راهی که بهار و سنت‌های نوروز برای عبور از بحران نشانمان می‌دهند | با مقاومت به احسن‌الحال می‌رسیم

به گزارش شهرآرانیوز؛ بهار اگرچه به‌دلیل تکرار هرساله‌اش برای ما شکل عادت به خود گرفته و اغلب از کنار عمق حقایقی که در آن نهفته است، ساده می‌گذریم، اما حالا که درگیر جنگ هستیم و این جنگ تحمیلی با بهار مقارن شده است، می‌توان با نگاه به درس‌های بهار و سنت‌های نوروزی، هم به تاب‌آوری اجتماعی ضریب داد، هم راه عبور از بحران را پیدا کرد. در این‌باره با حجت‌الاسلام‌والمسلمین ابوالفضل عادلی‌نیا، استاد خارج‌فقه و اصول حوزه علمیه مشهد و همچنین از شاگردان رهبر شهید انقلاب، گفت‌و‌گو کرده‌ایم.

مؤمنان در جنگ دائمی‌اند

تقارن عید سعید فطر و بهار طبیعت در شرایط جنگ تحمیلی رمضان به کشور را باید به فال نیک گرفت؛ برای اینکه بتوان جمع بین این دو عید و شرایط جنگی را توضیح داد، باید توجه داشت که انسان مسلمان و مؤمن همیشه در حال جنگ است؛ یا جنگ درونی یا بیرونی، لذا همه مؤمنان در ماه مبارک رمضان، در درون خود یک جنگ تمام‌عیار را بین خود و شیطان و ایمان و کفر راهبری می‌کنند. یک ماه با شیطان به‌عنوان دشمن انسانیت مبارزه می‌کنند و در پایان این ماه، برای پیروزی حق بر باطل و توحید بر شیطان درون، عید فطر را جشن می‌گیرند.

عید واقعی با مقاومت می‌آید

اگرچه امسال درحالی‌که ما با زبان روزه و اعمال ماه رمضان با شیطان درون در جنگ بودیم، شیطان بزرگ آمریکا جنگی نابرابر و غیرقانونی را بر ما تحمیل کرد، اما همان‌طور که دانه گیاه در بهار همه خاروخاشاک را کنار می‌زند و از تاریکی‌ها و حجاب و دل خاک بیرون می‌آید و رشد می‌کند، ما هم که یک ماه با شیطان درون جنگیده‌ایم، باید حجاب‌های درون را کنار بزنیم و با حضور خود در صحنه و حمایت از مدافعان وطن، خویش را در مسیر رشد و تعالی قرار دهیم.

اینکه شب‌ها مردم همچون مشتی متحد و درقالب امت در خیابان‌ها و میادین و مساجد حضور می‌یابند، دشمن را در رسیدن به اهدافش شکست می‌دهد و عید واقعی را برای ما به ارمغان می‌آورد؛ همان‌طور که پیروزی بر شیطان نفس، فطر را به ما هدیه می‌دهد.

صبر بر مصیبت، بهار می‌آورد

در دعای تحویل سال، از خدا تحول و رسیدن به احسن‌الحال را طلب می‌کنیم. راه این مهم را می‌توان در این حدیث پیامبر (ص) یافت که فرمودند: انسان باید در سه میدان مقاوم باشد؛ نخست درمقابل مصیبت، دوم درمقابل معصیت و سوم درمقابل طاعت. تاب‌آوری و مقاومت یعنی ایستادگی در هر سه این میادین.

این جنگ تحمیلی، عزیزانی را از ما گرفته و باعث شهادت جمعی از هم‌وطنان و فرماندهان و مردم شده است و می‌بینیم مادرانی را که چند شهید داده‌اند و می‌گویند اگر فرزند دیگری داشتیم، نیز تقدیم می‌کردیم؛ این یعنی نترسیدن از مصیبت و این همان درسی است که حضرت زینب (س) به ما آموختند، وقتی درمقابل طعنه و تحقیر یزید، فرمودند: «و مارأیتُ الّا جمیلاً.» مردم ما این روز‌ها به‌زیبایی این جهان‌بینی را در مواجهه با شهادت‌ها، بمباران و جنگ از خود نشان می‌دهند. این مقاومت، پیروزی را برای ما به ارمغان می‌آورد.

مثل زمین باشیم!

امسال شرایط به‌گونه‌ای شد که ما علاوه‌بر جنگ درونی، در بیرون هم درگیر مبارزه هستیم، لذا لازم است همان‌طور که برای رهایی از حجاب‌ها، هواوهوس‌ها و آزاد کردن بُعد ایمانی خود در ماه مبارک رمضان تلاش می‌کنیم، در جنگ بیرونی هم مقاوم و مبارز باشیم و بهار در این‌باره برای ما معلم و راهنماست.

همان‌طور که با نوروز و فرارسیدن بهار، زمین مرده و گیاهانی که در حجاب زمستانی بودند، زنده می‌شوند و از تاریکی‌ها سر بلند کرده، با بارش باران و وزش نسیم بهار و اتصال به قدرت الهی، حیات و رشد را تجربه می‌کنند، انسان هم می‌تواند با دل تکانی و تغییر سبک زندگی و اتصال به منبع لایزال قدرت، خود را در مسیر تعالی و رسیدن به احسن‌الحال قرار دهد.

تاب‌آوری با سنت‌های نوروز

سنت‌های نوروزی ما ایرانیان، یکی از راه‌های مهم تاب‌آوری اجتماعی است؛ صله‌رحم و جمع‌گرایی، ازجمله این رسوم است که حتی قبل از اسلام رایج بوده است و اسلام هم جنبه عقلایی آن را تأیید می‌کند. صله‌رحم، دیدار با بزرگ‌ترها، محبت و عطوفت با کوچک‌ترها، عیدی دادن و... همان طور که بهار طبیعت را زنده می‌کند، به انسان نیز فرصت بروز و پرورش استعداد‌های انسانی را می‌دهد.

اینکه در بهار و ابتدای سال تلاش می‌کنیم خانواده و دیگران را خوشحال کنیم و از فردگرایی به‌سمت اجتماع برویم، ازجمله این فرصت‌هاست؛ برای همین هم صله‌رحم از مستحبات مؤکد در آموزه‌های دینی ماست و انسان مؤمن اجازه ندارد با اعضای خانواده و اجتماع، قطع ارتباط کند؛ چون این اجتماع است که از آدم‌ها امت می‌سازد.

به احسن‌الحال برسیم

خداوند در سوره مبارک عصر می‌فرماید: «انسان در خسران و زیان است؛ مگر آنها که ایمان آورده، عمل صالح انجام دهند و در نیکوکاری و صبر، تواصی دارند.» تا زمانی که امتی مقاوم باشد، به همه خواسته‌های خود می‌رسد. صبر و مقاومت در انسان به‌منزله ریشه برای درخت است. تا وقتی که درخت ریشه دارد، از همه عوامل سازنده حسن‌استفاده را می‌برد و در بهار بارور می‌شود، اما اگر ریشه نداشته باشد، حتی آب، آن را فاسد می‌کند! ما هم اگر با ایمان و عمل صالح، مسیر مقاومت را در پیش بگیریم، به احسن‌الحالی که در دعای تحویل سال از خدا طلب می‌کنیم، دست می‌یابیم.