«کسی اینجاست؟!... صدای منو میشنوی؟!... هیس!... آقا یه دیقه همه سکوت. اون لودر رو خاموش کن... اگه صدای منو میشنوی تقّه بزن!...» در دلِ آوار به جامانده از بمباران دشمن در تهران، جایی که هر آجر، قصهای از غم دارد، سکوت، بلندترین فریادِ امید است. ساعتها تلاش بیوقفه برای جستجوی پیکرهای شهدا و آسیب دیدگان بمباران و نفسهایی که در سینه حبس میشوند؛ اینجا، مرزِ میانِ زندگی و مرگ، به دستِ امدادگرانی رقم میخورد که مهمترین یارشان در عملیات نجات سکوت و آرامش است.