به گزارش شهرآرانیوز، سیانان به این سوال اینگونه پاسخ میدهد: نه به این زودیها. تقریباً مطمئناً امسال نه. شاید هرگز.
سیانان در ادامه مینویسد: اول باید اتفاقات زیادی بیفتد و دستیابی به صلح پایدار با کشوری که ایالات متحده و اسرائیل هفتهها آن را بمباران کردند، فقط آغاز کار است.
جو بروسولاس، یک اقتصاددان گفت: «انتظار بازگشت به قیمتهای قبل از جنگ را نداشته باشید.»
چه اتفاقی میافتد؟
با فرض اینکه تنگه واقعاً بازگشایی شده باشد، یک کابوس لجستیکی در شرف وقوع است.
مرحله اول: رفع موانع تنگه. این کار زمان زیادی طول خواهد کشید، زیرا تانکرها به سرعت دوچرخهسواری حرکت میکنند.
طبق گفته کپیتال اکونومیکس، ابتدا، حدود ۱۲۸ تانکر در تنگه باید تخلیه شوند و حدود ۱۶۰ میلیون بشکه نفت را با خود حمل کنند. این کار راه را برای تانکرهای خالی باز میکند تا وارد تنگه شوند، بارگیری کنند و دوباره خارج شوند.
به گفته ویکتوریا گرابنوگر، تحلیلگر ارشد نفت در کپلر، بازگشت به ظرفیت کامل ترانزیت تانکرها میتواند تا سه ماه طول بکشد.
مرحله دوم: کاهش ذخایر. کشتیهای خالی ابتدا نفت را از انبارهایی که پر شدهاند، بیرون میکشند -، زیرا تولیدکنندگان جای دیگری برای قرار دادن آن نداشتند.
پالایشگاهها در مورد ذخیرهسازی خود عملگرا بودند و هرگز ذخایر خود را به طور کامل پر نکردند. اما با این وجود، موجودیهای پرتر از حد معمول، بازگشت تولید نفت به ظرفیت کامل را به تأخیر میاندازد.
مرحله سوم: از سرگیری تولید. چاههای نفت خاورمیانه در طول جنگ عمدتاً بسته شدند. از سرگیری تولید مانند زدن یک کلید نیست. این یک چالش مهندسی پیچیده است که شامل مسائل فیزیکی جدی و نیروی کار تا چند هفته میشود.
تولید باید به آرامی از سر گرفته شود تا اطمینان حاصل شود که مخازن نفت خام فرو نمیریزند و نیاز به حفاری مجدد و تعمیرات اساسی ندارند. آب و گاز تزریق شده به چاهها باید دوباره متعادل شوند، که کاری دشوار است.
از آنجا که چاههای منطقه بزرگ و نزدیک به یکدیگر هستند، از سرگیری تولید نیاز به هماهنگی قابل توجهی بین شرکتها و کشورها دارد تا اطمینان حاصل شود که فشار آب و گاز تزریق شده در چندین چاه ثابت میماند.
مرحله چهارم: انجام تعمیرات. تعدادی از پالایشگاهها، تولیدکنندگان گاز طبیعی و برخی از تولیدکنندگان نفت در طول جنگ آسیب دیدهاند. شرکتهای نفتی گفتند که برخی از تعمیرات زیرساختهای حیاتی آسیب دیده ممکن است سالها طول بکشد.
طبق گفته کپلر، ۱۲ میلیون بشکه در روز تولید نفت خام و ۳ میلیون بشکه فرآوردههای نفتی تصفیه شده در سراسر خاورمیانه - عمدتاً در عربستان سعودی و عراق - تعطیل شده است. این کار آسانی نیست.
همه اینها با فرض پایان جنگ و عدم اختلال بیشتر در تنگه هرمز است.
هفتههای گذشته شاهد ادعاهای دروغین زیادی در مورد صلح بودهایم که باعث شده معاملهگران قیمت نفت را بالا نگه دارند. شک و تردید همچنان پابرجاست: با وجود کاهش بیش از ۸ درصدی قیمت نفت در روز جمعه، قیمت نفت خام برنت همچنان بالای ۹۰ دلار است - حدود ۲۰ دلار بالاتر از قیمت قبل از شروع جنگ.
