به گزارش شهرآرانیوز، دکتر سیدابوالقاسم موسوی، میگوید: «افزایش وابستگی به ابزارهای دیجیتال در دهههای اخیر منجر به شیوع گسترده علائم چشمی مرتبط با کار طولانیمدت در فاصله نزدیک شده است. این مجموعه علائم با عنوان «سندروم بینایی دیجیتال» شناخته میشود.»
به گفته ابوالقاسمی، «با گسترش فناوریهای دیجیتال، زمان مواجهه افراد با نمایشگرها به طور قابل توجهی افزایش پیدا کرده و در بسیاری از افراد به بیش از ۶ ساعت در روز رسیده است؛ موضوعی که فشار عملکردی ممتدی به سیستم بینایی وارد میکند و میتواند به بروز علائم چشمی، اختلال خواب و در بعضی گروههای سنی به «تغییرات انکساری» (تغییر در نمره چشم) منجر شود.»
به گفته این جراح بیماریهای چشم، «اغلب عوارض چشمیِ ناشی از استفاده طولانیمدت از نمایشگرها در بزرگسالان برگشتپذیرند. اما در کودکان، ارتباط معناداری بین کار نزدیک طولانی و پیشرفت نزدیکبینی وجود دارد.»
این چشمپزشک میگوید: «زمان کار با نمایشگر، تعداد پلک زدن از حدود ۱۵ تا ۲۰ بار در دقیقه به حدود ۵ تا ۷ بار کاهش پیدا میکند و میزان پلکزدنهای ناقص هم افزایش مییابد. این تغییر ظاهرا ساده، پیامدهای متعددی برای سطح چشم دارد؛ ازجمله افزایش تبخیر اشک، افزایش اسمولاریته (غلیظتر شدن و شورتر شدن اشک چشم)، بیثباتی لایه لیپیدی (به هم خوردن لایه چربیِ محافظ اشک که جلوی تبخیر سریع آن را میگیرد) و فعال شدن مسیرهای التهابی سطح چشم. نتیجه این فرآیندها بروز علائمی مثل سوزش، قرمزی، تاری دید متناوب و احساس وجود جسم خارجی در چشم است.»
به گفته این جراح چشم، «خشکی تبخیری، شایعترین علامت سندروم بینایی دیجیتال محسوب میشود. نوعی خشکی که به علت تبخیر شدن سریع اشک ایجاد میشود.»
عضو هیات مدیره انجمن چشمپزشکی ایران میگوید: «کار مداوم در فاصله نزدیک باعث خسته شدن عضله تنظیمکننده تمرکز چشم میشود و در صورت نبود استراحت کافی، ممکن است «اسپاسم تطابق» رخ بدهد؛ حالتی که با تاری دید موقت موقع نگاهکردن به فاصله دور و احساس فشار چشم همراه است. با این حال، این وضعیت معمولاً برگشتپذیر است و به آسیب ساختاری دائمی منجر نمیشود.»
این متخصص بیماریهای چشم به نکته بسیار مهمی درباره کودکان هم اشاره میکند: «شواهد اپیدمیولوژیک قوی نشان میدهد که کار نزدیک طولانیمدت همراه با کاهش حضور در فضای باز با افزایش خطر پیشرفت نزدیکبینی در کودکان مرتبط است.»
این متخصص بیماریهای چشم، راهکارهایی هم برای پیشگیری از مشکلات چشمی ناشی از کار با نمایشگرها مطرح میکند: «رعایت قانون ۲۰-۲۰-۲۰ برای استراحت منظم بینایی، آموزش پلکزدن کامل و آگاهانه، تنظیم فاصله مناسب از نمایشگر، کاهش تابش خیرهکننده و تنظیم نور محیط، استفاده از اشک مصنوعی در موارد علامتدار و همچنین افزایش زمان حضور کودکان در فضای باز به میزان حداقل یکونیم تا دو ساعت در روز، از مهمترین اقدامات پیشگیرانه در این زمینه است.»
منبع: همشهری