نخستین محرم بدون او

هر روز که از محرم‌الحرام ۱۴۴۸ می‌گذرد، بیش از پیش دلتنگ او می‌شوم. هرسال در ایام محرم، چشم‌انتظار دعوت بیت آقا برای مجالس محرم بودم. هرسال، شب تاسوعا یا شب عاشورا لحظه زیارت او فرا می‌رسید و حاصل مدت‌ها مطالعه و تحقیق اختصاصی را درقالب یک سخنرانی تقدیم می‌کردیم؛ تمام عشق و انگیزه ما برای حضور در این محافل نیز اقامه عزای سیدالشهدا (ع) بود؛ اقامه عزا در محضر فرزند زهرای اطهر (س)، شهید خامنه‌ای.

حالا نخستین محرم بدون او برای ما فرارسیده است؛ اولین ماه عزای حسینی که او را در جمع خود نداریم. دیگر لحظه‌های تاریخی ورود ایشان به مراسم تکرار نمی‌شود، دیگر به ابزار محبت عزاداران دست بلند نخواهد کرد و دیگر دست مبارک خود را در لحظه نزول اشک بر پیشانی نخواهد گذاشت. غم مهلک و جانکاه است، اما این غم، مسئولیت دارد. از نخستین محرم بدون خامنه‌ای، زمان ادای تکلیف ما آغاز می‌شود؛ تا با آزادی بیشتر از شهید عزای سیدالشهدا (ع) بگوییم.

رهبر شهید امت همان کسی بود که رنگ و بوی تازه به عزای سیدالشهدا (ع) بخشید. کلمات را که در تسخیر و تصرف او بودند، به خدمت گرفت تا مفاهیم جدید و سخنرانی‌های تازه بیافریند. او که در انتهای سیره نورانی خود همچون تمام شهدای کربلا مذبوح و مقطوع‌الاعضا و ارباً اربا شد، در زندگانی خود نیز سیره زینبی در پیش گرفت، حقیقت تبیین کرد و بصیرت تعلیم داد. حقیقت امر همین است؛ «حسینی» فقط پیشامد نام خانوادگی او نبود، توصیف حیات و ممات قهرمانانه او بود.

خامنه‌ای شهید، جلسات عزاداری محرم را ترویج روحیه ظلم‌ستیزی می‌دانست. اگر فرمود «مِثلی لایُبایِعُ مِثلِ یَزید»، به امت اسلام تعلیم داد که سازش با ظالم، ناممکن است. او باور داشت که عزای سیدالشهدا (ع) می‌تواند جوانان را از گناه مصون نگه دارد. او ایمان داشت که بزم عزای حسینی، محبت پروردگار را در دل انسان دوچندان می‌کند؛ همانطور که صادق آل محمد (ص) فرمود: «لِکلِّ شَیءٍ أساسٌ، وَ أساسُ الإسلامِ حُبُّنا أهلَ البَیتِ».

حالا تعالیم او، باور‌های او و حقانیت اندیشه او بیش از پیش بر ما نمایان است. او به محبت سیدالشهدا (ع) ایمان داشت؛ همان محبتی که پس از شهادتش ملت را مبعوث کرد، مردم را بیش از ۱۰۰ شب به خیابان آورد و رزمندگان را پای لانچر‌ها نگه داشت. اگرچه اکنون در محرم ۱۴۴۸، روح بلند خامنه‌ای شهید هم‌نشین جدش اباعبدالله (ع) است، اما اندیشه او همچون معارف حسینی زنده خواهد بود. مگر تاریخ ثابت نکرد که سرانجام حسین (ع) شهید بر دشمنان ملعونش پیروز شد؟ به‌یقین، برای خامنه‌ای شهید نیز چنین خواهد شد.