به گزارش شهرآرانیوز؛ اکران آنلاین فیلم و پخش سریال در حوزه نمایش خانگی، پدیدهای پیشرونده و به ظاهر مثبت است. هرچند کیفیت بسیاری از آثار و حتی ساختارشان محل نقد است، اما همین که مخاطبان را از سریالها و فیلمهای بیمحتوا و بیکیفیت ماهواره دور کرده، خود اتفاقی مثبت محسوب میشود. درواقع، نمایش خانگی به بخشی از فرهنگ مصرف محتوا تبدیل شده و توانسته جایگاه خود را در زندگی روزمره مخاطبان پیدا کند.
با این حال، وقتی پای اکران آنلاین تئاترها به میان میآید، شرایط کمی متفاوت و پیچیدهتر است. ایده اولیه جذاب است؛ کسانی که توان مالی حضور در سالنهای تئاتر را ندارند یا در شهرهایی زندگی میکنند که دسترسی به تئاتر محدود است، میتوانند اجرای تصویربرداریشده نمایشها را در خانه تماشا کنند. این امر به گسترش فرهنگ تئاتر و جذب مخاطبان جدید کمک میکند.
اما مشکل اصلی زمانی بروز میکند که این دسترسی به قیمت گزاف و به شیوه بلیت فروشی ارائه میشود. چرا باید برای یک اجرای تصویربرداریشده تئاتر همانند اکرانهای آنلاین سینمایی، ۱۵۰ هزار تومان بلیت فروخته شود؟ این رقم در شرایط اقتصادی فعلی و با توجه به تورم و مشکلات معیشتی مردم، برای بسیاری از مخاطبان قابل تأمل است.
در دوران جنگ تحمیلی، برنامهسازان و سریالسازان با بودجههای محدود، اما با ایدههای خلاقانه، توانستند مردم را سرگرم کنند و حتی در سختترین شرایط، امید و نشاط را به خانهها بیاورند. امروز، اما در شرایطی که هزینهها بالا رفته و قدرت خرید کاهش یافته، بلیتهای گران نه تنها دسترسی به هنر را محدود میکنند، بلکه پیام ضمنی دیگری نیز دارند: هنر ابزاری برای درآمد است، نه فرصتی برای تجربه و رشد فرهنگی.
اخبار حاکی از آن است که پلتفرمهایی مانند «فیلمنت» و برخی سرویسهای دیگر، با اجرای این مدل اقتصادی، نوعی بدعت تازه در حوزه پلتفرمها ایجاد کردهاند. البته این فضا میتواند با قیمت مناسبتر و شرایط انعطافپذیرتری در اختیار مخاطبان قرار گیرد، بهویژه با مدل اشتراک که در بسیاری از سریالها و فیلمها موفق بوده است. به این ترتیب، مخاطب میتواند با هزینهای کمتر، دسترسی گستردهتری به محتوای هنری داشته باشد.
براساس توضیحات رسمی، هدف از آغاز اکران آنلاین فیلم تئاترها، افزایش دسترسی و توجه ویژه به هنر تئاتر اعلام شده است. این تصمیم در وهله اول تحسینبرانگیز است، به ویژه برای افرادی که در شهرهای کوچک یا دورافتاده زندگی میکنند و امکان حضور در سالنهای تئاتر را ندارند. اما قیمت بلیتها، به ویژه برای آثار شاخصی مانند «نیوجرسی»، ۱۵۰ هزار تومان تعیین شده و برای خرید بلیت نیازی به اشتراک فیلمنت نیست؛ موضوعی که پرسشهای جدی درباره عدالت اقتصادی و دسترسی همگانی ایجاد میکند.
شاید نکته مهمتر، روند کلی افزایش قیمتها در اکران آنلاین است. تا اواسط سال گذشته، بلیتها حدود ۱۰۰ هزار تومان بود و اکنون این رقم به ۱۵۰ هزار تومان افزایش یافته است. در حالی که انتظار میرفت پلتفرمها با توجه به شرایط اقتصادی و فشار معیشتی مردم، انعطاف بیشتری نشان دهند، عملاً سیاست معکوس اتخاذ شده و دسترسی به محتوا برای بسیاری دشوار شده است.
در نهایت، بقای بازار نمایش خانگی و اکران آنلاین، بیش از هر چیز به اعتماد و همراهی مخاطبان وابسته است. مخاطبانی که ستون اصلی این بازار هستند و تعیینکننده میزان موفقیت و پایداری آن به شمار میآیند. پلتفرمها باید به یاد داشته باشند که درآمد کوتاهمدت از طریق قیمتهای بالا، هرگز جایگزین رابطه بلندمدت با مخاطب نمیشود و هنر، اگر به دسترس مردم نرسد، فقط کالایی برای فروش باقی خواهد ماند.
در چنین شرایطی، ضروری است که سیاستهای قیمتگذاری بازنگری شود؛ مدل اشتراکی جایگزین بلیت تکفروشی شود، تخفیفهای دورهای ارائه گردد و حتی امکان دسترسی رایگان یا ارزان به آثار شاخص برای اقشار کمدرآمد فراهم شود. تنها با چنین رویکردی میتوان هم هنر را زنده نگه داشت، هم مخاطب را راضی و هم اقتصاد نمایش خانگی را پایدار و سالم کرد.
منبع: تسنیم