هوا در «بهشت زهرای میناب» سنگینتر است، کسی جرأت نمیکند، سمت خانوادههای سوگوار برود، شرم زنده ماندن خودمان در این جهانِ دیوانه سنگین است و این مکان از سهشنبهای که خاکسپاری شروع شد از همان لحظهای که آن عکس سهمگین هوایی ثبت شد، برای بسیاری از خانوادهها به محلی برای ارتباط با از دستدادگانشان بدل شده، برای توقف لحظهای که چیزی جایش خالی میماند و هیچگاه پر نمیشود.