گفتگو با دانش‌آموزان مدرسه‌ای در حاشیه شهر | ای معلم! به وسعت نامت سپاس

«ای معلم! تو را سپاس. ای آغاز بی‌پایان، ای وجود بی‌کران، تو را سپاس. ای والامقام، ای فراتر از کلام، تو را سپاس. ای که همچون باران بر کویر خشک اندیشه‌ام باریدی، سپاست می‌گویم. تو را به اندازه تمامی مهربانی‌هایت سپاس می‌گویم.

ای نجات‌بخش آدمیان از ظلم و جهل و نادانی، ای لبخندت امید زندگی و غضبت مانع گمراهی، تو را سپاس می‌گویم. ای تو که با دستان پر عطوفتت گل‌های علم و ایمان را در گلستان وجود ما می‌پرورانی و شهد شیرینی دانش را بر کام تشنگان می‌ریزی، پس تو را ای معلم! به وسعت نامت سپاس می‌گویم.»

با فرارسیدن هفته معلم، با تعدادی از دانش‌آموزان دبستان سمیه۲ به گفت‌وگو نشستیم که آنچه خواندید را نازنین‌زهرا بشکنی، یکی از دانش‌آموزان پایه پنجم این مدرسه، با بیان احساس خود درباره آموزگارانش برایمان توصیف کرده است.

ادامه گفت‌وگوی ما با سایر دوستان پرمهرتان را دنبال کنید.

یک لبخند قشنگ

مائده سلطانی کلاس چهارم است. او می گوید: اگر معلم ها نبودند به جز اینکه خواندن و  نوشتن و  کشف و  اختراع رخ نمی داد شاید آدم ها نمی توانستند باهم حرف بزنند و مهربان باشند و  دنیا مانند یک مدرسه خاموش و  بی صدا یا  یک باغ بدون گل می شد.

زیرا معلم ها همان باغبانی هستند که در  دل ما بذر دانایی و  مهربانی می کارند. او بهترین هدیه به  معلمش را  یک لبخند قشنگ، یک دل پاک و  مهربان، و  خوب درس خواندن می داند.

مائده بزرگ ترین درسی که  از  آموزگاران خود تاکنون گرفته این بوده است که هیچ وقت ناامید نشود و  همیشه تلاش کند و  از  اشتباه های خود برای بهتر شدن درس بگیرد.

عدالت و  یکسانی

اسما رضایی هم که  پایه پنجم است و  آرزو دارد خبرنگار شود تا  بتواند با  سفر به  سراسر دنیا، سفیر شادمانی و  خبرهای خوش برای مردم باشد، می گوید: روز معلم فرصت مناسبی برای قدردانی از  زحمات، دل سوزی و  شکیبایی معلم هاست.

معلم هایی که  بی دریغ در  مسیر پرفراز و نشیب زندگی تک تک افراد جامعه نقش دارند و  راه و  رسم چگونه زیستن را  به  ما می آموزند.

او درباره خاطره اش از  ۱۲  اردیبهشت سال پیش می گوید: کلاس چهارم ابتدایی بودم، قرار شد معلم ها همه یک جا جمع شوند تا هدیه هایمان را به آن ها بدهیم. من و  دوستم قرار گذاشتیم هر معلمی کادو نگرفت کادوی خودمان را  به  او بدهیم.

مراسم تمام شد و  هدیه خود را  به  معلم پایه پنجم دادیم. اسما بزرگ ترین و  مهم ترین درسی را  که  از  معلم خود یاد گرفته است عدالت و یکسانی می داند، زیرا به  گفته او، همه انسان ها از  خاک هستند پس همه یکسانیم و  برتری بر یکدیگر نداریم.

احترام و  دوستی

حانیه پورعباس هم کلاس چهارم است. او  بزرگ ترین درسی را  که  از  معلم خود گرفته است ابتدا احترام به  پدر و  مادر و  سپس مهربانی با دوستانش و  بعد داشتن اخلاق خوب می داند.

کفش پاشنه بلند

اما بخوانید از  خاطره بامزه روز معلمی کوثر دلیریان، دانش آموز پایه چهارم؛ کوثر می گوید: روز معلم پارسال، برای بهتر دیده شدن در  جشن این روز، کفش کمی پاشنه بلند پوشیده بودم، اما تا  وارد کلاس شدم پایم پیچ خورد و  محکم به  در خوردم.

به روی خودم نیاوردم، اما بچه ها بعدا گفتند فهمیده بودند و  با اشاره خانم معلم، نخندیده بودند تا ضایع نشوم.

من و  خانم معلم، یهویی

الناز  قویدل کلاس ششم است و  می گوید: پارسال همزمان با  روز معلم و  برنامه غافل گیر کردن خانم معلممان، مادرم هم مرا با  هدیه تولدم غافل گیر کرد که  برایم خیلی به یادماندنی شد.

یک تشکر از  ته  دل

آریسا طالبی کلاس ششم است و  درباره فلسفه روز معلم می گوید: ما روز پزشک، خبرنگار، پرستار، مهندس و... داریم که همه این مشاغل حاصل زحمات معلمان هستند.

پس روز معلم را  باید با شکوه تر از  هر مناسبت دیگری گرامی بداریم. او درباره بهترین هدیه برای معلم معتقد است: معلم باید ببیند که دانش‌آموز با انگیزه و  تلاش برای موفقیت زحماتش را  به  ثمر رسانده است.

پیشرفت ما و  یک تشکر از  ته  دل، یک هدیه خیلی خوب برای معلم است، اما من در  کنار همه این ها به  اولین معلمم، دیوان سعدی هدیه دادم که  خیلی به  دلش نشست.

یک هدیه ارزشمند

مائده نیازی نیز پایه ششم است و  خاطره زیبایی از  روز معلم پارسال می گوید: خانم چاره ای، معلم ما به خاطر همه خوبی هایش، در  کنار هدیه دانش آموزان، از  خداوند هم یک هدیه ارزشمند گرفت که  فرزند پسری شیرین و  دوست‌ داشتنی بود و  همه ما از  خوش حالی معلممان خوش‌حال بودیم.