شهرنامه مشهد | روایت شانزده ساله «هفته‌نامه شهرآرا» که ۳۰ سال پیش منتشر شد

به گزارش شهرآرانیوز؛ بدون شک «شهرآرا» یک جریان رسانه‌ای است که در حافظه تاریخی مطبوعات استان و حتی کشور خواهد ماند؛ یک مطبوعه بومی مشهد که از گاهنامه بولتن شهرداری آغاز شد و در مسیر ناهموار هفته‌نامه راه بسیار سختی را گذراند. هر دوره مدیریتی به شکل و شمایلی درآمد.

یک شماره کاهی و یک شماره رنگی بود. گاهی قطع بزرگ و گاهی هم قطع کوچک داشت. هر مدیری سلیقه‌ای داشت. گاهی با قیمت در دکه‌های مطبوعاتی فروخته شد و گاهی هم به صورت رایگان در منزل به مخاطبان ارائه شد. به این ترتیب قبل از فعالیت روزنامه، «هفته‌نامه شهرآرا» در ۱۶سال فعالیت خود شاهد اتفاقات بسیاری بوده است؛ از انتشار ضمایم بیمه خبرنگاران تشکیل سازمان آگهی‌ها گرفته تا توقیف.

امروز سی‌امین سالگرد انتشار «هفته‌نامه شهرآرا» ست و آنچه می‌خوانید نگاهی گذراست به تاریخ ۱۶ سال انتشار آن؛ از گاهنامه تا پایان هفته‌نامه. این گزارش از میان مطالب کتاب «شهرنامه، روایت بیست‌وهشت ساله شهرآرا»، نوشته و پژوهش سیدجواد اشکذری گزینش شده است.

تولد «شهرآرا»

اولین شماره «شهرآرا» در یکی از شنبه‌های نیمه اول دی‌ماه سال ۱۳۷۲ با دستور عباس امیری‌پور، شهردار وقت مشهد، منتشر شد. امیری‌پور که در آن زمان به «عباس پل‌ساز» معروف بود، در کنار همه فعالیت‌های عمرانی‌اش، با انتشار «شهرآرا» نشان داد که به فعالیت‌های فرهنگی نیز علاقه زیادی دارد. او در اولین قدم، «شهرآرا» را به‌عنوان «نشریه شهرداری مشهد» در ۸ صفحه در اندازه ۳۰ در ۵۰ با رنگ سفید و سبز، به‌صورت پیش‌شماره و آزمایشی به‌مبلغ ۵۰ ریال و دومین پیش‌شماره را بلافاصله بعد از چند روز در همان دی‌ماه منتشر کرد.

پیش‌شماره سوم در ایام دهه فجر و به‌صورت رنگی منتشر شد. انتشار بیشتر این پیش‌شماره‌ها به‌صورت ماهانه و حتی دوماه یک‌بار بود. این روند تا پیش‌شماره ۲۰ ادامه یافت تا اینکه به‌دستور شهردار، پیش‌شماره‌های ۲۱ تا ۲۶ (ویژه هفته دولت) در شهریورماه سال ۱۳۷۴ به‌شکلی کاملا متفاوت و با قلم ریز چاپ شد و این مسیر تا عدد ۳۰ ادامه یافت، اما این‌بار به‌صورت کاهی.

نکته درخور توجه این پیش‌شماره‌ها، پرداختن به مسائل شهری و امور شهرداری مشهد بود و کمتر به‌سمت موضوع‌های فرهنگی می‌رفت.

در پیش‌شماره‌های نخست شهرآرا، شناسنامه بی‌نام و نشانی در صفحه ۸ به‌چشم می‌خورد، اما در ادامه، عبارت‌های «مدیریت روابط‌عمومی شهرداری مشهد» و «زیر نظر هیئت تحریریه» در کنار شماره تماس‌های نشریه اضافه شدند و بعد از مدتی نام عباس امیری‌پور به‌عنوان مدیرمسئول در این قسمت «شهرآرا» مشاهده شد.

