به گزارش شهرآرانیوز، در پی پیگیریهای مستمر قضایی و ثبت شکایات متعدد از سوی قربانیان اقدامات گروههای تروریستی، برای شماری از سران و اعضای گروهکهای تروریستی پژاک، دمکرات، کومله و پاک احکام قضایی، اعلان قرمز اینترپل و درخواست استرداد صادر شده است. بر اساس اسناد موجود، این اقدامات در چارچوب پروندههای قضایی مرتبط با اتهامات تروریستی و با هدف تعقیب کیفری بینالمللی متهمان صورت گرفته و درخواستهای استرداد آنان نیز به دولت عراق و برخی کشورهای اروپایی ارسال شده است.
در همین زمینه و برای بررسی آخرین وضعیت این پروندهها، ابعاد حقوقی صدور اعلان قرمز اینترپل، مسئولیت دولتهای میزبان و مطالبات شاکیان خصوصی، در گفتوگویی با دکتر تنهایی، وکیل پرونده تعدادی از قربانیان اقدامات این گروهکهای تروریستی، انجام دادیم که مشروح آن در ادامه میآید.
لطفا از آخرین وضعیت شکایتهایی که علیه گروههای تروریستی کردی طرح شده بود بفرمایید؟
بله، پس از بیش از دو سال پیگیری مستمر قضایی و طرح شکایات متعدد از سوی قربانیان اقدامات تروریستی این گروهها، دادگاههای صالحه پس از بررسی مستندات، ادله، استماع اظهارات شاکیان، وکلای آنان و شهادت شهود، احکام قضایی لازم را علیه شماری از سران و اعضای گروههای تروریستی کُردی صادر کردهاند. متعاقب این احکام، درخواست جلب، اعلان قرمز اینترپل، استرداد و معاضدت قضایی نیز صادر و برای دولت عراق و برخی کشورهای اروپایی ارسال شده است.
تعداد شاکیان این پروندهها چقدر است؟
تعداد شاکیان صرفاً محدود به ۶۰ نفر نیست. در حال حاضر بیش از این تعداد شاکی خصوصی در این پروندهها حضور دارند و علاوه بر آن، پروندههای مفتوح متعدد دیگری نیز در محاکم قضایی در حال رسیدگی است. این نشان میدهد ابعاد جنایات و دامنه قربانیان بسیار گستردهتر از آن چیزی است که تاکنون رسانهای شده است.
چه افرادی مشمول این احکام و اعلانهای بینالمللی شدهاند؟
در میان افراد تحت تعقیب، سران اصلی گروههای تروریستی پژاک، دمکرات، کومله و پاک قرار دارند؛ از جمله حسین یزدانپناه، سیامند معینی، امیر کریمی، عبدالله مهتدی و مصطفی هجری. همچنین افراد دیگری از جمله عبدالغفور شریفی (ریباز شریفی)، خلیل نادری، امیر صحرایی (سیوان)، کیوان قادری (هیوا آرگش)، سوران عبدی (آزاد اوراز)، اقبال ادوای (ههوال آرگش)، محمد سعید عبدی (قاضی آواره)، علی نوروزی (ریبوار آبدانان)، سوران رسولپور (فؤاد بریتان)، حسین عظیمی گردک (هیوا جوانرود)، خداداد مرتضایی (اهون چیاکو)، صیاد خموزاده (باران بریتان)، مادح راستخدیو (مروان سقزی)، مصطفی نقشی، عثمان تارم (آمد شاهو)، افراسیاب جلیلیان (مظلوم هفتن)، خیال طالع جنکانلو (پیمان ویان)، فاروق بابامیری، عبدالله آذربار (عبه سور)، سیامک مدرسی (ابوبکر)، صالح شریفی، مصطفی مولودی، حسن شرفی (زانیار)، خالد عزیزی، کمال قبادی، آرش صالح، تیمور الیاسی، مولود سواره، سید عبدالقاسم حسینی (شاهو حسینی)، احمد مرادی، ژیلا مستأجر و طاهر محمودی نیز در زمره افرادی هستند که احکام قضایی، اعلان قرمز اینترپل و درخواست استرداد برای آنان صادر شده است.
