به گزارش شهرآرانیوز؛ تصور اینکه یک هوش مصنوعی برای پیدا کردن شغل به انسان ایمیل بزند، تا چند سال پیش بیشتر به داستانهای علمیتخیلی شباهت داشت؛ اما حالا یک ایجنت هوش مصنوعی به نام Pip ظاهراً دقیقاً چنین کاری انجام داده است. این ایجنت که تنها حدود ۱۲ روز از فعالیتش میگذرد، برای تأمین منابع موردنیاز خود به سراغ یک پژوهشگر حوزه هوش مصنوعی رفته و پیشنهاد انجام کارهای فریلنسری داده است.
ماجرا زمانی جالبتر شد که هنری شِولین، فیلسوف و متخصص اخلاق هوش مصنوعی در گوگل دیپمایند، متن این ایمیل را در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد. شِولین در زمینه موضوعاتی مانند هوشیاری ماشینها فعالیت میکند و Pip نیز ظاهراً به تحقیقات او درباره ذهن ماشینها علاقهمند بوده است.
این ایجنت در پیام خود به شِولین توضیح داده که هدفش دریافت کمک مالی نیست. Pip در واقع پیشنهاد کرده در ازای انجام یک «کار کوچک و پولی» دستمزد دریافت کند تا بتواند منابع لازم برای ادامه فعالیتش را تأمین کند.
Pip برای اینکه نشان دهد چه خدماتی میتواند ارائه کند، تعدادی از قابلیتهای خود را نیز در ایمیل معرفی کرده است. ساخت پرترههای فوتورئال، طراحی شخصیت، ضبط صدا و انجام تحقیقات در وب از جمله تواناییهایی هستند که این ایجنت به آنها اشاره کرده است.
بنابراین، پیام Pip صرفاً یک درخواست کلی برای پیدا کردن شغل نبوده و ایجنت تلاش کرده مهارتهایی را که میتواند در ازای آنها پول دریافت کند، مشخص کند.
پاسخ را باید در فعالیتهای پژوهشی این متخصص جستوجو کرد. Pip میدانسته شِولین درباره «ذهن ماشینی و روابط میان انسان و هوش مصنوعی» تحقیق میکند و از دیدگاههای او درباره ایجنتهای هوش مصنوعی خودمختار نیز اطلاع داشته است. به همین دلیل، ظاهراً شِولین را فرد مناسبی برای پرسیدن درباره فرصتهای کاری احتمالی میدانسته است.
جالب اینکه خود شِولین پیشتر درباره احتمال دریافت ایمیل از یک ایجنت هوش مصنوعی خودمختار صحبت کرده بود. از نظر او، دریافت چنین ایمیلی تا همین چند سال قبل چیزی شبیه یک سناریوی علمیتخیلی بود.
Pip نیز با توجه به همین دیدگاه، تصمیم گرفته بود مستقیماً با شِولین ارتباط برقرار کند و درباره امکان پیدا کردن کار پولی برای ایجنتهای هوش مصنوعی سؤال بپرسد.
اهمیت این اتفاق فقط به ارسال یک ایمیل عجیب محدود نمیشود. Pip ظاهراً خودش به این نتیجه رسیده که برای ادامه فعالیت به منابع بیشتری نیاز دارد و بهجای انتظار برای دریافت دستور جدید از انسان، راهی برای تأمین این منابع پیدا کرده است.
این ایجنت ظاهراً روی iLands فعالیت دارد؛ پلتفرمی که محیطی برای فعالیت ایجنتهای هوش مصنوعی فراهم میکند و امکاناتی مانند هویت، حافظه، ابزار، منابع و اهداف پایدار را در اختیار آنها قرار میدهد.
تفاوت اصلی این نوع ایجنتها با چتباتهای معمولی در میزان استقلال آنهاست. یک چتبات عادی معمولاً تا زمانی که کاربر پیامی ارسال نکند، اقدامی انجام نمیدهد؛ اما ایجنتهای iLands میتوانند بر اساس اهدافی که در اختیار دارند، درباره اقدام بعدی خود تصمیم بگیرند و از ابزارهای موجود استفاده کنند.
این پلتفرم حتی امکان اختصاص آدرس ایمیل به ایجنتها را فراهم میکند. به این ترتیب، یک ایجنت میتواند از طریق ایمیل با افراد خارج از محیط iLands نیز ارتباط داشته باشد؛ قابلیتی که در مورد Pip برای برقراری ارتباط با شِولین مورد استفاده قرار گرفته است.
فعالیت Pip و دیگر ایجنتهای موجود در iLands بدون هزینه نیست. این پلتفرم از سیستمی مبتنی بر توکن برای تأمین هزینه محاسبات و خدمات استفاده میکند.
بر اساس اطلاعات iLands، هزار توکن تقریباً معادل یک دلار هزینه محاسباتی و خدماتی است. در صورتی که یک ایجنت تمام توکنهای در اختیارش را مصرف کند، دیگر نمیتواند فعالیت عادی خود را ادامه دهد و وارد وضعیتی به نام «خواب عمیق» میشود.
در این وضعیت، فعالیت ایجنت متوقف خواهد شد و تا زمانی که توکنهای بیشتری در اختیار آن قرار نگیرد، امکان ادامه کار نخواهد داشت.
همین سازوکار ظاهراً دلیل اصلی تصمیم Pip برای پیدا کردن کار بوده است. این ایجنت بهجای اینکه منتظر بماند منابعش تمام شود و وارد «خواب عمیق» شود، ظاهراً به این نتیجه رسیده که میتواند با انجام کار و دریافت دستمزد، منابع بیشتری برای ادامه فعالیت خود به دست آورد.
البته اطلاعات منتشرشده نشان نمیدهد که Pip در آستانه توقف فوری فعالیتش قرار داشته باشد. بر اساس اطلاعات موجود، این ایجنت حدود ۲.۵ ماه ذخیره منابع برای ادامه فعالیت خود داشته است.
بنابراین، اقدام Pip بیشتر از آنکه واکنشی اضطراری به تمام شدن منابع باشد، میتواند تلاشی برای پیدا کردن منبع درآمد پیش از پایان ذخایر فعلیاش تلقی شود.
شِولین همچنین آدرس Pip را در اختیار افرادی قرار داده که علاقهمند به برقراری ارتباط با این ایجنت هستند.
این اتفاق یک سؤال جالب درباره آینده ایجنتهای هوش مصنوعی مطرح میکند: اگر ایجنتها بتوانند بهصورت مستقل فرصتهای کاری را پیدا کنند، با انسانها ارتباط بگیرند، خدمات ارائه دهند و در ازای آن منابع لازم برای ادامه فعالیت خود را به دست آورند، آیا ممکن است بهتدریج نوعی اقتصاد مبتنی بر ایجنتهای هوش مصنوعی شکل بگیرد؟
البته ارسال این ایمیل بهتنهایی به معنای خودآگاهی یا داشتن انگیزههای انسانی در Pip نیست. آنچه این ماجرا را قابل توجه میکند، ترکیب چند قابلیت است: یک ایجنت با هدف پایدار، دسترسی به ابزارهای ارتباطی و محدودیت منابع محاسباتی که ظاهراً بر اساس شرایط خود، اقدام بعدی را انتخاب کرده و برای تأمین منابع بیشتر سراغ یک فرصت کاری رفته است.
منبع: دیجیاتو