به گزارش شهرآرانیوز، «ایرانی؟!» این را جوان سیاهپوستی از آفریقا وسط مسیر منا گفت که میلیونها زائر با لباسهای سفید احرام، آرامآرام به سمت جمرات حرکت میکنند. هنوز جواب زائر ایرانی کامل نشده بود که جوان آفریقایی لبخند زد، دستش را بالا آورد و گفت: «استرانگ ایران… استرانگ.» بعد گوشیاش را درآورد تا عکس بگیرد. میگفت: «خوشحالم که یک ایرانی دیدم.» او انگار میخواست کنار مردمی بایستد که این روزها نام کشورشان بیشتر از همیشه در جهان پیچیده است.
حج امسال برای ایرانیها روایتی زنده از کشوری شده که حالا خیلیها در سرزمین وحی با احترام از آن حرف میزنند و دوست دارند که درباره ایران و ایرانیان بیشتر بشنوند.
اما چند هفته قبل، هیچچیز فرق داشت. هر روز خبر تازهای میآمد. از جنگ و شهادت رهبر انقلاب گرفته تا تهدید، حمله، پاسخ موشکی، گروگانگیری و حرفهایی که خانوادهها را نگرانتر میکرد. بعضیها میگفتند امسال حج تعطیل میشود. بعضیها میگفتند پروازها لغو شده و مسیر زمینی هم امن نیست. بعضیها حتی زائران را از رفتن میترساندند.
روز اعزام، فرودگاه امام خمینی حال و هوای غریبی داشت. خانوادهها بیشتر از اینکه بخواهند برای بدرقه زائر به فرودگاه بیایند، انگار قرار بود رزمنده به جبههها اعزام کنند.
مادری چادرش را روی صورتش کشیده بود و بیصدا گریه میکرد. پسر دست پدرش را ول نمیکرد. بانویی قرآن را بالای سر همسرش گرفته بود و زیر لب دعا میخواند. زائران وصیتنامه هم نوشته بودند.
یکی از زائران مشهدی میگفت: «همسرم میگفت نرو. میترسید. میگفت اگر دوباره جنگ شد چه؟ اگر راه برگشت بسته شد چه؟ اما آخرش گفتم مگر میشود دعوت خدا را زمین گذاشت؟»
با همه فراز و نشیب و از یک طرف دلهره سفر و از طرف دیگر شوق زیارت خانه خدا ۳۰ هزار ایرانی راهی سرزمین وحی شدند. با همین شرایط و به عشق لبیک گفتن به معبود چرا که خدا خودش گفته: «و أذن فی الناس بالحج»
هیچکس، اما فکر نمیکرد چند روز بعد، همین زائرانی که با اضطراب بدرقه شدند، در مکه و مدینه اینطور عزیز باشند.
زائران پس از پیادهشدن از هواپیما در مدینه با استقبال سعودیها مواجه شدند. آنها میگفتند «مرحبا بکم یا ضیوف الرحمن.»
ماجرا از لحظه ورود شروع شد. یکی از زائران تهرانی که پرچم کوچک ایران روی لباس کاروانش دوخته شده بود، تعریف میکند:
«هنوز از سالن فرودگاه خارج نشده بودم که یک مسئول سعودی جلو آمد، خوشآمد گفت و با احترام مسیر را نشان داد. راستش انتظار چنین برخوردی را نداشتم.».
اما آنچه در مکه اتفاق افتاد، فراتر از احترام بود. در جوار خانه خدا، در میان جمعیتی از دهها کشور جهان، ایرانیها حالا دیگر مثل سالهای قبل فقط زائر نیستند، خیلیها آنها را نماد ایستادگی میبینند و با دیدن پرچم ایران ذوق میکنند.
