کوچ بهاری عشایر از ۵ فروردین ۱۴۰۵ از مناطق جنوبی فارس (قشلاق) به مناطق شمالی فارس (ییلاق) اغاز شد. در سالهای اخیر کوچ به صورت ماشینی انجام میشود به اینصورت که با ماشین دامها را به مراتع برده و تا شب به اصطلاح اتراق کرده و فردای آن روز به راه خود ادامه میدهند. عشایر فارس در منطقه (فیروز اباد)، ارتباط عمیقی با طبیعت دارند و از تجربیات نسلهای گذشته برای مدیریت منابع آب و علف استفاده میکنند. پنل خورشیدی امروزه از نیازهای اساسی عشایر کوچنده شده، زیرا نور شبانه برای آسایش و تا حدودی امنیت، تامین میکند و مهمتر از همه «شارژ» تلفنهای همراه که ابزار ارتباطی مهمی در این جامعه شده و بدون این ابزار زندگی بسیار دشوار است.. سبک زندگی عشایر فارس نشاندهندهٔ سازگاری انسان با محیط زیست و حفظ فرهنگ غنی ایرانی است. در حال حاضر بیش از ۶ هزار کیلومتر ایلراه در استان فارس وجود دارد. عمدهترین زیست بومهای عشایری فارس را ایل راههای عشایری کازرون، لار، ممسنی، فیروزآباد، خنج، داراب، و اقلید، تشکیل میدهد. فارس دارای بیش از ۲۷ هزار خانوار عشایر سیار شامل سه ایل بزرگ قشقایی، ایل عرب خمسه و ایل لر (ممسنی و بویراحمد) به همراه هشت طایفه مستقل است که در فصل بهار، کوچ بهاره خود را انجام میدهند.
