به گزارش شهرآرانیوز، از آغاز آتشبس ۱۴ روزه، روزانه اخبار و اطلاعیههای متعددی از مناطق مختلف کشور (ازجمله غرب و جنوب) در رسانهها منتشر میشود؛ مبنی بر اینکه «مردم نگران نباشند؛ انفجارهایی که اتفاق خواهد افتاد، بهخاطر انفجار کنترلشده مهمات عملنکرده است». چرا این اتفاق میافتد؟ یگانهای چک و خنثی بر چه اساس ترجیح میدهند بعضی از این تسلیحات را خنثی کرده، به محل امن منتقل کنند و بعضیها را در محل منفجر کنند؟
سیدعلی میرصالحی کارشناس مسائل نظامی در گفتوگو با شهرآرانیوز میگوید: براساس اطلاعاتی که حتی پنتاگون نیز آن را تأیید کرد، طیف وسیعی از موشکهای ATACMS، هارپون، JASSM، سام، LRAM و خانواده متنوع AGM در جنگ رمضان استفاده شدهاند. مهمترین این تسلیحات نیز خانواده موشکهای سنگرشکن (GBU) است که از هرکدام در نقاط متعدد کشور، تعداد زیادی موشک عملنکرده وجود دارد. در این شرایط، نقش یگانهای چک و خنثی شاید بهاندازه رزمندگان یگانهای موشکی حائز اهمیت است؛ تا این تسلیحات را خنثی کرده، استخراج کنند و به محل امن بیاورند تا فرآیند مهندسی معکوس و استخراج اطلاعاتشان آغاز شود.
وی میافزاید: در شرایط کلی، ترجیح یگانهای چک و خنثی این است که تسلیحات عملنکرده را خنثی کرده، امن کنند و به منطقه امن ببرند. با این حال، در دو حالت ممکن است تیم به این نتیجه برسد که چارهای جز اجرای پروتکل انفجار کنترلشده (Controlled explosion) ندارد؛ اول وقتی تسلیحات عملنکرده بهشدت آسیب دیدهاند (احتمال انفجار حین عملیات زیاد است) و دوم اینکه پیشتر نمونههای مشابه آن خنثیسازی شده و دیگر نیازی به آن نوع تسلیحات وجود ندارد. در این شرایط، اگر انفجار کنترلشده منجر به تلفات جمعیتی نشود، این پروتکل در دستورکار قرار میگیرد.
به گفته این کارشناس مسائل نظامی، پیشبینی میشود نمونههای فراوانی از جدیدترین تسلیحات نظامی ایالات متحده که در جریان جنگ رمضان علیه ایران استفاده شدند، هماکنون در خاک کشورمان بهصورت دستنخورده وجود داشته باشند. در این شرایط، اگرچه امروز اطلاعات دقیقی از تعداد بمبهای عملنکرده و موارد خنثیسازی وجود ندارد، اما میتوان با قطعیت اعلام کرد که بخشهای فنی در وزارت دفاع، پروژه ویژه برای مهندسی معکوس این تسلیحات تعریف کرده باشند.