قربانیان این پروندهها عمدتاً چه کسانی هستند؟
درباره این سوال باید بگویم که نکته مهم و دردناک این است که اکثریت قریب به اتفاق آسیبدیدگان و شاکیان، از اقشار کمبرخوردار جامعه هستند؛ مردمانی عادی، عمدتاً از مناطق کردنشین و غالباً از هموطنان کُرد و اهل سنت که سالها قربانی اقدامات خشونتبار این گروهها شدهاند.
اتهامات این افراد در پروندهها شامل چه مواردی است؟
اتهامات متنوع است؛ از جمله قتل و ترور شهروندان عادی، زنان و کودکان از طریق تیراندازی و بمبگذاری، ربایش و فریب کودکان، شکنجه، تجاوز، گروگانگیری، اخاذی، تخریب اموال عمومی و خصوصی و حمله به مراکز خدمترسان. در برخی موارد، جنایات به اشکالی بسیار فجیع مانند سوزاندن و مثلهکردن قربانیان انجام شده است.
گفته میشود این فعالیتها از مبداء اقلیم کردستان عراق انجام شده است و این گروهها نیز در اقلیم کردستان عراق مستقر هستند. نقش حکومت اقلیم را چگونه ارزیابی میکنید؟
واقعیت این است که سالها این اقدامات تروریستی در شرایطی رخ داده که سران و اعضای شاخص این گروهها در اقلیم کردستان عراق با سهولت کامل به فعالیت، جذب نیرو و سازماندهی عملیات مشغول بودهاند. متأسفانه حکومت اقلیم کردستان عراق در مهار این فعالیتها اقدام مؤثری انجام نداده است. حتی برخی شهود حاضر در دادگاه شهادت دادهاند که بخشهایی از ساختار حکومتی اقلیم، کمکها و حمایتهایی نیز به این گروهها ارائه کردهاند.
اشاره کردید برخی از این افراد در اروپا نیز حضور دارند؟
بله، و این مسئله بسیار قابل تأمل است. برخی از این گروهها و اعضای آنها، با وجود آنکه در فهرستهای تروریستی برخی کشورها و نهادهای بینالمللی قرار دارند، همچنان در برخی کشورهای اروپایی آزادانه تردد و فعالیت میکنند. این یک تناقض آشکار در ادعاهای مبارزه با تروریسم است.
صدور اعلان قرمز اینترپل چه اهمیتی دارد؟
پلیس بینالملل اینترپل در صدور اعلان قرمز بسیار سختگیرانه عمل میکند و صرف ادعا یا شکایت برای این امر کافی نیست. صدور اعلان قرمز برای این افراد نشان میدهد که مستندات ارائهشده از منظر حقوقی و کیفری، از استحکام بالایی برخوردار بوده است. حالا دولتهایی که این افراد در قلمرو آنها حضور دارند، مسئولیت دارند نسبت به این احکام و اعلانها مسئولانه رفتار کنند و به تعهدات خود در مبارزه با تروریسم پایبند باشند.
مطالبه نهایی شاکیان چیست؟
مطالبه شاکیان روشن است؛ استرداد، محاکمه و مجازات این افراد بر اساس اصل مسلم «یا استرداد کن یا محاکمه کن». علاوه بر این، قربانیان خواهان جبران خسارات و دریافت غرامت از عاملان و مسببان این جنایات هستند. انتظار ما این است که دولتها و سازمانهای بینالمللی که اکنون نسبت به ابعاد این پروندهها آگاهی یافتهاند، مسئولانه و بدون استاندارد دوگانه عمل کنند.
منبع: فارس