امام را باید بهروز شناخت، یعنی از مکتب هر امام به درکی روزآمد رسید که زندگی ما را با منبع لایزال فیض پیوند دهد. بر این اساس معتقدم امام صادق(ع)، امامِ امروز است، امامی که در همه پهنه فکری و زیستی جهان میتوان نگاه به اندیشه و مشیِ او داشت و روشنی گرفت از چراغهایی که در حدیث افروخته است. میتوان به سازمان اندیشه او تکیه کرد و در «مکتب» حضرتِ او، دین را خوانشی محمدی داشت. خوانشی که هم بر پایه گفتوگوست و هم ریشهگرفته از اخلاق، همانی که حضرت رسول(ص) آن را فلسفه بعثت خویش اعلام کرد و در همه ساحتها کوشید تا اخلاق مردمان را کمال بخشد. تجلی اعجاز حضرت رسول هم جان یافتن مردانی بزرگ در میان مردمی بود که به زیستن در عصر جاهلیت عادت کرده بودند و بهرسم پدران خویش به جهالت میزیستند و میمردند اما نبی اعظم الهی، آنان را به دانایی رساند تا بدانیم که راه تعالی همین به کمال رساندن اخلاق مردم است. راهی که ائمه هدی(ع) نیز به زیبایی ادامه دادند و جان، چراغ کردند تا مردم راه را ببینند و به کژراهه میل کردن را بهحساب نداشتن الگو و نیافتن راه نگذارند. هر امام هم متناسب با زمان و زمینهها، راهبرد هدایت را بهپیش میبرد و در این هندسه، هیچ فرقی بین عاشورای حسین و صلح حسن و مکتب فکری امام صادق نیست که اینها، جلوههای نابِ یک نور واحد است. همانکه در تعبیر ظریف رهبر انقلاب، در قامت انسان دویستوپنجاهساله تعریف شده است. امام صادق(ع) ضمن ساختارسازی مکتب و طراحی نظام امامت و سازمانسازی برای وکالت، راه را تا همیشه شاخصگذاری فرمودند. دیگر ائمه هم به همین قاعده رفتار کردند تا جایی که میتوان نظام امامت حضرت حجت(عج) را -چه در عصر غیبت صغرا و چه حتی غیبت کبری- ریشه یافته در سبک امامت حضرت جعفر بن محمد(ع) دانست. امام هندسه امامت در عصر خویش را هم بر اساس توسعه معارف، گفتوگو با مخالفان فکری و دهریون و ذندیقها و... بنا کردند و با تربیت شاگردان، به کادرسازی برای نه یک حکومت -که تاریخمند و گذراست- که برای یک مکتب پرداختند که تاریخ را هم مدیریت میکند و گذر مردمان عصرها و نسلهای بعد را هم در همین قاعده سامان میدهد. یعنی ما همین امروز در قاعده طراحی حضرت صادق است که میتوانیم به توسعه معرفت و قوام حقیقت همت کنیم و هم میتوانیم حقانیت اندیشهای خویش را نگهبان باشیم و هم راه را برای تضارب آرا هموار کنیم و مردم را در مسیر «جادِلْهُمْ بِالَّتی هِیَ أَحْسَنُ»، به شناخت برتر و «فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ» بهپیش بریم، منطقی که میتواند نظم باطل و متکی بر قدرت استکباری را عمیقا به چالش بکشد و ترازوی زر و زور و تزویر را بر هم زند و به دنیا ترازی به نام حقیقت بدهد که تنظیم زندگی امروز بر این اساس، سعادت سرمد را به دنبال دارد. باری، امام صادق، امام امروز است و باید زندگی را در هندسه اندیشه ایشان تعریف کرد تا به مقصود که همان بهتر زیستنِ مدام است رسید.