به گزارش شهرآرانیوز، آیین تجلیل از بازماندگان و همرزمان شهدای ناوشکن قهرمان دنا با حضور جمعی از مسئولان، فرماندهان، فعالان و اساتید قرآنی کشور، عصر امروز، چهارشنبه ۲۳ اردیبهشتماه در فرهنگسرای قرآن برگزار شد؛ مراسمی که در آن، جامعه قرآنی کشور با آرمانهای ۱۰۴ شهید این ناوشکن مقتدر و مظلوم تجدید میثاق کرد.
چهارشنبهها برای جامعه قرآنی کشور، میعادگاهی معنوی برای تجدید عهد و پیمان با شهیدان انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و شهدای قرآنی است. این سنت ارزشمند از سال ۱۳۹۲ آغاز شده و به لطف الهی تاکنون استمرار یافته است. از ابتدای سال ۱۴۰۵ نیز این محفل نورانی با همت فرهنگسرای قرآن و همراهی جامعه قرآنی کشور با شکوه بیشتری ادامه دارد.
در این مراسم، هشت تن از بازماندگان و همرزمان شهدای ناوشکن دنا حضور یافتند و روایتهایی تأثیرگذار از ایمان، ایثار و مظلومیت دریادلان ارتش جمهوری اسلامی ایران بیان کردند. هنوز پیکر مطهر ۲۰ تن از شهدای این حادثه مفقودالاثر است و خانوادههای آنان چشمانتظار بازگشت عزیزان خود هستند.
رحیم قربانی، رئیس فرهنگسرای قرآن در ابتدای این مراسم، گفت: کوچکترین وظیفه جامعه قرآنی، ادای احترام به رشادتها و ایثارگریهای فرزندان غیور ایران اسلامی است؛ مردانی که با روحیهای سرشار از ایمان و عشق به قرآن، پرچم جمهوری اسلامی ایران را در دورترین نقاط جهان برافراشته نگه داشتند.
وی با اشاره به مأموریت تاریخی ناوگروه ۸۶، افزود: ناوشکن دنا در قالب این ناوگروه موفق شد مأموریت بیسابقه دور دنیا را با اتکا به توان متخصصان ایرانی به انجام برساند و به نمادی از اقتدار ملی و خودباوری جمهوری اسلامی ایران تبدیل شود.
قربانی با بیان خاطرات حضور خود در این شناور، اظهار کرد: فضای حاکم بر ناوشکن دنا سرشار از معنویت بود. نماز جماعت، محافل انس با قرآن و حضور قاریان و حافظان قرآن کریم، بخشی از زندگی روزمره خدمه این ناوشکن بود. شهید دانشمند این حادثه، حافظ ۱۲ جزء قرآن کریم بود.
رئیس فرهنگسرای قرآن همچنین به حضور گروه تواشیح حضرت محمد رسولالله (ص) در این مأموریت اشاره کرد و گفت: در جریان این سفر، هشت اثر هنری و رسانهای تولید شد که در این مراسم به مناسبت تجلیل از هشت تن از بازماندگان این حماسه، یکی از آثار رونمایی شد.
در ادامه، ناخدا حمیدرضا بیات، نماینده معاونت فرهنگی و تبلیغات نیروی دریایی ارتش در ماموریت ناوگروه ۱۰۴، با معرفی مهمانان حاضر در نشست، گفت: ناوگروه ۱۰۴ متشکل از ناوشکن دنا، ناو بوشهر و ناو لاوان به دعوت نیروی دریایی هندوستان برای شرکت در رزمایش بینالمللی «صلح و دوستی میلان ۲۰۲۶» اعزام شده بود.
وی افزود: این مأموریت کاملاً صلحآمیز و در راستای نمایش اقتدار، توانمندی و پیام دوستی جمهوری اسلامی ایران انجام شد؛ اما پس از پایان رزمایش و در مسیر بازگشت، ناوشکن دنا در فاصلهای حدود دو هزار مایل دریایی از آبهای سرزمینی ایران هدف حمله دشمن قرار گرفت و ۱۰۴ تن از بهترین فرزندان این سرزمین به شهادت رسیدند.
در ادامه این برنامه، حجتالاسلام والمسلمین حسین باقری، روحانی ناوشکن دنا، با چشمانی اشکبار از آخرین ساعات حضور در این شناور، گفت: در ماه مبارک رمضان، هر روز یک جزء قرآن کریم را با خدمه ناوشکن تلاوت میکردیم. سه ساعت پیش از حادثه، دعای توسل برگزار شد و بسیاری از شهدا با حالی خاص اشک میریختند.
