به گزارش شهرآرانیوز، امروز، ۲۲ مرداد ۱۴۰۵، همزمان با سالروز شهادت امام رضا (ع)، زنان نوغان در مشهد گردهم آمدند تا با حضور در آیین عزاداری بار دیگر روایت تاریخی ارادت زنان این محله به امام رئوف (ع) پس از ۱۲۰۰ سال را بازخوانی کنند.
بانوان شرکتکننده در این اجتماع با پوششهای مشکی و دلهایی آکنده از اندوه، در مسیر عزاداری حضور یافتند و در سوگ هشتمین امام شیعیان به مرثیهخوانی و عزاداری پرداختند حضوری که برای بسیاری از آنان تنها یک آیین مذهبی نیست بلکه بخشی از هویت تاریخی و فرهنگیشان به شمار میرود.
امسال، اما این اجتماع حالوهوایی متفاوت نیز داشت. زنان مشهدی با در دست داشتن پرچمهای سرخ «یا لثارات الحسین (ع)»، ضمن عزاداری برای امام رضا (ع)، بر ضرورت انتقام خون رهبر شهید انقلاب تأکید کردند و شعارهای «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا» سر دادند.
در میان جمعیت عزادار از مادرانی که فرزندان خود را همراه آورده بودند تا دختران جوانی که در کنار مادران و مادربزرگهایشان قدم برمیداشتندچهرههای مختلفی دیده میشد نسلی در کنار نسل دیگر در مسیری که برای آنان یادآور یک میراث تاریخی و معنوی است.
این روایت در گذر قرنها به یکی از نمادهای ارادت مردم مشهد به امام رضا (ع) تبدیل شده است. روایتی از زنانی که در شرایط سیاسی و اجتماعی دشوار آن روزگار ارادت و سوگواری خود را نسبت به امام آشکار کردند و نام نوغان را با تاریخ رضوی گره زدند.
حماسه زنان نوغان از همین منظر تنها یک خاطره تاریخی نیست روایتی است که در فرهنگ مردم مشهد استمرار یافته و به بخشی از هویت رضوی این شهر تبدیل شده است.
در ادامه این مسیر، بانوان مشهدی در مسجد امام رضا (ع) گرد هم آمدند و اجتماع «رستاخیز زنان ایران» را برگزار کردند. در این آیین، با اجرای برنامههای فرهنگی و مذهبی، یاد و نام شهدای جنگ تحمیلی سوم، بهویژه امام شهید و شهدای مدرسه طیبه میناب، گرامی داشتند.
بانوان مشهدی در ادامه مسیر این حرکت معنوی با در دست داشتن شاخههایی از گل راهی حرم مطهر رضوی شدند تا ارادت و دلدادگی خود به حضرت امام رضا (ع) را با گلباران آستان مقدس آن حضرت به نمایش بگذارند.
این بانوان با قدمهایی آرام و دلهایی سرشار از عشق و ارادت، خود را به بارگاه ملکوتی امام هشتم (ع) رساندند و شاخههای گل را به نشانه عشق و وفاداری تقدیم آستان حضرت کردند.
حضور بانوان مشهدی در حرم مطهر و گلباران بارگاه رضوی، جلوهای از پیوند عمیق مردم این دیار با امام مهربانیها بود آیینی که در آن گلها زبان دلهایی شدند که جز عرض ارادت به امام رضا (ع) سخنی نداشتند.