به گزارش شهرآرانیوز؛ بازی کردن، زبان کودکان است. از طریق بازی، آنها دنیای پیرامون خود را کشف میکنند و مهارتهای مختلف را یاد میگیرند.
بازیهای خانوادگی بیش از آنکه سرگرمی باشند، فرصتی برای رشد ذهنی، اجتماعی و عاطفی کودک و تقویت پیوند با والدین هستند. هر لحظه بازی، پایههای خلاقیت، اعتماد به نفس و مهارتهای زندگی را در کودک میسازد.
بازیهای خانوادگی، به ویژه، اهمیت زیادی دارند، زیرا کودک در کنار والدین و اعضای خانواده تجربه میکند که همکاری، صبر و احترام به دیگران چه نقشی در زندگی دارد.
بازیهای دستهجمعی یا خانوادگی نه تنها کودک را سرگرم میکنند، بلکه توانایی حل مسئله، تفکر خلاق و تصمیمگیری را در او تقویت میکنند. برای مثال، وقتی کودک در حین بازی با پازل و یا خانه سازی با لگو همراه والدین است، یاد میگیرد که چگونه قطعات مختلف را کنار هم بگذارد و بهترین نتیجه را بگیرد. این تجربهها به شکل غیرمستقیم مهارتهای تحلیلی و منطقی او را تقویت میکنند.
بازیهای فکری مانند پازل، شطرنج، یا بازیهای حافظه، مهارتهای شناختی کودکان را ارتقا میدهند. این بازیها باعث میشوند کودک یاد بگیرد چگونه مسائل را تحلیل کند، راهحلهای مختلف را بررسی کند و انتخابهای منطقی داشته باشد. در بازیهای خانوادگی، وقتی والدین با کودک بازی میکنند، فرصت پرسش و پاسخ و تبادل ایده ایجاد میشود که همین باعث تقویت حافظه و قدرت تفکر منطقی کودک میشود. به عنوان مثال، در بازیهای کارتی که نیاز به یادآوری کارتهای قبلی دارد، کودک یاد میگیرد چگونه اطلاعات را در ذهن خود سازماندهی کند. این مهارتها بعدها در مدرسه و زندگی روزمره بسیار مفید خواهند بود.
در بازیهای خانوادگی، کودکان یاد میگیرند که نوبت خود را رعایت کنند، به دیگران احترام بگذارند و با شکستها و موفقیتها کنار بیایند. این تجربهها به رشد هوش هیجانی کودک کمک میکند و مهارتهای اجتماعی او را تقویت میکند. برای مثال، در بازیهای گروهی مثل «من کی هستم؟» یا بازیهای نقشآفرینی، کودک باید احساسات دیگران را درک کند و خود را جای آنها بگذارد. همچنین بازیهایی مانند مسابقه نقاشی خانوادگی، کودک را تشویق میکند که به دیگران احترام بگذارد و خلاقیت خود را به اشتراک بگذارد. تجربه همدلی و همکاری در محیط امن خانواده، پایهای محکم برای روابط اجتماعی سالم در آینده کودک ایجاد میکند.
بازیهای خانوادگی باعث تقویت ارتباط والدین با کودک میشوند. وقتی والدین وقت خود را صرف بازی با کودک میکنند، کودک احساس میکند که مهم و ارزشمند است. این ارتباط مثبت، پایهای برای اعتماد به نفس و امنیت عاطفی کودک است. بازیهای ساده مثل تختهبازیها، کارت بازی یا حتی بازیهای خیالی، میتوانند لحظات شادیآفرین و خاطرهانگیزی را برای کل خانواده ایجاد کنند. خاطرات این بازیها نه تنها برای کودک ماندگار هستند، بلکه والدین نیز از این لحظات لذت میبرند و ارتباط صمیمانهتری با فرزندشان پیدا میکنند.
برای اینکه بازیهای خانوادگی واقعاً مؤثر باشند، باید متناسب با سن و علاقه کودک انتخاب شوند. برای کودکان نوپا، بازیهای حسی و حرکتی مناسب هستند، مانند ساختن اشکال با لگو، بازی با گل بازی یا توپ بازی. برای کودکان بزرگتر، بازیهای فکری و تخیلی مثل شطرنج، معما، داستانسازی و بازیهای علمی باعث تقویت تواناییهای ذهنی و خلاقیت میشوند. والدین میتوانند با مشاهده علایق کودک و فراهم کردن فرصتهای مناسب، بازیهایی انتخاب کنند که هم سرگرمکننده باشند و هم مهارتهای مهم را پرورش دهند. برای مثال، اگر کودک علاقهمند به داستان و قصه است، بازی داستانسازی خانوادگی میتواند او را در تقویت زبان، تخیل و تفکر انتقادی یاری کند.
تحقیقات نشان دادهاند کودکانی که در خانواده بازیهای فکری و آموزشی انجام میدهند، توانایی بیشتری در تمرکز، حل مسئله و یادگیری دارند. بازی باعث میشود کودک به صورت طبیعی مهارتهایی را یاد بگیرد که در مدرسه و زندگی روزمره به کارش میآید. بازیهای خانوادگی، همچنین باعث ایجاد علاقه به یادگیری و کتابخوانی میشوند، زیرا کودک در فضایی غیررسمی و شاد، مفهوم یادگیری را تجربه میکند. برای مثال، بازیهایی که نیاز به محاسبات ساده دارند، به کودک کمک میکند تا مهارتهای ریاضی پایه را به صورت عملی و سرگرمکننده یاد بگیرد.
منبع: ایرنا