بهاره قانع نیا - چشمهایتان را ببندید و یک لحظه فکر کنید حکیم بزرگ فردوسی چه زحمتهایی برای زنده نگهداشتن زبان فارسی و سرودن شاهنامه کشیده است! حالا چشمهایتان را باز کنید و با همهی توان، از این میراث گرانبها و کهن نگهداری کنید.
شاید برایتان این پرسش پیش آمده باشد که چهطور میشود از زبان فارسی محافظت کرد.
پاسخ: با خواندن و در یاد نگهداشتن متون کهن، مثلها، شعرها و داستانهایی که از گذشته برایمان مانده است.
شنیدم چه گفتی!
گفتی زبان کتابهای قدیمی یک جاهایی سخت میشود و شما هاجوواج میمانی درحالی که معنی آن کلمهها و جملههای سخت را نمیدانی.
راهحلش خیلی ساده است!
بیا مرحلهی بعد، تا برایت بگوییم چهکار کنی؟
اول اینکه هر سختیای یک روز آسان میشود. پس نترس و با اراده شاهنامه بخوان و جلو برو. میتوانی از بزرگترها سؤال کنی.
«منظورم از بزرگترها بچههای قدبلند و درشتهیکل نیستند. منظورم مامانها و باباها، معلمها، مامانبزرگها و بابابزرگها هستند.»
دوم اینکه در این سالها کلی کتاب جذاب از میراث کهن فارسی با زبان ساده ویژهی شما بچهها چاپ شده است که میتوانید در کتابخانه و کتابفروشی به سراغ آنها بروید و بخوانید.
تازه، یک دنیا انیمیشن خوشرنگ و لعاب و تخیلبرانگیز هم بر اساس داستانهای کهن فارسی ساختهاند که اگر چشمهای قشنگتان خسته نمیشود، کمی وقت گرانبهای خود را بگذارید و به تماشای آنها بنشینید.
اصلا چرا شما یکی از همان آدمهای بااصالت و ریشهداری که همیشه حواسش به زبانش است نباشید؟
هم زبان توی ذهن، که با آن حرف میزنید و حرفهای زیبا و پرمعنا، هم زبان فارسی که اینهمه مهربان و دوستداشتنی و شیرین است و اگر نبود، معلوم نبود ما با چه زبانی حرف میزدیم.