گروه ورزش|شهرآرانیوز، در جریان دربی ۱۰۷ بار دیگر ثابت شد که تصمیم تارتار برای نیمکت نشین کردن هافبک ازبکستانی چندان غیر منطقی نیست.
اورونوف از دقیقه ۷۷ به زمین رفت، اما نشان داد از نظر ذهنی و بدنی آماده حضور در بازیهای بزرگ نیست. او در این دقایق کم صاحب توپ نشد، اما فقط یک پاس خوب پشت دفاع به عمری داد و در چند صحنه با خودخواهی و پاس اشتباه تیمش را به دردسر انداخت. حتی در یک صحنه اشتباه او منجر به لو رفتن توپ و خلق موقعیت استقلال شد آن هم در شرایطی که پرسپولیس بر بازی مسلط بود و با این اشتباه روند مسابقه تا حدی تغییر کرد و به عبارتی تیم پرسپولیس افتاد.
این بازی ثابت کرد که حق با مهدی تارتار و کادر فنی پرسپولیس است که او را در ترکیب ثابت قرار نمیدهند چرا که در حال حاضر هم بیفوما هم محبی هم عمری نسبت به او شرایط بدنی و کیفیت بهتری دارند و حتی اگر اینها آماده نباشند تیکدری هم هست که در پست وینگر کیفیتی بالاتر از ستاره ازبک ارائه میکند.
در عین حال بعد از نمایش ناامیدکننده اورونوف و اینکه او کیفیت حمله تیمش را بالا نبرد شاید این ذهنیت نزد کادر فنی و هواداران پرسپولیس به وجود آمده باشد که مثلاً اگر امیرحسین محمودی جوان، انرژیک و با انگیزه در آن ۱۵ دقیقه آخر به زمین میرفت کیفیت خط حمله پرسپولیس بالاتر میرفت، اما اگر تارتار به اورونوف میدان نمیداد دوباره با انتقادهای تندی مواجه میشد.
حالا که تارتار به او میدان داد و اورونوف چیزی از خود نشان نداد شاید منتقدان کمی نرم شده باشند که او تا آن ستاره سابق پرسپولیس فاصله دارد.
آنچه در دربی ۱۰۷ پیدا بود این که اورونوف در زمان ورود به زمین مدام کشاله خود را میگرفت و به نظر میرسید همچنان ناآماده است و از مصدومیت دوبارهاش میترسد.
حالا باید دید این وضعیت تا کی ادامه خواهد یافت و ارونوف چه زمان به شرایط ایده ال می رسد.