به گزارش شهرآرانیوز، کفشهایشان خاکی است، صورتهایشان از آفتاب سرخشده و پاهایشان با هر قدم بیشتر از رمق میافتد. بعضی کوله روی دوش انداختهاند، بعضی پرچم در دست گرفتهاند و بعضی هنوز تلفنهای همراهشان از دستشان نیفتاده است. اینها همه متولد دهه ۹۰ هستند؛ نه انقلاب را درک کردهاند و نه امام (ره) را دیدهاند، اما همه هنوز در دوران دفاع مقدس بهسر میبرند؛ همان دفاع مقدسی که خون پاک سرداران و سربازان شهیدش، آنها را با حقیقت آشنا کرد و حالا همان باور، بهانه گامهایشان در جاده تشرف به مشهد است.
بچههای دهه نودی، نوجوانها و جوانهایی که از شهرهای مختلف ایران، دور و نزدیک در راه تشرف پیاده به مشهد و حرم مطهر رضوی هستند، خستهاند، عرق کردهاند، پاهایشان درد میکند، اما کافی است حرف حرم وسط بیاید تا دوباره برق هیجان در چشمهایشان بنشیند. نسلی که با اینترنت و گوشی هوشمند بزرگ شده، با سرگرمیهایش همیشه فقط چند لمس روی صفحه فاصله داشته و زندگی روزمرهاش با سرعت شبکههای اجتماعی جلو میرود، اینجا انتخاب دیگری میکند؛ دهها و صدها کیلومتر راه رفتن زیر آفتاب، برای رسیدن به آغوش امام رئوف (ع)، همان آقایی که دوستش دارد.