به گزارش شهرآرانیوز، «رؤیای مردان ایرانی» از انگلستان امروزی شروع میشود و بعد به ایران، ترکیه و عراق میرسد. شخصیتهای اصلی داستان از شرق آسیا تا شرق اروپا و از غرب آسیا تا غرب اروپا را درمینوردند، به ویژه کردستان عراق و ایران را و رخدادهای چند دهه پایانی قرن گذشته میلادی را در اصفهان، خراسان، آناتولی و آربائیلو روایت میکنند.
نویسنده تاریخ مردمان این سرزمینها را به چالش میکشد و بر خشونت و تعصب و ناصبوریشان میتازد. از انسانهایی میگوید که قربانی جنگاند و مدام از جایی به جای دیگر میگریزند و هر کدام به گونهای راوی گذشته خویشاند؛ راوی ناکامیها، عشقها، شکستها، کوچها، جداییها، تنهاییها، دلشکستگیها و ...
اوفلیا یکی از شخصیتهای اصلی داستان، پس از کشته شدن پدرش قدرت تکلمش را از دست میدهد، او را به بیمارستان روانی میبرند و مدتها در آنجا میماند و شروع به نوشتن داستان زندگیاش میکند.
«رویای مردان ایرانی» رویای محافظت از زیباییهای ناب مشرقزمین است؛ محافظت از دستنوشتهها، واژگان، مکتوبات، داستانها و آثار مهم سرزمینهای جنگزده شرق. نویسنده هوشمندانه به سراغ شاهکار ادبیات کهن کُرد، یعنی «مم و زین» اثر احمد خانی، رفتهاست و به تاریخ و سرنوشت این اثر گرانسنگ قرن چهاردهمی میپردازد که چگونه از سرزمینهای عثمانی خارج میشود، به ایران میآید و چه سرنوشتی را از سر میگذراند.
شاهکاری که ژرار شالیان، نویسنده و متفکر بزرگ فرانسوی در کتاب مهم خود «گنجینه حماسههای جهان» درباره آن میگوید: «منظومه حماسی مردمان کُرد، مهم آلان، بیتردید یکی از شاهکارهای ادبیات است. من ارزش این اثر را بسیار والاتر از اغلب آثار ادبیات جنگ و رمانهای عاشقانه اروپایی میدانم که جنبه روایی صرف دارند.» ناگفته نماند که ترجمه ستایش برانگیز روژه لسکو از این اثر به زبان فرانسوی بینهایت عالی و باب طبع هر ذوق مشکلپسندی است.
«رویای مردان ایرانی» درباره آنها است که این شاهکار جهانی را از نیستی و نابودی نجات میدهند، از آنچه پس از مرگ نویسنده آن به خاطر از بین رفتن دستنوشتههایش رخ میدهد، در زمانیکه عثمانیها دستنوشتههای کُردی و فارسی را آتش زدند و نابود کردند. این داستان درباره ایرانیان کردستان و خراسان است، ایرانیانی که از دستنوشتهها و آثار مهم آن سرزمینها صیانت میکنند و حتی به قیمت جانشان میخواهند متون ملتی را نجات دهند که در ستایش صلح، انساندوستی، برابری و آزادی است، و بخشی از تاریخ انسانهای قربانی، جنگزده و دربهدر را بازگو میکند.
«رویای مردان ایرانی» اولین اثر ماردین ابراهیم است که به زبان فارسی منتشر میشود و او حق ترجمه و چاپ همه آثارش را در ایران به مریوان حلبچهای واگذار کرده است.
وقتی آنها به خانه ما رسیدند، مرد جوانتر گفت «اسم من طهماسب است و اینها هم همشهریان و همسفرانم هستند. از شهر مشهد از کشور ایران آمدهایم. خوابی دیدهایم و آمدهایم تا پیام آن را به شما برسانیم.» طهماسب شمردهشمرده و رسا حرف میزد. آنقدر کلمات را خوب کنار هم میچید که منظورش را دریافتیم. کل ماجرا را درست و بجا بیان کرد.
گفت «هرسه ایرانی هستیم و ساکن مشهد. هر سه همزمان در یک شب خواب یکسانی دیدهایم و با توجه به آن خواب باید فورا این قلعه را ترک کنید. اگر این کار را نکنید، سرفرزندتان را میبرند. علاوهبر نجات جان شیرین و ارزشمند این کودک، مقدر شده او در زمان و مکانی خاص دست نوشتهای را پیدا کند.» بعداز اینکه خوابشان را تعریف کردند، طهماسب روبه من کرد و گفت «ما وظیفهمان را انجام دادیم. خوشحال میشویم به خاطر آن بچه حرفمان را گوش کنید. در غیر این صورت، کاری از ما ساخته نیست.»
چند لحظه بعد، ادامه داد «برادر! ما برای رساندن این پیغام به شما کلی راه آمدهایم و جانمان را به خطر انداختیم.» (صفحه ۱۱۶ تا ۱۱۷)
«رویای مردان ایرانی» نوشته ماردین ابراهیم و ترجمه مریوان حلبچهای در قطع پالتویی، جلد شومیز، کاغذ بالکی، با ۱۵۴ صفحه، با شمارگان ۵۰۰ نسخه در پاییز ۱۴۰۳ توسط نشر چشمه منتشر شد.
منبع: ایرنا