معاملهگران نظارهگر خواهند بود که اوضاع در چند هفته و ماه آینده چگونه پیش خواهد رفت تا ببینند آیا ایران واقعاً آماده است از تنگه هرمز - برگ برندهای که برای به حداکثر رساندن نفوذ اقتصادی خود بر ایالات متحده استفاده کرده بود - دست بکشد. اگر چنین است، آیا ایران دریافت عوارض برای عبور کشتیها را متوقف خواهد کرد؟ آیا آمریکا همچنان به محاصره نفت ایران ادامه خواهد داد یا به درخواست ایران مبنی بر لغو محاصره به عنوان مقدمهای برای صلح تن خواهد داد؟
همچنین، شرکتهای کشتیرانی باید در ارسال کشتیهای خود از طریق تنگه احساس راحتی کنند. شرکتهای بیمه قیمت پوشش دریایی را هزاران درصد افزایش دادهاند و ممکن است تمایلی به ارائه پوشش مقرون به صرفه نداشته باشند در حالی که وضعیت همچنان ناپایدار است.
گرابنوگر گفت، تانکرها ممکن است طی چند هفته آینده شروع به آزمایش آبها کنند تا اطمینان حاصل شود که عملیات بدون حادثه از سر گرفته میشود. شرکتها احتمالاً برای اطمینان از ایمنی، درخواست اسکورت و هماهنگی دریایی خواهند کرد.
هاپاگ-لوید، شرکت کشتیرانی آلمانی، اعلام بازگشایی را «خبر خوبی» خواند و «ترجیح میدهد هر چه سریعتر» از تنگه عبور کند، به محض اینکه سوالات مربوط به بیمه و ترخیص آن حل شود.
از سوی دیگر، شرکت کشتیرانی مرسک اعلام کرد که از زمان اعلام بازگشایی تنگه توسط ترامپ، هیچ تغییری در دستورالعملهای خود برای کشتیها ایجاد نکرده است، اما گفت که با پیشرفت اوضاع، این میتواند تغییر کند.
هلیما کرافت، رئیس جهانی استراتژی کالا، گفت: «جزئیات توافق مهم خواهد بود. اگر ایران همچنان حرف آخر را در مورد عبور از تنگه بزند، برخی از شرکتهای بیمه و کشتیرانی ممکن است تمایلی به بازگشت سریع به این بازار نداشته باشند.»
دن پیکرینگ، بنیانگذار و مدیر ارشد سرمایهگذاری در پیکرینگ انرژی پارتنرز گفت: «معاملهگران سعی خواهند کرد کف جدیدی برای نفت خام - شاید نزدیک به ۸۰ دلار -، اما نه خیلی پایینتر از آن را آزمایش کنند.»
او گفت: «من گمان میکنم که شکافهایی وجود خواهد داشت که این بازار را بسیار متلاطم میکند.»
بازار معاملات آتی اکنون پیشبینی میکند که قیمت نفت برنت تا پایان سال حدود ۷۷ دلار باشد - و تا سال ۲۰۲۹ به قیمتهای قبل از جنگ برنگردد. مایکل گرین، استراتژیست ارشد Simplify Asset Management، خاطرنشان کرد: از نظر تاریخی، قیمت نفت برنت باید در محدوده ۶۰ دلار و برای هر گالن بنزین ۳ دلار باشد. بازار پیشبینی نمیکند که این اتفاق تا سال ۲۰۳۰ رخ دهد.
هرچه این صلح بیشتر طول بکشد و شواهد بیشتری مبنی بر از سرگیری تولید وجود داشته باشد، قیمت نفت میتواند پایینتر برود. اما این میان، اما و اگرهای زیادی دارد.
تیری ویزمن، استراتژیست جهانی ارز و نرخها در گروه مککواری، گفت: «البته اگر سیگنالهای مثبتی از هر دو طرف بشنویم، نسبت به چشمانداز توافق صلح اطمینان بیشتری خواهیم داشت. اعتماد به افزایش قیمت بازار، در این مقطع، مستلزم اعتماد به ترامپ است.»