به گزارش شهرآرانیوز، لوگان مکمیلن میگوید: آمریکا باید با واقعیت چندقطبیای که خودش ایجاد کرده، روبهرو شود.
حالا که ترامپ هنجار جهانی جدیدی برقرار کرده و نقاط تنگنای جهانی مانند کانال پاناما را به عنوان پایگاههایی برای کنترل، پاکسازی و دریافت عوارض میبیند، جامعهٔ بینالمللی باید آماده باشد که ایران همان منطق را در تنگهٔ هرمز اعمال کند.
وقتی ایالات متحده به بقیهٔ جهان سیگنال میدهد که منافع اقتصادیاش بر حقوق بینالملل اولویت دارد، کشورهایی مثل ایران این پیام را دریافت میکنند که آمریکا نمیتواند به طور معتبر از لفاظی «حقوق بینالملل» در خلیج فارس سلاح بسازد، در حالی که همزمان همان حقوق را تضعیف میکند.
در جلسات اخیر کنگره، یک مقام وزارت دفاع به صراحت اعتراف کرد که ایالات متحده با مقامات پانامایی هماهنگ کرده تا شرکتهای چینی را از کانال پاناما دور کند و «پیروزی بزرگی برای تجارت بدون محدودیت آمریکا و یک پیروزی استراتژیک برای ایالات متحده» به دست آورد.
واشنگتن به دکترین مونرو استناد کرد و حق یکجانبه برای بیرون راندن نفوذ خارجی و اعمال کنترل بر یک نقطهٔ تنگنای دریایی جهانی را صرفاً به این دلیل که در «حیاط خلوت» آمریکاست، ادعا کرد.
پیامدهای این ریاکاری محدود به خاورمیانه نخواهد ماند.
مرگ «قانون دریاها» به معنای پایان دکترین کارتر و سیستم پترودلار خواهد بود که آن را پشتیبانی میکرد.