روزنامه‌نگاران و خبرنگارانی، چون پرویز روحبخش، علی فاکهی، محمد ابراهیمی، حسین کتولی، محمدعلی قره و مریم بهروان، نخستین اعضای هیئت‌تحریریه این پیش‌شماره‌های رنگارنگ «شهرآرا» بودند. در این ۳۰ پیش‌شماره، هیچ‌کدام از صفحات به‌نام سرویس خاصی نام‌گذاری نشده بود و در هرکدام از آنها معمولا در کنار رنگ‌های سفید و سیاه، رنگ‌های دیگری، چون آبی، بنفش، نارنجی و صورتی به‌چشم می‌خورد.

انتشار آخرین پیش‌شماره با تیتر «۵/۴ کیلومتر از بزرگراه غدیر مشهد ساخته شد»، در دی‌ماه سال ۱۳۷۴ نقطه پایانی برای انتشار پیش‌شماره‌ها و آغازی برای انتشار هفته‌نامه «شهرآرا» بود.

آغاز انتشار هفته‌نامه و اولین ویژه‌نامه «شهرآرا»

بعد از انتشار سی‌امین پیش‌شماره، متولیان فرهنگی شهرداری مشهد به چهار ماه وقت نیاز داشتند تا دوباره نام «شهرآرا» به‌عنوان یک رسانه محلی و بومی در مطبوعات مشهد شنیده و دیده شود. به این ترتیب اولین شماره هفته‌نامه شهرآرا، دوشنبه ۱۷ اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۷۵ با تیتر یک «مشهد در آستانه پذیرایی از سران اکو» در ۸ صفحه رنگی با قیمت ۲۰۰ ریال منتشر شد.

در این شماره، اولین بار نام شهرداری مشهد به‌عنوان صاحب‌امتیاز و عباس امیری‌پور به‌عنوان مدیرمسئول درج شد. دومین شماره «شهرآرا» نیز ۱۰ روز پس از نخستین شماره هفته‌نامه، روز پنجشنبه به‌صورت دورنگ به‌چاپ رسید و از آن به بعد پنجشنبه‌ها، روز انتشار این هفته‌نامه تازه‌وارد به عرصه رسانه‌های خراسان بود.

بالای صفحات هفته‌نامه ۲۷ اردیبهشت‌ماه، اولین بار عناوینی، چون «خواندنی از گوشه و کنار دنیا»، «گزارش»، «شهر و شهرنشینی»، «خراسان در قلمرو ورزش» و «اخبار» قرار گرفت. اولین جدول در همین شماره منتشر شد و از شماره ششم، صفحات «ادب و هنر» و «اجتماعی» هم به دیگر صفحات نشریه اضافه شدند.

اولین مطلب ورزشی «شهرآرا» با تیتر «ورزش خراسان و لزوم بازنگری»، اولین گزارش خبری «شهرآرا» با تیتر «مشهد در آستانه پذیرایی از سران اکو» و اولین گزارش میدانی با تیتر «سبز در سبز، همه‌جا سبز» در نشریه ۱۷ اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۷۵ منتشر شدند. اولین گزارش اجتماعی «شهرآرا» نیز با تیتر «مکانی گمشده» به‌چاپ رسید که به موضوع آسایشگاه مستمندان اختصاص داشت. اولین گزارش «شهرآرا» که برای تهیه آن خبرنگاری به خارج از استان اعزام شد، گزارش «شیراز، میزبان روزنامه‌نگاران کشور» بود که در ۲۱ تیرماه سال ۱۳۷۵ منتشر شد. 

