چرا آمریکا دوباره مذاکره با جمهوری اسلامی ایران را آغاز کرد؟

آمریکا بعد از شکست فاحشی که در شبه‌کودتای دی‌ماه از ملت ایران خورد و با سد عظیم راهپیمایی ۲۲‌دی روبه‌رو شد، از مواضع خود عقب‌نشینی کرد و دوباره به مذاکره روی آورد. همان آمریکایی که پیش‌تر می‌گفت ایران باید غنی‌سازی را به صفر برساند، حمایت از حماس، حزب‌ا... و یمن را متوقف کند و برد موشک‌هایش را تا میزان دلخواه آنها کاهش دهد، حالا از «مذاکره شرافتمندانه» سخن می‌گوید.

آمریکا پس از شکست در کودتای سیاه دی‌ماه دوباره ساز گفت‌و‌گو را کوک کرده و می‌گوید بیایید مذاکره کنیم؛ فقط درباره موضوع هسته‌ای، آن‌هم برای اطمینان از اینکه ایران قصد ساخت بمب ندارد. این به‌معنای عقب‌نشینی کامل از خواسته‌های تحکمی گذشته است. آنها وقتی برگ برنده جدید ایران را در راهپیمایی ۲۲‌دی و ۲۲‌بهمن و حمایت عظیم ملت از نظام جمهوری اسلامی را دیدند، متوجه شدند که باید در‌برابر واقعیت ایران به گونه‌ای دیگر عمل کنند.

اکنون آمریکا و اسرائیل در یک دو‌راهی هستند: یا باید شرایط ایران را بپذیرند یا وارد درگیری نظامی گسترده شوند. برآورد خودشان این است که اگرچه می‌توانند خساراتی وارد کنند، اما پاسخ ایران در منطقه برایشان ویرانگر خواهد بود. می‌دانند که هر جنگی با ایران، به‌معنای درگیرشدن در یک بحران منطقه‌ای فراگیر است، برای همین هم متوقف و مردد مانده‌اند. امروز ایران در میدان، در سطحی برتر قرار دارد و آمریکا و رژیم صهیونیستی در بن‌بستی راهبردی گرفتار شده‌اند.

در‌حالی‌که موشک‌ها و پهپاد‌های ایران، منافع آمریکا در منطقه و به‌ویژه در سرزمین‌های اشغالی را هدف گرفته‌اند، یک اشتباه راهبردی می‌تواند نتیجه‌ای پیش‌بینی‌ناپذیر به همراه داشته باشد. پاسخ ایران به این اشتباه نیز قاطع خواهد بود و این پاسخ ممکن است در ابعادی بیش از حد تصور گسترش پیدا کند.

درباره سفر اخیر نتانیاهو به آمریکا نیز باید گفت هرگاه واشنگتن در برابر تصمیمی بزرگ درباره منطقه قرار می‌گیرد، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی راهی پایتخت آمریکا می‌شود. این سفر‌ها همیشه برای رایزنی درباره «کشیدن یا نکشیدن ماشه» است؛ اما نکته این است که اگر آمریکا واقعا می‌خواست دست به ماشه ببرد، تا‌کنون این اتفاق صورت می‌گرفت.

اینکه اقدامی نکرده‌اند، به این معنی است که از پاسخ ایران واهمه دارند. آنها حتی در اوج شرارت عناصر موساد و سیا در ایران هم وعده حمله داده بودند و نتوانستند کاری از پیش ببرند. امروز که اوضاع آرام‌تر شده، روشن است که هنوز دستشان خالی است و به‌دلیل واهمه از واکنش ایران، این کار را صورت نمی‌دهند.