گروه ورزش|شهرآرانیوز، در حالی که فوتبال ایران در سطح ملی با چالشهای مدیریتی متعددی دست و پنجه نرم میکند، در لایههای زیرین و در سطح استانها، پدیدهای خطرناکتر در جریان است.
ماجرا این است: «تداوم ابدی قدرت!»
ریاستهای بالای ۲۰ سال در فوتبال استانها، نه تنها به یک سنت تبدیل شده، بلکه به سدی در برابر هرگونه تحول و پیشرفت زیرساختی در فوتبال مناطق تبدیل شده است.
اکنون در حالی که کمیته استانهای فدراسیون فوتبال طرحی را برای محدود کردن ریاستها به «حداکثر سه دوره» تدوین کرده، همه نگاهها به جلسه چهارشنبه هیات رئیسه فدراسیون است تا مشخص شود آیا این طرح، یک جراحی واقعی است یا تنها یک پانسمان سطحی؟
بسیاری از هیاتهای فوتبال استانها در سالهای اخیر به میدانهای نبرد برای «حفظ صندلی» تبدیل شدهاند.
طرح جدید کمیته استانها برای ایجاد یکپارچگی با قوانین ریاست فدراسیون (سقف سه دوره)، گامی در جهت عدالت مدیریتی است. اما نکتهای که میتواند سرنوشت این طرح را تعیین کند، مسئله «عطف به ماسبق شدن» است.
اگر این قانون از تاریخ تصویب به بعد اجرا شود، عملاً فرصتی برای کسانی که سالها قدرت را در ید داشتهاند فراهم میشود تا با تکیه بر همان الگوهای قدیمی، دورههای جدید را نیز قبضه کنند.
در واقع، بدون عطف به ماسبق شدن، این قانون نه تنها راه را برای مدیران جوان و متخصصان باز نمیکند، بلکه به نوعی «شرعیت بخشیدن» به ریاستهای طولانیمدت تبدیل میشود.
روز چهارشنبه، هیات رئیسه فدراسیون فوتبال در برابر یک انتخاب حیاتی قرار دارد. یا با تصویب عطف به ماسبق این قانون، پایان عصر «ریاستهای مادامالعمر» را اعلام کند و اجازه دهد خون تازهای در رگهای فوتبال استانها جریان یابد، یا اینکه با یک تصویب صوری، اجازه دهد صندلیهای ریاست تا «آخرین قطره جان» در اختیار چهرههای قدیمی باقی بماند.
بدون شک تصویب این قانون برای آینده فوتبال ایران نیز بسیار مفید است. اینکه شخصی در هیات فلان استان تا بیش از ۲۰ سال در سمت ریاست هیات فوتبالش مینشیند واجازه نمیدهد جوانها وارد گود شوند بسیار خطرناک است و باید در این خصوص اقدامات اساسی انجام شود.
امید است با تصویب این قانون اجازه قدرت نمایی از برخی لابیها گرفته شود.