به گزارش شهرآرانیوز، شبکه نسیم ۳۰ بهمن مصادف با اول ماه رمضان، ساعت ۲۰:۳۰ اولین قسمت «میشود» را روی آنتن فرستاد، اما در روزهای دوم و سوم رمضان، بیخبر آن را از کنداکتور خارج کرد. انتخاب الهام اخوان به عنوان مجری «میشود» از همان ابتدا با حواشی مختلفی روبهرو بود. خیلیها از این جهت که اخوان در این شرایط همکاری با تلویزیون را پذیرفته به او تاختند و عدهای دیگر از شبکه نسیم گلایه کردند که چرا بازیگری مثل اخوان را که پوششاش با چارچوبهای تلویزیون فاصله دارد، برای اجرای این برنامه انتخاب کردهاند. حالا معلوم نیست کدامیک از این اعتراضها عامل حذف این برنامه شده است. البته که «میشود» به لحاظ ساختار بصری و محتوایی هم در همان قسمت اول نشان داد اثر قابل دفاعی نیست.
شبکه نسیم در روزهای اول و دوم اسفند مصادف با دوم و سوم ماه رمضان، به جای «میشود» دو برنامه، «سرزمین فرشتگان» و «افسانهزدایان» را روی آنتن فرستاده و هیچ توضیحی هم درباره عدم پخش آن داده نشده است.
پیش از شروع ماه رمضان، انتشار تیزرهای برنامه «میشود» با اجرای الهام اخوان در شبکه نسیم، با اعتراضهایی روبهرو شد. عدهای در شبکههای اجتماعی از ناهمخوان بودن پوشش اخوان در صفحه اینستاگرامش با چارچوبهای تلویزیون نوشتند و این سوال را مطرح کردند که مگر نباید مجری برنامه تلویزیونی، طبق اصول خاصی انتخاب شود؟ عدهای دیگر به الهام اخوان تاختند که در این شرایط چرا پذیرفته است با تلویزیون همکاری کند و بعضی هم به لحاظ حرفهای انتخاب او را برای اجرای یک برنامه، امری اشتباه دانستند.
تماشای یک قسمت از «میشود» در روز ۳۰ بهمن کافی بود تا متوجه سطح کیفی برنامه شویم. بنا به اطلاعاتی که درباره «میشود» منتشر شده، قرار بود پای قصه افرادی بنشینیم که پس از آزادی از زندان کسبوکاری راه انداخته و کارآفرین شدهاند. در قسمت اول اخوان با مردی گفتوگو کرد که پس از زندان با سختیهای بسیار، یک تولیدی کفش راه انداخته و خیلیها را سر کار برده بود. اخوان برای این گفتوگو، موبهمو مطابق با شیوه احسان علیخانی در «ماه عسل» پیش رفت. ابتدا سوالاتی کلی درباره زندگی مهمان پرسید بعد پرسشها را به دوره کودکی و نوجوانیاش برد و تازه به جایی رسید که قصه زندان رفتنش را تعریف کند و سپس به ماجرای بعد از آزادی برسد. اخوان حتی در لحن پرسشهایش هم مشابه علیخانی عمل میکرد و با مفرد خطاب کردن مهمان برنامه سعی داشت رابطهای صمیمانه ایجاد کند. با همه این تلاشها، اما گفتوگو دلچسب پیش نرفت. جدای از بحث اجرا، برنامه در دکوری ساده و ابتدایی ساخته شده بود. نشستن میزبان و مهمان جلوِ در چوبی که رو به یک ماه کامل باز میشود، ایدهای است که بارها به شکلهای مختلف آن را دیدهایم. کثیفی کف استودیو و چروک روی روسری الهام اخوان هم نشان از این داشت که انگار هیچکس حوصله زیادی برای ساخت این برنامه نداشته است.
بعد از پخش یک قسمت، «میشود» دیگر رنگ آنتن را ندید. روز دوم ماه رمضان «میشود» از کنداکتور شبکه نسیم حذف شد و ساعت ۲۰:۳۰ به جای این برنامه، آنتن در اختیار «سرزمین ستارهها» قرار گرفت. در روزهای سوم و چهارم ماه رمضان هم «افسانهزدایان» جایگزین «میشود» شد. نکته مهم اینکه نه در صفحه اینستاگرام الهام اخوان و برنامه «میشود» و شبکه نسیم درباره حذف آن خبری منتشر کردند و نه در جدول پخش سایت این شبکه چیزی در رابطه با دلیل عدم پخش آن نوشته شد. «میشود» یک مرتبه به محاق رفت و هیچکس هم نفهمید چرا.
یکی از مهمترین نکاتی که در قسمت اول برنامه «میشود» مشهود بود، بی سلیقگی در طراحی دکور است که البته به نظر میرسد برای کم کردن هزینهها این اتفاق افتاده. در این برنامه برخلاف اکثر برنامههای تلویزیونی که برای کف استودیو از پوشش اپوکسی استفاده میشود، از رول «چمن مصنوعی» بهره برده شده که هزینهها تا حد زیادی کاهش پیدا کند، اما این امر هم به بدترین و نازیباترین شکل ممکن انجام شده به نحوی که خطوط بین رولهای چمن مصنوعی کاملا در تصویر مشخص است. از سوی دیگر حتی برای مجری برنامه هم وقت کافی صرف نشده و الهام اخوان با شالی که درست اتو نشده در برنامه حاضر شده است.
منبع: فیلمنیوز