به گزارش شهرآرانیوز، پایگاه خبری تحلیلی واللا در گزارشی تحلیلی در این رابطه نوشت: در حالی که جبهههای جنگ در بخشهای مختلف آن به سوی آرامش پیش میروند، تنش و تشنج در داخل جامعه اسرائیل به نقطه اوج خود نزدیک میشود.
ویدیوی فریادها و عربدههای بنگویر، وزیر امنیت داخلی، در برابر فعالان ناوگان صمود، یکی از نمادهایی است که خبر از تکهتکه شدن ما از داخل میدهد.
نویسنده این گزارش آورده است: تمام شد. جنگ تمام شد. میتوانید تشک سربازخانه را تا کنید؛ همه آن جعبههایی را که در گوشهای پنهان از خانهتان دفن کردهاید، جابهجا کنید و دوباره به انبار تبدیل کنید، چون از هر زاویهای که به آن نگاه کنید، ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، از جنگیدن خسته شده است؛ بنابراین او هر هفت جبهه ما را همزمان تعطیل میکند؛ از جمله سه عملیات در ایران، لبنان و غزه که آخرین امید ما برای تشدید اوضاع بودند را هم متوقف خواهد کرد.
حتی در آنجا، به نظر میرسد اکنون دولت تکنوکراتی که او منصوب کرده، به ما اجازه نمیدهد حتی یک عملیات کوچک را آغاز کنیم. بنابراین، در این برهه حساس، چارهای جز رفتن به سراغ کارزار تعیینکننده بعدی نداریم.
بالاخره زمان شروع جنگ داخلی فرا رسیده است؛ جنگی که ۲.۵ سال گذشته را با صبر در حاشیه منتظر مانده تا ثابت کند که مادر همه جنگهاست و صرفا یک نمایش هوشمندانه شامل چند موشک بالستیک بمبگذاریشده نیست.
تبلیغ کابوسوار آن به هر ۲ شکل صورت گرفته است، زیرا حتی یک جنگ داخلی هم نمیتواند بدون فراهمکردن مقدمات مناسب قبل از فروپاشی آغاز شود.
همهچیز با ویدیوی مضحک بنگویر شروع شد که در آن او در یک بازداشتگاه در بندر اشدود، با چشمانی که از جنون برق میزد، شروع به رقص بالیوودی کرد.
او در برابر بازداشتشدگان ناوگان صمود که به غزه میرفتند، در حالی که با دستبند و غل و زنجیر بسته شده بودند و صورتهایشان به زمین چسبیده بود، فریاد میزد: پیکنیک تمام شد! مردم اسرائیل زنده بمانند؛ که بهوضوح نشان میداد چه کسی مسئول است.
این رسانه در عین حال موضع تلآویو را بهوضوح اعلام و تاکید میکند: بیایید از همان ابتدا روشن کنیم؛ اینها صالحان این نسل نیستند و مدعی است که بنگویر فقط کمی زیادهروی کرده است.
در جای دیگری این رسانه نوشته که بخشهای بزرگی از جمعیت از این اقدام بنگویر غرق در سرخوشی بودند، گرچه برخی دیگر هم دچار شرمساری شدند. هر طرف به طرف دیگر حمله کرد و بنگویر از خوشحالی دستانش را به هم مالید. این بسیار شبیه به میگولان است که در یک سخنرانی پراکنده و تقریبا هذیانی، به گیلاد کاریو، عضو کنست (پارلمان)، حمله کرد و او را پرستار سگ در کنیسه نامید؛ در حالی که همزمان جامعه وسیعتر اصلاحات را بیاعتبار کرد و حتی جبههای با یهودیان خارج (از فلسطین اشغالی) گشود، زیرا هیچکس جنگ داخلی را به اسرائیل محدود نکرده بود. سپس ارتدوکسها به صفوف اصلاحات پیوستند و اصلاحات را عمیقا آزردهخاطر کردند و این تحریکات فقط انزجار را تشدید کرد.
در بخش دیگری از این نوشتار آمده است: به زودی قطببندی بعدی، شدیدتر، فراگیرتر و برجستهتر پدیدار خواهد شد و ما هنوز ۶ ماه کامل تا انتخابات فرصت داریم؛ زمان کافی برای اینکه خیابانهایمان به میدان نبرد و درگیری تبدیل شوند.
زیبایی جنگ داخلی این است که هر مشکل کوچکی به یک نزاع دستهجمعی تبدیل میشود. در یک جنگ داخلی، ما علیه دشمن متحد میشویم. در یک جنگ داخلی، ما در خانههایمان دور هم جمع میشویم و میجنگیم، گویی آیندهای نداریم.
کدام بهتر است؟ جنگها وحشتناک هستند، اما جنگهای معمولی یا به پیروزی، شکست یا توافق ختم میشوند. با این حال جنگهای داخلی پر از احساسات، خونریزی و همیشه، همیشه به ویرانی ختم میشوند. شاید این چیزی باشد که ما اینجا به آن نیاز داریم؛ بازسازی همه چیز.
منبع: تسنیم