به گزارش شهرآرانیوز، فو کونگ روز جمعه، ۲۵ اردیبهشت، به وقت محلی از پیشنویس قطعنامه پیشنهادی آمریکا و بحرین درباره تنگه هرمز انتقاد کرد و گفت که محتوا و زمان ارائه آن مناسب نیست و تصویب آن کمکی نخواهد کرد. ما فکر میکنیم محتوا و زمانبندی آن مناسب نیست.
وی تصریح کرد: بنابراین فکر نمیکنیم تصویب قطعنامه در این مرحله مفید باشد.
سفیر چین و رئیس دورهای شورای امنیت سازمان ملل متحد تاکید کرد: اگر تصمیم با چین به عنوان رئیس دورهای شورای امنیت ۱۵ عضوی سازمان ملل بود، این قطعنامه برای رایگیری مطرح نمیشد.
مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، اظهار کرده بود: ایالات متحده به همراه بحرین و شرکای خلیج فارس خود، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت و قطر پیشنویس قطعنامهای درباره تنگه هرمز به شورای امنیت ارائه کردهاند.
وی مدعی شد: جمهوری اسلامی ایران همچنان با تلاشهای خود برای بستن تنگه هرمز، تهدید به حمله به کشتیها، مینگذاری دریایی و تلاش برای اخذ عوارض، اقتصاد جهان را به گروگان گرفته است. این پیشنویس قطعنامه از ایران میخواهد حملات، مینگذاری و عوارض را متوقف و تعداد و محل مینهای دریایی را افشا کند.
پیشنویس قطعنامه آمریکا و بحرین و حامیان آن درباره تنگه هرمز قطعنامهای بیستبندی با ۹ بند مقدماتی و ۱۱ بند اجرایی است که همگی ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد تنظیم شده است.
یک قطعنامه برای تصویب در شورای ۱۵ عضوی امنیت سازمان ملل نیازمند ۹ رای بدون وتوی اعضای دائم این شورا، آمریکا، انگلیس، روسیه، چین و فرانسه، دارد.
پیش از این، قطعنامه پیشنهادی ضد ایرانی بحرین درباره تنگه هرمز که به نمایندگی از کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس، به جز عمان و نیز اردن درباره تنگه هرمز در پی تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران ارائه شده بود، در نشست هفتم آوریل ۲۰۲۶ برابر با ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد از سوی چین و روسیه وتو شد.
ایالات متحده آمریکا که پس از ورود مستقیم به جنگ علیه جمهوری اسلامی ایران، در یکی از حساسترین آبراههای جهان با بحران راهبردی روبهرو شده، اکنون تلاش میکند با استفاده از شورای امنیت سازمان ملل متحد، محاصره دریایی و اقدامات نظامی خود در خلیج فارس را تحت عنوان حفظ آزادی ناوبری مشروعیتبخشی کند؛ تلاشی که به گفته دیپلماتها و ناظران میتواند به ایجاد یک بدعت خطرناک حقوقی در نظام بینالملل منجر شود.
آنچه امروز در تنگه هرمز جریان دارد، صرفا یک بحران دریایی یا اختلاف امنیتی محدود نیست بلکه نتیجه مستقیم جنگی است که از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ از سوی آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز شد؛ جنگی که دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، تصور میکرد میتواند آن را با ترکیبی از حملات و اقدامات نظامی، محاصره دریایی، جنگ روانی و عملیات سیاسی کنترل کند، اما اکنون همان راهبرد به بحرانی پیچیده برای خود واشنگتن تبدیل شده است.
منبع: ایرنا