به گزارش شهرآرانیوز، جمهوری اسلامی ایران ساعتی قبل اعلام کرد در صورت گسترش تجاوزهای رژیم صهیونی در لبنان و علیه مردم مقاوم این کشور، نیروهای مسلح ایران شمال سرزمینهای اشغالی را هدف حملات خود قرار خواهند داد. این هشدار، در کنار حملات چند روز اخیر نیروهای مسلح به پایگاههای آمریکایی در جنوب خلیج فارس که در تقاص حملات به خاک ایران صورت گرفت، نشانههای یک واقعیت مشخص هستند؛ اینکه برخلاف تصور و تصویری که رسانههای غربی و آمریکایی از ایران ساختهاند، تواناییهای نظامی ایران در جنگ اخیر از بین نرفته و هنوز هم قادر به پاسخ به تجاوز و وارد کردن حملات دردناک به متجاوزان است.
این واقعیت صرفاً گزارش رسانههای داخلی نیست. در طی روزهای پس از جنگ، رسانههای متعدد غیرایرانی بارها به این موضوع اشاره کردهاند که ایران از فرصت آتشبس استفاده کرده و توان نظامی و دفاعی خود را به شکل محسوس و ملموسی احیا کرده است. در جدیدترین مورد هم رسانه آمریکایی CNN گزارش مفصلی از احیای آن بخش از توان نظامی ایران منتشر کرده که به اعتراف تحلیلگران خارجی و بینالمللی، در زمان جنگ با بمبارانهای سنگینی روبهرو شده و این تصور را برای دشمن ایجاد کرده بود که این قابلیتها کاملاً از بین رفته و دیگر قابلیت احیا و بازدارندگی ندارند.
چند هفته قبل هم یک رسانه دیگر آمریکایی از یک گزارش اطلاعاتی نقلقول کرده بود که به زعم خودشان، حملات و بمبارانهای رژیم صهیونی و ارتش تروریستی آمریکا در طول جنگ ۴۰ روزه، در بهترین حالت نهایتاً ۲۵ تا ۳۰ درصد از توان دفاعی و موشکی ایران را تحت تأثیر قرار داده و بیش از ۷۰ درصد از این توانایی همچنان دستنخورده و قابل استفاده است. این گزارشها، در کنار واقعیتی که در زمان جنگ ۴۰ روزه از یک سو و در عملیاتهای تلافی دوران آتشبس از سوی دیگر مشاهده شد، نشاندهنده یک واقعیت مسلم است: توان نظامی و دفاعی ایران نابودشدنی نیست.
ایران، برخلاف بسیاری از همسایگان اطرافش، این قابلیتهای نظامی و دفاعی را وارد نکرده است که در روز مبادا و جنگ گسترده و قطع مسیرهای دسترسی، ابزارهای دفاعی و تهاجمی خویش را از دست بدهد. این ابزارها برآمده از تواناییهای داخلی و بومی متخصصان داخلی و جامعه علمی و دفاعی ایران است. به همین دلیل هم نهتنها زیر فشار تحریم، بلکه در زمانه جنگ و درگیری نظامی هم این ریشه خشکشدنی نیست. تصویر شلیک موشکها و پهپادها در جنگ ۴۰ روزه که تاریخ تولیدشان مربوط به جنگ ۱۲ روزه و بعد از آن بود، گواه روشن این مدعاست که تقویت و احیای توانمندی دفاعی و نظامی، در شرایط درگیری جنگی هم ادامه دارد.
سوای این مسائل، یک واقعیت بزرگ و مسلم بیرونی دیگر هم حاکی از آن است که سرپنجههای فولادی دفاعی و نظامی کشور همچنان تیز و برندهاند. هر قدر دشمن صهیونی و آمریکایی، چه در زمان جنگ و چه بعد از آتشبس، درباره نابودی نیروهای نظامی و دفاعی ایران لفاظی کنند، اما واقعیت امروز تنگه هرمز و انسداد و کنترل هوشمند آن توسط نیروهای مسلح ایران، نشان روشنِ باطل بودن ادعای دشمن است. اگر توانمندی دفاعی و نظامی ایران از بین رفته، پس چه کسی از هفته اول جنگ تا همین امروز تنگه هرمز را کنترل میکند؟ ایران اگر بیدفاع شده، پس چرا نظامیان آمریکایی از نزدیک شدن به دریای عمان و خلیج فارس احتراز دارند؟
تیغهای ایران اگر کند شدهاند، پس چه کسی در همین روزهای اخیر به پایگاههای آمریکایی در کشورهای جنوب خلیج فارس حمله کرده و پرندههای جاسوسیشان را در آبهای جنوب کشور به زیر کشانده و به دشمن صهیونی اخطار میدهد در صورت گسترش تجاوزگری در لبنان، شمال سرزمینهای اشغالی را هدف قرار خواهد داد؟ نظامیان و فرماندهان ایرانی از همان ساعت آغاز آتشبس در تدارک ارتقای توان نظامی و دفاعی کشور و پاسخ دردناک به دشمن آمریکایی ـ صهیونی برای درگیری احتمالی بعدی بودند. عملکردشان هم اثبات همان حرف شهید سلیمانی است: شبی نیست که بخوابیم و به دشمنمان فکر نکنیم!