گفت‌و‌گو با حسین پناهی، اولین مصاحبه هنری «شهرآرا» در تاریخ ۱۱ بهمن‌ماه ۱۳۷۶ بود. اولین تیتر و عکس سیاسی نیز در شماره ۶۴ به‌تاریخ ۱۶ مرداد ۱۳۷۶ با تیتر «اسامی وزیران به‌زودی در اختیار مجلس شورای اسلامی قرار می‌گیرد» و با عکسی از رهبر شهید، سیدمحمد خاتمی و آیت‌ا... هاشمی رفسنجانی منتشر شد. جواد نعیمی از نخستین ادبی‌نویسان و بتول پناهی نخستین گزارشگر اجتماعی بودند.

شماره‌های ابتدایی «شهرآرا» در هر هفته به‌شکل و رنگ‌های مختلف منتشر می‌شد. گاه کاهی و گاه دورنگ و گاه نیز سیاه‌وسفید و بیشتر مطالب هم بدون نام نویسنده منتشر می‌شد. نکته درخور توجه این دوره از مدیریت امیری‌پور، انتشار اولین ویژه‌نامه شهرآرا بود. این ویژه‌نامه در ۴ صفحه رنگی با تیتر «آغاز بهره‌برداری از طرح بزرگ کمپوست مشهد» به‌مناسبت افتتاح کمپوست در روز پنجشنبه ۱۱ مردادماه سال ۱۳۷۵ منتشر شد.

تأثیر شورای شهر اول بر روند انتشار «شهرآرا»

نخستین انتخابات شورای شهر اسلامی مشهد، ۱۷ اسفندماه سال ۱۳۷۷ برگزار شد و منتخبان مردم مشهد در تاریخ ۹ اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۷۸ نخستین‌بار تشکیل جلسه دادند و ۵ اصول‌گرا و ۵ اصلاح‌طلب و یک عضو میانه‌رو در کنار هم نشستند و سوگندنامه شروع کار خود را قرائت کردند.

در آن زمان که اعضای این شورا سرگرم پاسخ‌گویی به تبریک دوستانشان بودند و در ادامه هم مشغول بررسی قوانین و اهداف شورای شهر شدند، «شهرآرا» با صفحه یک رنگی و صفحات داخلی سیاه‌وسفید منتشر می‌شد. در ۲۳ شهریورماه سال ۱۳۷۸، تیتر یک شماره ۱۶۶ هفته‌نامه این بود: «نحوه اداره شهرآرا مشخص شد»؛ بنابراین اولین تصمیم شورای شهر مشهد درباره نشریه شهرداری رقم خورد و بتول گندمی، مهدی دری و حسین رثایی و نیز ۲ نفر به انتخاب احمد نوروزی، شهردار جدید آن زمان مشهد، در رأس تصمیم‌گیری این هفته‌نامه قرار گرفتند.

بار‌ها و به‌طور غیررسمی صحبت از تغییر در مدیریت «شهرآرا» به‌گوش می‌رسید تا اینکه حسین نخعی‌شریف، سردبیر وقت «شهرآرا»، در ۲۶ اسفندماه سال ۱۳۷۸ به‌مناسبت سالروز «شهرآرا»، مطلبی را منتشر کرد: «شهرآرا شروع خوبی نداشت. چون جذب مخاطب نکرد و بولتن شهرداری به‌شمار می‌رفت.

در خود شهرداری به‌رایگان نمی‌خواندند، اما حالا نسبت به هفته‌نامه‌های موجود، تیراژش بالاتر است و حالا مردم پول می‌دهند و دست‌به‌دست می‌شود. چون خط‌مشی نشریه را عوض کردیم. تلفیقی از نیرو‌های حرفه‌ای و جوان را به‌کار گماردیم. همه نشریات سیاسی می‌نویسند، اما ما تصمیم گرفتیم سیاسی ننویسیم، چون معضلات فرهنگی، اجتماعی و... زیادی داریم.»

