نوید روزهای خوب

تیم نیروی زمینی سبزوار با ساختاری تقریبا بومی، درحالی نماینده خراسان‌رضوی در لیگ‌برتر بود که تأثیرگذاری محدودش در اقلیم همان شهر بود. سبزوار که از دیرباز یکی از قطب‌های هندبال کشور بوده است و مردمان این شهر قدیمی تعصب و علاقه ویژه‌ای به آن دارند، امسال هم پرچم استان در جمع بهترین‌های ایران را بالا نگه داشت و بد هم نتیبجه نگرفت، اما آن‌گونه که گفتیم، چندان به چشم نیامد. درواقع اگر حساب هندبال سبزوار را که به‌جرئت می‌توان گفت برای خودش هویت مستقل دارد، از هندبال خراسان‌رضوی جدا کنیم، چیز خاص دیگری باقی نمی‌ماند. آخرین نشانه‌های حضور مشهد در پهنه هندبال کشور به سال‌هایی برمی‌گردد که مجموعه ثامن‌الحجج (ع) دو تیم خوب، یکی از مشهد و دیگری از سبزوار، در لیگ شرکت داد که هردو طی دو سال حضور، قهرمان و نایب‌قهرمان ایران بودند. پس از آن سال‌های طلایی، هندبال هم در چرخه بی‌پایان مشکلات تیم‌داری در مشهد غرق شد و آنچه گاهی از این رشته جذاب دیده می‌شد، حضور کج‌دار و مریز و بعضا موفقیت‌آمیز در سطوح پایه بود؛ مثل اتفاقی که امسال با ظهور تیم نوآوران از مشهد در لیگ دسته‌اول کشور افتاد که اگر دوام بیاورد، شاید بتواند نام مشهد را دوباره در سطح لیگ‌برتر مطرح کند.

نکته مهم درباره هندبال این است که این رشته از دیرباز قرابت سفت‌وسختی با ورزش مدارس داشت؛ به‌طوری‌که به‌جرئت می‌توان گفت خاستگاه این رشته مدرسه است. بیشتر از هر رشته دیگر ورزشی، هندبال همیشه جایگاه ویژه‌ای در مسابقات مدارس و آموزش‌وپرورش داشت و حالا اشتباه‌بودن بی‌اعتنایی به این فاکتور مهم در سال‌های گذشته بر همگان ثابت شده است. خوشبختانه هیئت هندبال استان هم به این مسئله پی برده و امسال اقدامات خوبی در راستای نزدیک‌شدن به آموزش‌وپرورش برداشته است. در آن سو، در ساختار آموزشی استان هم سیگنال‌های مثبتی برای احیای دوباره هندبال مدارس به‌ویژه در دبیرستان‌ها شکل گرفته است که نوید روز‌های خوبی را می‌دهد؛ اتفاقی که با وجود ظرفیت جذب زیادی که این رشته جذاب دارد، می‌تواند به رونق هندبال، هم در سطح مردان و هم بانوان، کمک زیادی کند.