با آغاز ماه محرم جلوههای گوناگون دلبستگی و اعتقاد عموم مردم به ساحت قدسی سالار شهیدان (سلاما... علیه) آشکار میشود و مجالس و محافل متفاوت و مختلف سوگواری برای بزرگداشت نام و مرام آن شهید جاوید برپا میگردد.
در نقاط دور و نزدیک افرادی با ظاهر و خصوصیات متفاوت در زیر یک پرچم گردهم میآیند و همه تفاوتها در عظمت یک نام محو میشود.
خداوند این راز مقدس را برای بیپناهیها و دردمندیهای مردمان ذخیره کرده است تا هرکسی با هر مرام و مسلکی، با هر شکل و رنگی، با هر قومیت و مذهبی، با هر پیشینه و پسینهای بتواند در سختترین لحظات و دشوارترین شرایط خویش به این حبلالمتین بیاویزد و راهی برای نجات و درمان و سعادت و رهایی بیابد.
این راز بزرگ خداوند، کشتی نجاتی است که در هولناکترین سیلابها و سهمگینترین طوفانها، مسافران خویش را به امان و آرامش تا ساحل نجات خواهد رساند.
هر جایی پرچم نام مقدسش برافراشته شود، منزلگاه عشق و معرفت خواهد گردید و هر فضایی که یاد مبارکش در آن طنینانداز شود، مقام ایمان و معنویت خواهد بود. مجالس سوگواری و عزاداری سالار شهیدان درحقیقت رواقهای حرم مطهر حضرت و بوستانهای بهشتاند که گمشدگان برهوت دنیا، از جهنم غفلت و ضلالت، به آن پناه میآورند. او جان آسمانی خویش را ایثار کرد تا بندهای گمراهی و نادانی را از دست و پای فرزندان آدم بگشاید و اینک و امروز- بلکه هرگاه و هرجای- هر کسی دست بر سینه ادب میگذارد و زبان به نام شیرینش میگشاید، سهمی در کاروان خداجویان و رهسپاران کوی حق دارد. در فضیلت و ارزش این مشارکتهای معنوی -به هر شکل و اندازه که باشد- تردیدی نیست...