اواخر اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۷۹، اکرم حسین‌زاده به‌عنوان مدیرمسئول به «شهرآرا» آمد و صادق جوادی‌حصار را به‌عنوان سردبیر منصوب کرد. اولین شماره دوره جدید خود و در مجموع دویستمین شماره «شهرآرا» دوم خردادماه با تیتر‌های «باید باور کنیم بقای ما در تکثر ماست»، «کتاب عبدا... نوری با ۱۵۰ هزار تیراژ» و «آیا خاتمی در عرصه اقتصاد موفق نبوده است؟» منتشر شد.

این ۲ اصلاح‌طلب مطرح مشهدی در شماره بعد، شکل و شمایل دیگری به «شهرآرا» دادند، قطع آن را بزرگ‌تر کردند و در ۱۲ صفحه با مبلغ ۲۰۰ تومان در ۱۰ خردادماه منتشر کردند.

از این شماره، عباس ساعی از شاعران و از کارشناسان ادبی آموزش‌وپرورش استان به‌عنوان دبیر تحریریه در «شهرآرا» آغاز به‌کار کرد و توانست با توجه به مهارتش در ویراستاری، رشد خوبی در ساختار نوشتاری «شهرآرا» ایجاد کند. البته شهرآرا در این دوره نظر به رویکرد گردانندگانش به مسائل سیاسی کشور خیلی زیاد می‌پرداخت که همین امر سبب شده بود در شورا مخالفانی داشته باشد و زمزمه‌هایی درباره تعطیلی آن مطرح شود. 

در پنجاه‌وسومین جلسه علنی شورای شهر مشهد، آقایان کاشف‌الحسینی و جوادی پیشنهاد تعطیلی «شهرآرا» را ارائه دادند که مرحوم دکتر رزمی، رئیس وقت شورا، از آنها درخواست کرد که پیشنهاد خود را پس بگیرند تا آنها هم در معذورات رأی‌دادن قرار نگیرند. طبق تصویب اعضا، شهرداری مشهد موظف شد ظرف ۴۵ روز با استعلام قانونی، مدیرمسئول را انتخاب و معرفی کند و نیز شورای سردبیری به‌جای سردبیر منصوب شود.

پایان موقت «شهرآرا» و آغاز «همت»

در حالی که همگان با توجه به تصویب بودجه شهرآرا در سال ۱۳۸۰ به‌فکر ادامه انتشار آن بودند، هشتادوچهارمین جلسه علنی اولین شورای اسلامی شهر مشهد به ریاست مهندس مفیدی، برگی از تاریخ «شهرآرا» را به‌شکل دیگری رقم زد و مقرر شد بودجه پیش‌بینی‌شده «شهرآرا» در لایحه بودجه سال ۱۳۸۰ به اطلاع‌رسانی اختصاص یابد. بدین وسیله پرونده هفته‌نامه «شهرآرا» بسته شد تا ۲۲۱ آخرین شماره‌ای باشد که در سه‌شنبه ۲۳ اسفندماه سال ۱۳۷۹ منتشر می‌شود.

فروردین‌ماه سال ۱۳۸۰ وقتی خبر توقف انتشار «شهرآرا» در شهرداری پیچید، برخی کارگران با بیل و جارو به دفتر هفته‌نامه هجوم آوردند تا امکانات دفتر هفته‌نامه را از آنجا خارج کنند.

حضور آنها در حیاط هفته‌نامه «شهرآرا» و درگیری با خبرنگاران، با پادرمیانی محمدرضا فرزین (از اعضای شورای سردبیری «شهرآرا») خاتمه یافت و این موضوع سبب شد تا او که در آن زمان، مدیر روابط‌عمومی و امور بین‌الملل بود، برای اینکه بتواند ساختمان هفته‌نامه و نیز امکانات آن را حفظ کند، همراه با عباس ساعی، ماهنامه «همت» را پایه‌گذاری کنند. 

