به گزارش شهرآرانیوز؛ تعطیلات آخر هفته و مناسبتها، برای بسیاری از زوجها به جای شوق، اضطراب انتخاب بین دو خانواده و ترس از دلخوریها را به همراه دارد، زیرا چالش «کجا رفتن» معمولاً از آنجا ناشی میشود که هر دو نفر میخواهند وفاداری خود را به خانواده مبدأ ثابت کنند و همزمان، انتظار درک متقابل از سوی همسرشان را دارند. موسسه تحقیقاتی گاتمن این تعارض را در دسته «مشکلات دائمی» زوجین قرار میدهد؛ مشکلاتی که هرگز کاملاً محو نمیشوند، بلکه نیازمند مدیریت مداوم، همدلی و مذاکره هستند.
نزدیک شدن به تعطیلات آخر هفته و مناسبتها، برای بسیاری از زوجها به جای شوق، اضطراب انتخاب بین دو خانواده و ترس از دلخوریها را به همراه دارد.
در فرهنگ ما ایرانیها خانواده از جایگاه محوری برخوردار است، مناسبتهایی مانند شب یلدا، عید نوروز و تعطیلات آخر هفته، تنها یک استراحت ساده نیستند؛ بلکه نمادی از همبستگی و وفاداری خانوادگی محسوب میشوند. چالش «کجا رفتن» معمولاً از آنجا ناشی میشود که هر دو نفر میخواهند وفاداری خود را به خانواده مبدأ ثابت کنند و همزمان، انتظار درک متقابل از سوی همسرشان را دارند. موسسه تحقیقاتی گاتمن این تعارض را در دسته «مشکلات دائمی» زوجین قرار میدهد؛ مشکلاتی که هرگز کاملاً محو نمیشوند، بلکه نیازمند مدیریت مداوم، همدلی و مذاکره هستند.
منابع معتبر روانشناسی دنیا از جمله انجمن روانشناسی (APA)، بر این باورند که هسته مرکزی حل این مشکل، تغییر زاویه دید از «من و خانوادهام در برابر تو و خانوادهات» به «ما در برابر یک چالش برنامهریزی» است.
دکتر جان گاتمن معتقد است زوجین باید پیش از هر چیز، «مرزهای خانواده هستهای» خود را ترسیم کنند. این یعنی شما و همسرتان اکنون یک واحد مستقل هستید و نیازهای این واحد، بر انتظارات والدین ارجحیت دارد.
روانشناسان چند اصل کلیدی را برای این مذاکره پیشنهاد میدهند:
پیش از ارائه راهحل، باید درک کنید که چرا حضور در فلان مراسم برای همسرتان مهم است. شاید ریشه در یک سنت دیرینه یا دلتنگی عمیق داشته باشد.
هیچ تصمیمی نباید به قیمت احساس قربانی شدن یکی از طرفین تمام شود.
برای خروج از کلیشههای رایج و رسیدن به یک توافق پایدار، استراتژیهای زیر که ترکیبی از مهارتهای حل مسئله و شناخت فرهنگ ایرانی است، پیشنهاد میشود:
یکی از عادلانهترین روشها، استفاده از الگوی چرخشی است. به عنوان مثال، اگر لحظه تحویل سال امسال در خانه والدین زن هستید، سال آینده در خانه والدین مرد خواهید بود. مهمترین شرط موفقیت این الگو، ثبت آن و پایبندی قاطعانه به آن است تا در سال بعد، بحث جدیدی شکل نگیرد.
اگر هر دو خانواده در یک شهر زندگی میکنند، میتوانید مناسبتها را به بخشهای مختلف تقسیم کنید. مثلاً ناهار عید فطر با خانواده مرد و شام با خانواده زن. البته این روش نباید به گونهای اجرا شود که تمام روز تعطیل شما به ترافیک و استرس جابجایی بگذرد. اگر تقسیم یک روز باعث خستگی مفرط میشود، آن را به دو روز متوالی تعمیم دهید.
به جای اینکه شما به خانه آنها بروید، هر دو خانواده را به خانه خودتان یا یک محیط سوم (مثل باغ یا پیکنیک) دعوت کنید. این کار، علاوه بر ایجاد صمیمیت بین دو خانواده، شما را از انتخاب بین «این خانه» یا «آن خانه» معاف میکند و شما در جایگاه میزبانِ مشترک قرار میگیرید.
این یک تکنیک بسیار پیشرفته و کارآمد است. ممکن است خانواده شما به شب یلدا اهمیت بسیار زیادی بدهند و در مقابل، خانواده همسرتان روز سیزدهبهدر را بزرگترین رویداد خانوادگی بدانند. به جای تقسیم برابر هر مناسبت، میتوانید مناسبتها را بر اساس اهمیت آنها برای خانوادهها مبادله کنید.
شما حق دارید برخی از تعطیلات را صرفاً برای خودتان دو نفر (یا همراه با فرزندانتان) رزرو کنید. روانشناسان خانواده تأکید دارند که زوجین باید سنتهای خاص خود را بسازند. این که به خانوادهها اعلام کنید: «ما تعطیلات آخر این هفته را تصمیم داریم فقط در خانه بمانیم و استراحت کنیم»، یک رفتار خودخواهانه نیست، بلکه تضمینکننده سلامت روان خانواده کوچک شماست.
بخش بزرگی از این چالش، نه توافق بین زوجین، بلکه واکنش خانوادههاست. در فرهنگ ایرانی که گاهی توقعات والدین بالاست، نحوه بیان تصمیم بسیار حیاتی است:
هرگز نگویید «همسرم دوست دارد این عید را پیش خانوادهاش باشیم». این جمله، همسرتان را در سیبل انتقاد قرار میدهد. بگویید: «ما با هم تصمیم گرفتیم که امسال برنامهمان را اینگونه تنظیم کنیم.»
هر دو نفر باید در برابر فشارهای عاطفیِ خانوادههای خود بایستند و از تصمیم مشترکشان دفاع کنند.
اگر قرار است یلدا را پیش خانواده خود نباشید، چند روز قبل با یک هدیه کوچک یا یک تماس طولانی، به آنها سر بزنید تا احساس نادیده گرفته شدن نکنند.
در نهایت، باید پذیرفت که هیچ راهحل جادوییای که بتواند همیشه همه اطرافیان را ۱۰۰ درصد راضی نگه دارد، وجود ندارد. هدف اصلی، یافتن فرمولی است که کمترین آسیب را به رابطه زوجین وارد کند و همزمان احترام خانوادهها حفظ شود. تعطیلات و مراسمها ابزاری برای شادکامی هستند، نه میدانی برای جنگ قدرت. با عبور از خودخواهی، تکیه بر مشورت و استفاده از تکنیکهای مذاکره، میتوان تقویم سالانه را از یک نقشه مینگذاریشده، به دفتری پر از خاطرات آرام و مشترک تبدیل کرد.
ایستادن در کنار همسرتان و ساختن یک جبهه متحد، ارزشمندترین سنتی است که میتوانید برای زندگی مشترک خود پایهگذاری کنید.
منبع: فارس