زینبی| این بانوی قهرمان مسابقات پاراالمپیک در سن چهلودوسالگی دیده از جهان فروبست و حسرت آخرین مدال قهرمانی خود را بر دل دوستداران خود باقی گذاشت. او قصد داشت با کسب مدال در مسابقات پاراالمپیک تیروکمان را برای همیشه کنار بگذارد و وقت خود را بیشتر در کنار خانواده، به خصوص 2 دخترش، صرف کند. محسن شیرمحمدی، برادر راضیه در مراسم هفتمین روز درگذشت این قهرمان مشهدی میگوید: خواهرم تنها یکسالونیم از عمرش گذشته بود که در یک سانحه رانندگی در محل کار پدرم، معلول شد. او ادامه میدهد: با تشویق پدرم به والیبال نشسته رو آورد و به کاپیتانی تیم ملی والیبان نشسته بانوان رسید. اما مشکلات پزشکی باعث شد والیبال را رها کند و به رشته تیر و کمان رو بیاورد. او ادامه میدهد: خواهرم در محله طرق بسیار فعال بود و برای ورزشکار شدن بانوان محل بسیار تلاش کرد. فوت خواهرم شوک بزرگی برای محله طرق بود. او میافزاید: دوست داشتیم در شادی کسب مدال طلای مسابقات پاراالمپیک2020 و خداحافظی خواهرم از ورزش، میزبان مردم طرق و مردم مشهد باشیم اما متأسفانه این پذیرایی به خداحافظی خواهرم از این دنیا رسید. مشروح این گزارش را فردا در شهرآرا محله منطقه 7 بخوانید.