برخی از شهرآرایی‌ها رفتند و برخی هم با کمترین حقوق به یاری ماهنامه جدید آمدند؛ ماهنامه‌ای که انتشار آن از اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۸۰ آغاز شد و در مهرماه به‌پایان رسید. این ۷ شماره «همت» سبب شد تا فرصتی برای مذاکره به وجود بیاید تا باز هم «شهرآرا» به‌حیات خود ادامه دهد. «همت» هر ماه نگاهی به فعالیت‌های مدیریت‌ها و سازمان‌های مختلف شهرداری داشت.

ابتدای پاییز سال ۱۳۸۰، هفته‌نامه «شهرآرا» اسباب‌کشی کرد و به طبقه دوم ساختمان روابط‌عمومی واقع در بولوار شهید کشوری منتقل شد و بعد از چند ماه، دوباره با تیتر یک «سلام» همراه با عکس بزرگی از ۲ پسربچه خنده‌رو، به مطبوعات خراسان سلامی دوباره داد.

البته هفته‌نامه «شهرآرا» باز هم با چند پیش‌شماره انتشار خود را شروع کرد و توانست پیش‌شماره ۲۴۲+۱ را در ۲۷ آبان‌ماه سال ۱۳۸۰، برای اولین‌بار در ۱۶ صفحه در قطع بزرگ با قیمت ۴۰ تومان منتشر کند و برای اولین بار در پیشانی خود درج کرد: «هفته‌نامه مردم مشهد».

گفت‌و‌گو‌های اختصاصی دکتر اکرامی‌فر با دکتر هما زنجانی‌زاده و حسین جاوید با قاتل زنان خیابانی (سعید حنایی) از نکات قابل توجه این شماره است. این پیش‌شماره‌ها از همان ابتدا با مدیرمسئولی احمد نوروزی، سردبیری محمدرضا فرزین و معاون‌سردبیری عباس ساعی، یکشنبه‌ها تا ۴ شماره ادامه یافت تا اینکه ۲۵ آذرماه، شماره ۲۴۷ با تیتر «فاجعه خبر نمی‌کند» منتشر شد.

ورود مطبوعاتی کارکشته خراسان

زمستان سال ۱۳۸۱ با تصمیم احمد نوروزی، شهردار وقت مشهد، مدیریت شهرآرا از زیرمجموعه «مدیریت روابط‌عمومی و امور بین‌الملل» به زیرمجموعه «معاونت فرهنگی‌اجتماعی» تغییر یافت و از شماره ۳۰۳ در تاریخ یکشنبه ۲۲ دی‌ماه همان سال نام محمدعلی موهبتی در شناسنامه هفته‌نامه مشاهده شد. در این دوره کوتاه، با توجه به اینکه کادر اجرایی و هیئت تحریریه تغییر زیادی نداشت، صفحات هم تغییر چندانی نکرد و فقط سوژه‌ها بیشتر به‌سمت مسائل فرهنگی رفتند.

با برگزاری انتخابات دوره دوم شورای اسلامی شهر مشهد در خردادماه سال ۱۳۸۲ و تغییر شهردار، «شهرآرا» جزو اولین جا‌هایی بود که دچار تغییر و تحول شد. با انتخاب سیدجلال فیاضی به‌عنوان معاون فرهنگی‌اجتماعی از سوی سیدهاشم بنی‌هاشمی، شهردار وقت، خیلی از نگاه‌ها به‌سمت این مطبوعاتی کارکشته خراسان رفت.

«شهرآرا» از شماره ۳۲۲، نام مدیرمسئول و سردبیر را از شناسنامه صفحه آخر خود حذف کرد و همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، فیاضی با حفظ سمت، مدیرمسئول هفته‌نامه «شهرآرا» شد. نام او که «تأسیس روزنامه قدس» را در کارنامه خود داشت، به‌عنوان مدیرمسئول و سردبیر در شماره ۳۲۹ در تاریخ ۲۲ آذرماه سال ۱۳۸۲ در شناسنامه شهرآرا درج شد. 

