شیراز در گذر سدهها، از دوران اسلامی تا قرون میانی، فراز و فرودهای بسیاری را تجربه کرده، اما همواره جایگاه خود را بهعنوان یکی از مهمترین مراکز فرهنگی، علمی و هنری حفظ کرده است. این شهر در سده هجدهم و در دوران حکومت زندیه به اوج شکوفایی رسید و با انتخاب آن بهعنوان پایتخت توسط کریمخان زند، سیمای تازهای از معماری و حیات شهری در آن شکل گرفت؛ از بازارها و ارگها تا باغهایی که هنوز نیز بخشی از هویت بصری شیراز را تشکیل میدهند.
در کنار این پیشینه تاریخی، شیراز همواره مهد پرورش اندیشه و ادب بوده است؛ شهری که نامش با چهرههایی چون حافظ و سعدی درآمیخته و به یکی از اصلیترین نمادهای فرهنگ ایرانی بدل شده است. کوچهباغها، آرامگاههای شاعران و جریان زندگی روزمره مردم، همه در امتداد تاریخی شکل گرفتهاند که هنوز در بافت شهر جاری است.
امروز، شیراز همچنان شهری است که گذشته و حال در آن به هم گره خوردهاند؛ جایی که هر گوشهاش نشانی از حافظه تاریخی و فرهنگی ایران را در خود دارد و زندگی، در میان این لایههای انباشته از زمان، بیوقفه ادامه پیدا میکند.
