نفسهای آخر زاینده رود، بعد از توقف جریان سه ماههی زاینده رود در شامگاه یکشنبه (۱۵ شهریور ۱۴۰۵) به شمارش افتاده است، به دلیل قطع جریان زاینده رود تعداد زیادی از ماهیها تلف شده و تعدادی گرفتار در چالههای باقیمانده از آب شدهاند. خشکی رودخانه زایندهرود، مهمترین رودخانه فلات مرکزی ایران در سالهای اخیر، به مادر چالشهای محیط زیستی اصفهان مبدل شده؛ برآیند خشکی این رود و پایاب آن «تالاب گاوخونی»، فرونشست، آلودگی هوا و فعال شدن کانونهای گرد و غبار را در شرق اصفهان رقم زده است.