او بعد از چند شماره، تغییرات اساسی در صفحه‌آرایی ایجاد کرد و صفحات گذشته را با نام‌های جدیدتری، چون «شورا»، «جامعه»، «جوان»، «هنر»، «ادبیات»، «زندگی»، «گزارش»، «کتیبه»، «جام جهان‌بین»، «صدای مردم»، «پایداری» و «کوله‌پشتی» جایگزین کرد. «پایداری» بعد‌ها به «پلاک سرخ» تغییر نام داد. همچنین انتشار اولین ویژه‌نامه نوروزی «شهرآرا» در زمان مدیریت سیدجلال فیاضی رقم خورد و به‌عنوان ضمیمه شماره ۳۶۲ در فروردین‌ماه سال ۱۳۸۳ توزیع شد.

طرح «خانه به خانه»

شورای دوم شهر مشهد در نیمه دوم سال ۱۳۸۳، طرح «خانه به خانه» هفته‌نامه «شهرآرا» را تصویب کرد و برای اجرای آن ۶ میلیارد ریال وام اختصاص داد. این طرح در حالی با تیراژ ۳۰۰ هزار نسخه از ۷ آذرماه سال ۱۳۸۳ به‌مناسبت عید فطر اجرا شد که در مصوبه شورا تأکید شده بود «شهرآرا» از درج موضوعات سیاسی پرهیز کند و فقط در حوزه‌های فرهنگی‌اجتماعی و شهری فعالیت داشته باشد.

«خانه به خانه» از طرح‌های ماندگار سیدجلال فیاضی بود که توانست «شهرآرا» و هم خود او را بر سر زبان اهالی مطبوعات و رسانه‌های کشور قرار دهد. در این دوره «شهرآرا» توانست پرتیراژترین نشریه کشور شود و سری بین سر‌های مطبوعات به‌خصوص مطبوعات محلی دربیاورد.

در این مرحله ضمن تغییر قطع هفته‌نامه، محلی‌نویسی هم در «شهرآرا» جدی شد و در همان دی‌ماه، صفحه‌ای به‌نام محله برای مناطق مختلف شهرداری مشهد در نظر گرفته شد، اما با توجه به عنایت مدیرمسئول وقت به موضوع محلات، از بهمن‌ماه سال ۱۳۸۴، صفحات محله شکل تکامل‌یافته‌تری پیدا کرد و مناطق سیزده‌گانه شهرداری مشهد در ۳ محله ۴ صفحه‌ای تقسیم شدند تا آن ۳۰۰ هزار نسخه بر اساس این طبقه‌بندی توزیع شود. در همین راستا، ویژه‌نامه ۴ صفحه‌ای محله یک به مناطق ۲، ۳، ۴ و ۵، محله ۲ به منطقه ۶، ۷، ۸ و ثامن و محله ۳ به مناطق ۱، ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ اختصاص پیدا کرد.

چند ماه بعد یعنی ۲۱ تیرماه در شماره ۵۲۴ نام سیدجلال فیاضی از شناسنامه شهرآرا حذف شد و طرح «خانه به خانه» به‌پایان رسید. بعد از رفتن فیاضی، چند نفری مانند محمد ترکمن‌زاده و محمدجواد میری به‌مدت خیلی کوتاه مسئولیت انتشار «شهرآرا» را بر عهده گرفتند تا اینکه سیدمحمد پژمان به‌عنوان شصت‌وسومین شهردار از اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۸۶ بر مسند شهرداری مشهد نشست.

محمدصادق مرکبی، معاون فرهنگی‌اجتماعی وقت شهردار، مسئولیت انتشار هفته‌نامه «شهرآرا» را بر عهده گرفت، اما نام او هیچ گاه در شناسنامه هفته‌نامه درج نشد. حمید تقی‌آبادی به‌عنوان مدیر تحریریه در کنار او قرار داشت و این موضوع سبب شد برخی از نیرو‌های قدیمی دوباره به «شهرآرا» برگردند.

