سیلی که پرسپولیس به آن نیاز داشت | فکاهی سرخ در تعویض سرمربیان

اظهارات اخیر حدادی، مدیرعامل پرسپولیس درباره شرایط این تیم، شاید یکی از صریح‌ترین حرف‌هایی بود که در ماه‌های گذشته از زبان یکی از مدیران باشگاه شنیدیم. او با اشاره به اینکه پس از جدایی خوان کارلوس گاریدو، حضور اسماعیل کارتال و حتی هدایت موقت کریم باقری و هاشمیان واقعا نمی‌توان مشکلات پرسپولیس را گردن سرمربی انداخت و این بازیکنان هستند که عامل شکستند. این شاید یکی از معدود نکاتی باشد که نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن گذشت.

واقعیت این است که پرسپولیس چندسالی است از ناحیه بی‌ثباتی روی نیمکت ضربه می‌خورد. فوتبال حرفه‌ای بیش از هر چیز به ثبات، برنامه و اعتماد به یک پروژه نیاز دارد. اگر مدیران باشگاه همان صبری را که در دوران برانکو ایوانکوویچ و حتی یحیی گل‌محمدی به خرج دادند، در زمان هاشمیان ادامه می‌دادند، بعید بود پرسپولیس امروز به جایی برسد که مقابل تیم‌هایی مانند چادرملو اردکان شکست بخورد و سهمیه حضور در رقابت‌های آسیایی را از دست بدهد.

شاید این جمله در نگاه اول تلخ باشد، اما از دست دادن سهمیه آسیا، در شرایط فعلی، حتی به سود پرسپولیس تمام شد. این تیم با وضعیت فعلی نه‌تنها شانس چندانی برای رقابت با قدرت‌های قاره نداشت، بلکه احتمال داشت به نتایجی برسد که بیش از پیش اعتبار باشگاه را زیر سؤال ببرد. شاید این ناکامی، همان سیلی محکمی باشد که مدیران باشگاه را از خواب غفلت بیدار کند. فوتبال جهان بار‌ها ثابت کرده است که باشگاه‌های بزرگ، با نخستین بحران سراغ تغییر سرمربی نمی‌روند. آنها به پروژه‌های فنی زمان می‌دهند، زیرا می‌دانند موفقیت حاصل ثبات است، نه تصمیم‌های هیجانی. در فوتبال ایران نیز نمونه روشنی وجود دارد؛ استقلال روزگاری در یک فصل چندین بار روی نیمکت خود تغییر ایجاد کرد و حتی به شش سرمربی رسید، اما حاصل آن چیزی جز آشفتگی و ناکامی نبود.

پرسپولیس اگر می‌خواهد دوباره به روز‌های پرافتخار خود بازگردد، پیش از هر چیز باید تکلیف نیمکتش را مشخص کند. ساختن یک تیم موفق، از ثبات در کادر فنی آغاز می‌شود. پس از آن نیز نوبت به خانه‌تکانی در رختکن و زمین مسابقه می‌رسد؛ بازیکنانی که انگیزه، کیفیت یا تعهد لازم را ندارند، نباید صرفاً به نام گذشته‌شان در تیم بمانند.

شاید این فصل برای پرسپولیس با ناکامی به پایان رسیده باشد، اما اگر مدیران باشگاه از این شکست درس بگیرند و به‌جای پاک کردن صورت مسئله، مسیر ثبات را انتخاب کنند، همین شکست می‌تواند نقطه آغاز بازسازی واقعی سرخ‌ها باشد.