خداحافظی تلخ پژمان

پژمان منتظری که دوست داشت سال‌های آخر فوتبالش را در استقلال سپری کند، سال گذشته نیز یکی از خوب‌های این تیم بود و انتظار داشت با توجه به سابقه‌اش جزو اولین نفراتی باشد که قراردادش تمدید می‌شود. اما این اتفاق تااین‌لحظه نیفتاده است تا او تصمیم به خداحافظی از هواداران آبی بگیرد؛ تصمیمی تلخ ازسوی مدافع محبوب استقلالی‌ها. تلخی این خداحافظی وقتی توأم با وداع رسمی‌اش با تیم ملی فوتبال نیز می‌شود، بیشتر به چشم می‌آید. بازیکن استقلال و تیم ملی درخصوص این تصمیمش می‌گوید: من یک چیزی را واضح و شفاف بیان می‌کنم. من حاضر بودم قرارداد سفید به‌معنای واقعی نه اینکه شوآف باشد و بعد در آن مبلغ نوشته شود، امضا کنم. این کار را می‌کردم که هم برای وجهه خودم خوب بود و هم استارتی برای تمدید قراردادها برای فصل بعد می‌شد. اما متأسفانه هیچ‌کس با من صحبتی انجام نداد. مردم و هواداران استقلال در روزهای گذشته بسیار به من محبت داشتند و بابت وضعیتم با این تیم ابرازنگرانی کردند. مثلا من بازیکن بزرگ این تیم و کاپیتان استقلال بودم.

آقای فتحی! من کاپیتان شما بودم
نکته بعدی اینکه او گفت با پژمان هم مثل روزبه صحبتی نکردیم، درحالی‌که شرایط من با روزبه فرق می‌کند. من کاپیتان شما بودم. شما روزبه را نمی‌خواستید، پس مرا هم نمی‌خواستید! الان هم که آخرین نفر به من زنگ زدند و مصاحبه کردند که وقتی پژمان از سفر برگردد، با او صحبت می‌کنیم دلیلش این است که فکر نمی‌کردند مردم این‌قدر فشار بیاورند. با فشار مردم مجبور شده‌اند زنگ بزنند که اگر این‌طور نمی‌شد، تماسی هم نمی‌گرفتند.

آقایان در خواب هستند
قبل از بازی با الهلال یک خبر به بیرون درز کرد و گفتند آقای شفر دست خطیر را رد کرده است. من خودم واسطه شدم که آن‌ها آشتی کنند. اما یک چیز جالب بود. فقط من، شفر، خطیر، علی کریمی و فتحی در آن صحنه حضور داشتیم که شفر دست آقای خطیر را رد کرد. کلا 5 نفر بودیم، چه کسی آن خبر را به بیرون داد؟ من با خطیر تماس گرفتم و گفتم این اتفاقات زشت است که اخبار استقلال به‌راحتی به بیرون می‌رود، اما شما می‌بینید که فایل صوتی و قراردادهای محرمانه و... در فضای مجازی منتشر می‌شود و آقایان در خواب هستند.

یکی‌دو سال سر خودم را گرم می‌کنم و خداحافظ
مطمئنا سؤالی که الان ذهن همه را درگیر می‌کند، این است که من سال آینده در کجا بازی خواهم کرد. تا الان من با هیچ تیمی حتی یک کلمه هم صحبت نکردم. به‌قدری ذهنم درگیر بود که چهارپنج روز بعد از اردوی تیم ملی خواستم فقط استراحت کنم. حتی موبایل‌هایم را خاموش کردم و سه‌چهار روز پیش تلفن را باز کردم. دیدم آقای فتحی 2 روز پیش با من تماس گرفته بود؛ یعنی درست یک‌ماه بعد از پایان لیگ. خیلی‌ها تماس گرفته بودند و من جواب هیچ‌کس را ندادم. بااین‌حال مطمئنا سعی می‌کنم پیشنهاد خوبی را برگزینم. می‌خواهم یکی‌دو سال آخر فوتبالم سر خودم را گرم وبعد خداحافظی کنم.