وی با اشاره به خاطره شهید مهدی جبارکیش در این حادثه، افزود: او مقداری تربت سیدالشهدا (ع) همراه داشت و از من خواست اگر در این سفر شهید شد، آن تربت را به صورتش بمالم تا با عطر کربلا به دیدار خدا برود. چند ساعت بعد، به آرزوی خود رسید.
باقری گفت: ساعت ۳:۲۵ بامداد نخستین اژدر به ناوشکن اصابت کرد و لحظاتی بعد اژدر دوم، خسارات سنگینی به بار آورد. بسیاری از خدمه در همان لحظات نخست به شهادت رسیدند و بازماندگان ساعتها در آبهای آزاد سرگردان بودند.
وی افزود: در میان شهدای این حادثه، جوانان قرآندوست و حافظ قرآن نیز حضور داشتند. شهید ناصر شوکتی، حافظ ۱۰ جزء قرآن کریم بود و شبها پس از افطار همراه با روحانی ناو به مرور محفوظات قرآنی خود میپرداخت. بسیاری از شهدای دنا اهل نماز، دعا، قرآن و توسل بودند و با آمادگی کامل روحی راهی این مأموریت شده بودند.
در ادامه این برنامه، علیمحمد خوشدل از کارکنان ناوشکن دنا، روایت دیگری از این حادثه تلخ را بیان کرد و گفت: این ناو هم مظهر اقتدار بود و هم مظهر مظلومیت. یکی از شهدا به نام سالاری، چند ساعت پیش از شهادتش، هنگام تماس با خانواده، خبری نامشخص درباره برادرش دریافت کرد. انگار اتفاقی برای برادرش افتاده بود، اما چیزی به او نمیگفتند. او که گمان میکرد برادرش فوت کرده، بسیار ناراحت بود.
خوشدل افزود: کمی دلداریاش دادیم تا آرام گرفت. بعد بحث شهادت پیش آمد. او گفت: «ما هنوز جوانیم، کلی کار داریم، خانواده داریم.» به او گفتیم: چه افتخاری بالاتر از شهادت؟ فقط باید توبه کنیم تا خدا گناهانمان را ببخشد. شهید سالاری پاسخ داد: «درست است، خدایا توبه، خدایا ما را ببخش.» او به شهادت رسید و بعدها فهمیدیم که برادرش زنده است.
در بخش پایانی مراسم، ناخدا دوم سیدمحمد موسوی فرگی، ناخدا دوم سیدمحمد موسوی فرگی، مدیر روابط عمومی و رسانه نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، جزئیاتی از عملیات امداد و انتقال پیکر شهدا را تشریح کرد.
وی گفت: بازماندگان حادثه بین شش تا هفت ساعت در سطح دریا سرگردان بودند. تعدادی بر روی قایقها و جلیقههای نجات قرار داشتند تا اینکه یک شناور عبوری پیام اضطراری آنان را دریافت کرد و این پیام به گارد ساحلی سریلانکا منتقل شد. در پی آن، دو شناور امدادی برای نجات دریادلان ایرانی اعزام شد.
موسوی افزود: پیکر مطهر شهدا و بازماندگان به کشور سریلانکا منتقل شدند و در تاریخ ۲۴ اسفندماه، پیکر ۸۴ شهید شناساییشده با هماهنگیهای صورتگرفته به میهن اسلامی بازگشت.
وی ادامه داد: مراسم تشییع پیکر این شهدا با حضور گسترده مردم از میدان انقلاب اسلامی تا معراج شهدا برگزار شد و پس از آن، پیکرهای مطهر برای خاکسپاری به زادگاههایشان منتقل شدند تا در شهرهای مختلف کشور بر دوش مردم قدرشناس تشییع شوند.
موسوی با اشاره به دیدار با خانوادههای شهدا، گفت: در سرکشیهایی که به خانوادهها داشتیم، نمونههای متعددی از آمادگی معنوی شهدا برای شهادت مشاهده شد. یکی از شهدا، تصویری از خود را چاپ کرده و در کمد شخصیاش گذاشته بود و از دوستانش خواسته بود در صورت شهادت، همان عکس را بر مزارش نصب کنند.
وی افزود: برخی دیگر وصیتنامه خود را پیش از اعزام نوشته بودند و به بستگانشان سپرده بودند که تنها پس از شهادت، آن را به خانواده تحویل دهند. بسیاری از شهدا نیز در آخرین تماسهای تلفنی با خانوادههای خود حلالیت طلبیده بودند؛ گویی از پیش احساس کرده بودند که این سفر، سفر وصال است.
منبع: مهر