گروه ورزش|شهرآرانیوز، تغییرات در ترکیب هیاتمدیره باشگاه استقلال بار دیگر در دستور کار قرار گرفته و شنیدهها از اضافه شدن چند چهره جدید به این مجموعه حکایت دارد.
با این حال، آنچه بیش از معرفی اسامی تازه اهمیت دارد، بررسی عملکرد هیاتمدیره در ماههای گذشته و میزان تاثیرگذاری اعضای آن در تصمیمگیریهای کلان باشگاه است.
در ماههایی که علی تاجرنیا مسئولیت سرپرستی مدیرعاملی استقلال را برعهده داشت، نشانههای متعددی از نبود هماهنگی میان اعضای هیاتمدیره دیده شد.
غیبتهای طولانیمدت فریدونی در برخی جلسات و همچنین ارائه استعفای بابایی به شریعتمداری، از جمله اتفاقاتی است که از وجود اختلافات داخلی و شکاف میان برخی اعضا، بهویژه میان بابایی و تاجرنیا، حکایت دارد.
این پرسش مطرح است که آیا اعضای هیاتمدیره در تصمیمگیریهای اصلی نقش موثری داشتهاند یا تصمیمات کلیدی در سطحی خارج از هیاتمدیره اتخاذ شده است.
آنچه در ماههای اخیر از روند مدیریتی استقلال به چشم آمده، نشان میدهد که فقدان انسجام در ساختار مدیریتی، تاثیر مستقیمی بر شرایط فنی و اجرایی باشگاه گذاشته است.
بسته شدن پنجره نقلوانتقالات، طولانی شدن روند جذب بازیکنان، جدایی پیاپی برخی بازیکنان و مربیان خارجی و شکلگیری حواشی متعدد، همگی نشانههایی از ضعف در هماهنگی مدیریتی هستند.
طبیعی است هیاتمدیرهای که اعضای آن از نظر دیدگاه و شیوه مدیریت همسو نباشند، در بزنگاههای مهم نیز قادر به اتخاذ تصمیمات سریع و موثر نخواهد بود.
از سوی دیگر، انتقادهایی نیز نسبت به نحوه تعامل تاجرنیا با سایر اعضای هیاتمدیره مطرح است.
اگر این انتقادها صحت داشته باشد، بیتوجهی به ظرفیت و نظرات دیگر اعضا میتواند یکی از دلایل شکلگیری اختلافات اخیر باشد.
به هرحال باید توجه داشت که انبوهی از مشکلات برای باشگاه استقلال نمیتواند بی دلیل باشد و قطعا این ناهماهنگیها به آبیها لطمه وارد کرده است.