در صحن مسجدالحرام، زائر مصری با دیدن پرچم ایران روی چادر یک خانم ایرانی، با لبخند و اشتیاقی فریاد زد: «یا الله… ایرانی!» بعد جلو آمد، دستش را فشرد و گفت: «به خدا قسم، شما دل مسلمانها را شاد کردید.»
کنار صفا و مروه، مردی از اندونزی به زائر قمی گفت: «شما قهرمانید. همه جا درباره ایران حرف میزنند.» در مدینه، کنار قبر پیامبر (ص)، زائر پاکستانی دستش را روی شانه روحانی ایرانی گذاشت و آرام گفت: «ایران امروز عزت مسلمانهاست.»
این روزها در منا، میان چادرهای سفید و خیابانهای شلوغ منتهی به جمرات، هر جا پرچم سهرنگ ایران دیده میشود، نگاهها فرق میکند. بعضی فقط لبخند میزنند. بعضی سلام میکنند. بعضی درخواست عکس یادگاری دارند.
یکی از مدیران کاروانها که سالها تجربه حج دارد، میگوید: «من حجهای زیادی دیدهام، اما امسال فرق دارد. مردم جوری دیگر با ایرانیان برخورد دارند و با افتخار از ایران میگویند.»
در مسیر رمی جمرات، جوانی از بوسنی وقتی فهمید زائران کناری ایرانی است، گوشی را بالا آورد و گفت: «فقط یک عکس، برای ایران.»
کمی جلوتر، چند زائر آفریقایی دور یک پیرمرد ایرانی حلقه زده بودند. یکی از آنها به انگلیسی شکسته میگفت: «ایران پاور مسلمین.»
بعضی از این حجاج شاید تا چند ماه پیش، فقط اسم ایران را شنیده بودند. اما حالا تصاویر موشکهای ایرانی، ایستادگی مقابل اسرائیل و پاسخ به آمریکا، نام ایران را تا دورترین کشورها برده است.
یکی از زائران تعریف میکرد: «جوانی از نیجریه گوشی را درآورد و فیلم حمله موشکی ایران را نشانم داد. بعد دستش را روی قلبش گذاشت و گفت: ما برای شما دعا کردیم.»
حج امسال در کنار عبادت و حس و حال معنوی، موسم روایت است. روایت زائرانی که فقط برای انجام مناسک حج به سرزمین وحی مشرف نشدهاند. آنها رفتهاند تا روای حقیقت باشند. راوی ملتی که با وجود تهدیدها، باز هم به دعوت خدا پاسخ داد. راوی مردمی که زیر سنگینترین فشارها و بمباران رژیم صهیونیستی و آمریکا عقب ننشستند و حالا حتی در سرزمین وحی نامشان با احترام برده میشود.
یکی از روحانیون کاروان میگفت: «امسال هر زائر ایرانی یک رسانه و روایت زنده از ایران است.» و واقعاً همینطور است.
این شبها در چادرهای منا، تماسهای تصویری زائران با خانوادههایشان حال و هوای دیگری دارد. همان مادرها و خانوادههایی که روز اعزام اشک میریختند، حالا پشت گوشی لبخند میزنند.
یکی از زائران کرمانشاهی به همسرش گفته بود: «اینجا هر کس میفهمد ایرانی هستیم، احترام میکند. انگار دنیا، ایران را جور دیگری میبیند.» و شاید این مهمترین تصویر حج امسال باشد. ایرانیهایی که با نگرانی راهی خانه خدا شدند، حالا میان میلیونها زائر، عزیزترین هستند. البته نه فقط به خاطر پرچمشان؛ به خاطر ایستادگی و قدرتشان. به خاطر اینکه این روزها، خیلیها در جهان ایران را صدای مقاومت میدانند.
حج ۱۴۰۵ برای ایرانیان طوری دیگر رقم خورده. زائرانی که با چشمان خیس رفتند، حالا در سرزمین وحی با عزت قدم میزنند و در بین سایر زائران جهان محبوبتر شدهاند.
منبع: فارس