دورخیز از هفته‌نامه به روزنامه

سیدجلال فیاضی در ابتدای پاییز سال ۱۳۸۷ در چارچوب در ورودی «شهرآرا» ایستاد تا دوباره میز مدیریتی را تجربه کند که ۴ سال پشت آن نشسته بود. او دوباره با دغدغه‌هایی به نشریه آمد که چالشی برای بسیاری از مدیران و اهالی مطبوعات بود. اولین شماره «شهرآرا» بعد از بازگشت دوباره فیاضی، ۱۱ مهرماه سال ۱۳۸۷ منتشر شد.

او در همان شماره در یادداشت سردبیری خود نوشت: «شهرآرا می‌تواند علاوه بر برقراری ارتباط مردم و مدیریت شهری، این ارتباط را با دیگر نهاد‌های خدمتگزار در شهر هم برقرار کند و در کنار ارتقای فرهنگ شهروندی و شهرنشینی، مسائل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی شهر را مورد کنکاش و بررسی قرار دهد.» او در مرحله دوم حضورش، ۸ ماه بیشتر به انتشار هفته‌نامه نپرداخت و در این مدت تلاش کرد تا شرایط انتشار سومین روزنامه مشهد را به‌وجود بیاورد.

«شهرآرا» برای روزنامه‌شدن در مسیر پرفرازونشیبی قرار گرفت. هرچند محمد پژمان، شهردار وقت مشهد، از این حرکت فرهنگی حمایت زیادی می‌کرد، اما برخی اعضای شورای شهر مشهد به روزنامه‌شدن «شهرآرا» چندان امیدوار نبودند. سیدجلال فیاضی، مؤسس روزنامه، درباره حال‌وهوای آن روز‌ها و مخالفان روزنامه می‌گوید: «شهرآرا با شرایط خاصی روزنامه شد.

بعضی از اعضای شورا به این مسئله اقبال داشتند، اما برخی اعضای مؤثر و تعیین‌کننده شورا به‌شدت مخالف بودند. یکی از همین چهره‌ها در شورای سوم، آقای مفیدی بود که به‌شدت مخالف روزنامه‌شدن شهرآرا بود. آقای بصیری‌پور هم در ابتدا مخالف بود، اما بعد از مدتی موافق شد. برای پیگیری علت مخالفت، سراغ آقای مفیدی رفتم. او هم با این شرط که هیچ ردیف بودجه‌ای برای شهرآرا منظور نشود، موافقت کرد. من هم قبول کردم، اما گفتم بگذارید به‌شیوه دیگری از سایر ردیف‌بودجه‌های شهرداری استفاده کنیم. 

در آن زمان، معاونت‌های شهرداری ۴۰۰ میلیون تومان بودجه ترویج فرهنگ شهروندی داشتند. ما با معاونت‌ها قرارداد بستیم و قرار شد یک صفحه با محتوای موردنظر آن معاونت منتشر کنیم و در عوض از بودجه فرهنگ شهروندی آن معاونت استفاده کنیم و اعضای شورا از جمله آقای مفیدی هم این مسئله را قبول کردند. 

از همانجا بود که صفحاتی مثل شهر روان و شهر سبز و چند صفحه دیگر را راه‌اندازی کردیم. تا روزی هم که سومین شورای شهر اسلامی مشهد حضور داشت، هیچ ردیف بودجه‌ای به شهرآرا اختصاص نداد. ما حتی برای تأسیس شهرآرامحله با معاونت فرهنگی قرارداد بستیم. وقتی شورای شهر چهارم آمد، مسئله ردیف بودجه مطرح شد و شهرآرا هم ردیف گرفت. البته وام هم گرفتیم.»

به این ترتیب کار هفته‌نامه شهرآرا عملا در تاریخ ۳ خرداد ۱۳۸۸ پایان یافت چرا که در این روز به جای انتشار هفته‌نامه، نخستین شماره روزنامه شهرآرا انتشار یافت.