زوزنی| از همان ابتدا که پا به عرصه هنر گذاشت، در سر، سودای اداره یک تماشاخانه را می پروراند ولی شرایط به گونه ای پیش نمی رفت که بتواند آرزویش را محقق کند تااینکه سال94 با بازی در فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» پایش به سینما باز شد و توانست در این چند سال، 11فیلم سینمایی بازی کند. بازی در سینما آن قدر حجازی فر را متمکن کرد که بتواند رؤیای دیرینه اش را جامه عمل بپوشاند.
او که در صحنه تئاتر هم بازیگر بوده و هم کارگردانی کرده است، یکی از تماشاخانه های تعطیل شده در پایتخت را بازسازی کرد و نام «هامون» را بر آن نهاد و دیروز صبح هم اصحاب رسانه را به آنجا برد تا به آن ها نشان دهد که هادی، رابین هود تئاتر است. ظاهرا حجازی فر نمی تواند از تئاتر دل بکند و باور دارد که تئاتر برایش ارزش افزوده دارد و حالش را خوب می کند؛ میگوید: سینما هم خوب است، اما جادوی تئاتر چیز دیگری است.
حضور حجازی فر در سینما، او را از بازگشت دوباره به تئاتر می ترساند ولی ظاهرا نه دست بگذارِ تئاتر را دارد و نه دست بردارِ آن را. او احتمالا با پول هایی که از سینما به دست آورده است، می خواهد رونقی به تئاتر بدهد تا شاید بتواند این بار پیوندی میان نقش هایش و صحنه تئاتر برقرار کند. حجازی فر در جملاتی به کنایه های پرکاری اش در سینما نیز پاسخ داده است: «اگر سینما نبود، اصلا رؤیای سالن داشتن به نتیجه نمی رسید. امیدوارم رابین هودوار از سینما بِکَنم و به تئاتر بیاورم.» بلندپروازی یا برنامه ریزی های هادی حجازی فر به همین جا ختم نمی شود و او بنا دارد سال آینده یک فیلم جلوی دوربین ببرد و پردیس سینمایی در تهران راه بیندازد. باید منتظر ماند و دید آینده تئاتر چه برخوردی با او خواهد کرد. آیا همچنان که سینما استعدادش را کشف کرد، به او روی خوش نشان می دهد یا نه، دوباره در مهجوریت قبل از ورود به سینما فرومی رود؟