به گزارش شهرآرانیوز، اردیبهشت سال ۱۴۰۰ گزارش یک درگیری مرگبار در شهرستان پیشوای استان تهران به پلیس اعلام شد. پس از حضور مأموران در محل و بررسیهای اولیه مشخص شد که مردی به نام کریم با ضربه چاقو شوهرخواهرش را به قتل رسانده و متواری شده است.
همسر مقتول در تحقیقات مدعی شد با شوهرش اختلاف داشته، اما وقتی برادرش به قصد وساطت آمده آنها با هم درگیر شدند و شوهرش در این درگیری کشته شده است.
در ادامه بررسیها تیم جنایی دریافتند، متهم از کشور فرار کرده و به افغانستان رفته است.
به این ترتیب پرونده به صورت غیابی مورد رسیدگی قرار گرفت و با درخواست اولیایدم و مستندات پرونده برای متهم حکم قصاص صادر شد.
در این میان خانواده متهم توانستند رضایت اولیایدم را جلب کنند و آنها از قصاص صرف نظر کردند، بنابراین با اعلام رضایت، متهم به کشور برگشت و دستگیر شد. پس از طی مراحل قانونی و تکمیل تحقیقات، پرونده برای رسیدگی از جنبه عمومی جرم به شعبه ۳ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
در این جلسه همسر مقتول به قضات گفت: «من و همسرم بارها با هم جر و بحث کرده بودیم و او مرا اذیت میکرد، روز حادثه با همسرم دعوا کردیم و من با برادرم تماس گرفتم تا به دادم برسد، وقتی برادرم آمد همسرم با او گلاویز شد و برادرم هم با چاقو او را زد.»
پس از آن متهم به جایگاه رفت و گفت: «من قصد کشتن شوهرخواهرم را نداشتم، روز حادثه رفته بودم تا مشکل خواهرم را حل کنم و با پادرمیانی آنها را آشتی دهم، اما کریم به من حمله کرد و من به ناچار او را زدم، وقتی فهمیدم فوت کرده از ترسم از ایران گریختم. حالا هم پشیمانم و از شما میخواهم تا حد امکان در مجازاتم تخفیف قائل شوید.»
با پایان دفاعیات متهم، قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.
منبع: رکنا