پرسپولیسِ جدید؛ پوست‌اندازی یا فرار از مسئله؟

به گزارش شهرآرانیوز، پرسپولیس این روز‌ها بیش از آنکه شبیه تیمی باشد که خودش را برای یک فصل جدید آماده می‌کند، شبیه باشگاهی است که می‌خواهد گذشته‌اش را پاک کند و از نو شروع کند.

تغییرات گسترده در فهرست بازیکنان، تغییر روی نیمکت و ورود چهره‌های جدید، همه یک پیام مشخص دارند: قرار نیست پرسپولیس فصل گذشته را ادامه بدهد. اما مسئله دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود؛ آیا پرسپولیس واقعاً مشکلش را پیدا کرده یا فقط شکل تیم را عوض کرده است؟

پرسپولیس در فصل گذشته آن تیمی نبود که صرفاً با کمبود بازیکن شکست خورده باشد. مسئله عمیق‌تر بود؛ تیم در بخش‌هایی از فصل از نظر کیفیت بازی، انسجام و شخصیت مسابقه با استانداردی که از پرسپولیس انتظار می‌رود فاصله داشت. حالا باشگاه به‌جای ترمیم تدریجی، سراغ یک جراحی نسبتاً بزرگ رفته است.

مهدی تارتار هم آمده تا این تیم جدید را بسازد؛ مربی‌ای که طبیعتاً نمی‌تواند از همان روز اول انتظار داشته باشد همه قطعات کنار هم قرار بگیرند. خودش پیش از شروع فصل وعده سه جام داده است؛ وعده‌ای که شاید برای هوادار جذاب باشد، اما فوتبال را نمی‌شود با وعده جلو برد.

پرسپولیس در این تابستان فعال بوده و حتی در مقطعی صحبت از جذب هشت بازیکن جدید و ادامه تلاش برای تکمیل فهرست مطرح شد. اما تعداد خرید‌ها به‌تنهایی نشانه قدرت نیست.

سؤال مهم‌تر این است که آیا این خرید‌ها کنار هم یک تیم ساخته‌اند؟

این همان جایی است که باید درباره پرسپولیس محتاط بود.

تغییرات زیاد همیشه نشانه پوست‌اندازی موفق نیست. گاهی تیمی که چندین بازیکن جدید می‌خرد، در واقع چند ماه زمان می‌خرد تا تازه بفهمد چه ترکیبی دارد. پرسپولیس، اما چنین فرصتی ندارد. در این باشگاه، مساوی هم می‌تواند بحران باشد، چه رسد به شکست.

از طرف دیگر، تارتار وارد تیمی شده که توقعاتش با تیم‌های قبلی او قابل مقایسه نیست. اینجا دیگر یک فصل خوب مساوی با «عملکرد قابل قبول» نیست. پرسپولیس باید قهرمان شود، خوب بازی کند، در بازی‌های بزرگ برنده باشد و مهم‌تر از همه، احساس کنترل مسابقه را به هوادارش برگرداند.

به همین دلیل شاید قضاوت زودهنگام درباره پرسپولیس جدید اشتباه باشد؛ اما نگرانی درباره این تیم کاملاً منطقی است.

پرسپولیس برای بازسازی آمده، اما بازسازی در پرسپولیس با بازسازی در هر باشگاه دیگری فرق دارد. اینجا حتی فرصت آزمون‌وخطا هم محدود است.

سرخ‌ها اگر قرار است واقعاً پوست‌اندازی کرده باشند، باید خیلی زود یک چیز را ثابت کنند: اینکه این تغییرات صرفاً جابه‌جایی اسم‌ها نبوده و پشت آن یک ایده فوتبالی وجود داشته است.

وگرنه ممکن است چند ماه دیگر دوباره همان داستان همیشگی شروع شود؛ تغییر مربی، تغییر بازیکن، خرید‌های جدید و یک سؤال قدیمی:

چرا پرسپولیس هنوز خودش نیست؟