هفته دفاع مقدس یادآور حماسهای ماندگار در تاریخ پرافتخار انقلاب اسلامی ایران است که در آن، فرزندان غیور این مرزوبوم با نثار جان و اهدای عضوی از بدن و تحمل دشواریهای دوران اسارت از میهن اسلامی جانانه دفاع کرده و برای همیشه نظام و انقلاب ما را بیمه کردند. در آن صحنه افتخارآمیز، گویی همه ارزشها و حسنات والای اخلاقی و انسانی ازجمله سلامت نفس، اخلاص، تعبد، کارآمدی، شجاعت، ایثار و مایه گذاشتن از جان برای هدف، همه در یکجا به نمایش گذاشته شده بود و اینکه صحنهآفرینان دلتنگ آن صحنهها میشوند.
به همه دلاورمردان آن عرصههای ماندگار درود میفرستیم و یاد و خاطره شهدای این دوران را گرامی میداریم؛ اما درسهایی که از دفاع مقدس باید به یاد داشته باشیم:
۱) ما هیچگاه آغازگر جنگ و متجاوز نبودیم. در قطعنامه۵۹۸ سازمان ملل متحد عراق بهعنوان متجاوز معرفی و موظف به پرداخت غرامت شد.
۲) کهنه رزمندگان پیاده برای سواری و به وسوسه قدرت به میدان نبرد نرفته بودند و غارت را آموزش ندیده بودند، رفتند و غیرت و شجاعت را تجربه کردند.
۳) دفاع مقدس هیچگاه کهنه نمیشود؛ بنابراین بهتر است ما نیز مباحث خود را درباره آن بهروز کنیم. با کلمات کهنه نمیتوان درباره یک موضوع بهروز سخن گفت. ما به مفاهیم جدیدی برای همزبانی با نسل جدید نیاز داریم.
۴) ما از جنگ بیزاریم و اثرات ناگوار آن را در جامعه همچنان حس میکنیم. جنگ بد است و مذموم، اما دفاع مقدس متعلق به حوزه اندیشه ماست، دفاع گفتمانی است متعلق به مردمی که در آن جامعه زندگی میکنند، ایثار را معنی میکنند و به ارزیابی اخلاقی میپردازند و برای آیندگان از ایستادگی برای وطن، شعر و سخن و خاطره به یادگار میگذارند.
۵) در مفهوم دفاع مقدس رهایی و آزادگی نهفته است. ما مجبور به جنگ شدیم تا حریم آزادگی و حرمت انسانی را پاس بداریم. انسان آزاد متولد شده، اما همیشه در خطر انقیاد و استبداد است. دفاع مقدس به ما آموخت که میتوان برای عقیده، آزادی و وطن جان داد.
۶) ما در جنگ آموختیم که همبستگی اجتماعی لازمه یک جامعه پویا و زنده است. جنگ سالهاست که تمام شده است و اکنون افرادی از خود میپرسند آن فضای مشحون از ایثار، فداکاری و همبستگی کجا رفت؟! ممکن است کسانی دلشان برای ایام و خاطرات دوره جنگ تنگ شده باشد، اما راه حل بازگشت به همبستگی ملی در گسترش مفهومی به نام دگرخواهی نهفته است و برای این همبستگی باید بیاموزیم که در جامعه مدرن به شهروندان و همه هموطنان خود به چشم دیگری نگاه نکنیم. شخصی بیرون از ما نیست، او در خود ماست.
۷) بخش عمدهای از منازعات اجتماعی ما در بینظمیها و ولنگاری اقتصادی نهفته است. اقتصاد ما را از هم دور کرده و اکنون زمان آن است که معافیت فعالیت اقتصادی را طوری بازآرایی و بازتعریف کنیم که افراد جامعه بقیه را رقیب خود فرض نکنند. ما از دل این همبستگی ملی به چیزی به نام اقتصاد ملی، رشد و توسعه همگان نیاز داریم.
8) هشتسال دفاع مقدس و آثار جاودانه آن متعلق به همه است. گنجینهای است که همه آحاد جامعه ایرانی باید از آن برخوردار باشند و ارزشهای آن متعلق به جامعه ایران است. هیچ رزمنده دلاوری برای منافع جناح خاص به میدان نرفته است.آنان برای وطن و برای اعتقادشان رفتند. جریانهای سیاسی نباید آن را مصادره کنند.
۹) نباید بگذاریم که قصه جنگ تحمیلی هشتساله تحریف شود. بخش عمدهای از زوایای دفاع مقدس همچنان پنهان مانده است. دفاع مقدس آنطور که بود باید تعریف شود. عملیات ناموفق و شکستخورده آن مانند رمضان، کربلای۴، کربلای۲ و... باید واکاوی شود و از آن درس آموخت. آیندگان ما بدون عینک سیاسی به این واقعه خواهند نگریست و ما نیز باید همین دیدگاه را اشاعه دهیم. همه ایرانیان در دفاع مقدس سهیم بودند و دفاع مقدس یک برهه از تاریخ ایران است.
۱۰) فداکاری، ازجانگذشتگی و جانفشانی دلاورمردان عرصه دفاع مقدس برای مردمِ حال و نسلهای آینده این مرزوبوم فراموش نخواهد شد و بر همه مسئولان و سیاستگذاران واجب است که چونان همه کشورها به این دلاورمردان و ایثارگران از هر قشر و گروه توجه ویژه داشته باشند و برای آیندگان درسها و خاطرات شیرین این برگ پرافتخار تاریخ ما را ماندگار نمایند.
۱۱) دوران دفاع مقدس نشان داد که اگر اراده عمومی، همبستگی و اتحاد ملت با مقاومت و ایثار عجین شود، هیچ قدرتی در برابر آن یارای ماندن نخواهدداشت.
۱۲) محتوای وصیتنامههای شهدای دفاع مقدس حاوی مضامین راهبردی برای آن زمان و امروز جامعه است، ازجمله: توصیه به حمایت و پیروی از رهبری، استقلال، آزادی، حفاظت و صیانت از حریم وطن، دفاع از حضور مردم درصحنههای مختلف، رضایت مردم از حکومت، دفاع از قانون اساسی، قانونگرایی، دعوت به وحدت و عدم تفرقهانگیزی بین دستههای سیاسی و مذهبی. انشاءا... بخوانیم و عمل کنیم.