به گزارش شهرآرانیوز؛ هجدهم اسفند را میشود روز تضادها نامید؛ همزمانی تولد و مرگ، شرق و غرب، شعر و موسیقی. تاراس شوچنکو قومش را به بیداری دعوت کرد و بوکوفسکی زشتیهای زندگی مدرن را به تصویر کشید.
۹ مارس سال ۱۸۱۴ تاراس شوچنکو در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. او فقط یک شاعر نبود؛ نقاش، انسانشناس و نماد هویت و از فعالان دموکراسی اوکراین بود. آثار ادبی به جا مانده از او پایه و اساس ادبیات مدرن اوکراینی و تا حد زیادی زبان امروزی اوکراین است. شوچنکو با مجموعه شعر «کوبزار» به زبان ساده مردم عادی، روحیه استقلالطلبی را در هموطنانش زنده کرد. شوچنکو همچنین نوشتههایی به زبان روسی دارد و آثار ارزشمندی از او به زبان روسی به یادگار ماندهاست. او از اعضای هیئت علمی دانشگاه ملی تاراس شفچنکوی کییف بود.
درست ۸۰ سال بعد، در چنین روزی از سال ۱۹۹۴، چارلز بوکوفسکی در سن پدروی کالیفرنیا چشم از جهان فروبست. نویسنده و شاعری که از طبقات قعر جامعه حرف میزدو با عامه پسند بودنش، نشان داد ادبیات واقعی لزوماً در اتاقهای دربسته و روشنفکری خلاصه نمیشود.
بوکوفسکی آلمانی-آمریکایی بود و بیش از ۵۰ کتاب از خود به جای گذاشت. رمان «پستخانه» و مجموعه شعر «عشق سگی است دربان جهنم» از آثار شاخص او هستند. میکی رورک در فیلم «بارفلای» که خود بوکوفسکی فیلمنامهاش را نوشت، نقش او را بازی کرد.
«تلاش نکن!» این جملهای است که روی سنگ قبرش نوشته شده و شاید منظورش این است که: بهتر است خودت باشی، همانی که هستی و دست از تلاش برای دیگری شدن بردار!
۱۸ اسفند ۱۳۹۰، سیمین دانشور، نویسنده و مترجم پیشگام ایرانی، پس از عمری آفرینش، درگذشت. او نخستین زن ایرانی بود که مجموعه داستان منتشر کرد. «سووشون» شاهکار جاویدانش، نه فقط یک رمان، که بخشی از هویت فرهنگی ایران است. این اثر که نثری ساده دارد به ۱۷ زبان ترجمه شده است و از جمله پرفروشترین آثار ادبیات داستانی در ایران به شمار میرود. سیمین دانشور همچنین عضو و نخستین رئیس کانون نویسندگان ایران بود. او همسر جلال آلاحمد نویسنده معروف بود.
۱۸ اسفند ۱۳۲۶، مجید انتظامی در تهران به دنیا آمد. نام او با موسیقی متن فیلمهای ماندگاری از سینمای ایران گره خورده که بسیاری از ما با آنها خاطرات فراوانی داریم، فیلمهایی، چون «از کرخه تا راین»، «دیوانهای از قفس پرید»، «دوئل» و «روز واقعه». او با نتهایش روایتگر حماسه و عاطفه بود.