به گزارش شهرآرانیوز، بعضی آدمها اسمشان را روی دیوارها نمینویسند و دنبال جایگاه و عنوان نیستند. میآیند، زندگی میکنند، در گوشهای از یک شهر میایستند و در روزهایی که همهچیز بههم ریخته است، کاری میکنند که بعدتر، رد آن کار در خاطرهها بماند. حاج علیآقا شمقدری یکی از همین آدمها بود؛ مردی از مشهد که سالهای مهم زندگیاش را در روزهای پرالتهاب پیش از انقلاب، در کنار مبارزان گذراند و راهی را که در جوانی انتخاب کرده بود تا آخر عمر ادامه داد.
سال ۱۳۴۲ برای شمقدری فقط سالی در تقویم نبود. ۱۵ خرداد که رسید، چیزی در زندگی او تغییر کرد. خودش بعدها در خاطراتش گفت: «از همان روز پانزده خرداد من خیلی چیزها را گذاشتم کنار. اصلاً آدم دیگری شدم.» از همان روز، راهی پیش پایش باز شد که دیگر از آن برنگشت. آشنایی و رفاقت او با سیدعلی خامنهای نیز در همان سالها شکل گرفت؛ رفاقتی که بیش از نیم قرن ادامه پیدا کرد.
شمقدری در سالهای مبارزه فقط تماشاگر اتفاقات نبود. در مشهد، در پشتیبانی از فعالیت مبارزان نقش داشت و میان بازاریان و اصناف نیز چهرهای مورد اعتماد بود. در برخی تحصنها و اعتراضات، کار تدارکات را بر عهده داشت و سالهای جنگ هم برایش فرصتی شد تا در تأمین نیازهای جبههها فعالیت کند. کسانی که او را از نزدیک میشناختند، از مردی متعهد، صبور، امین و کمتوقع حرف زدهاند.
زندگی شمقدری اما در مبارزه و سیاست خلاصه نمیشد. کارهای مذهبی و فرهنگی هم بخشی از زندگی او بود. برای جوانها و نوجوانها جلسه قرآن و کتابخوانی برگزار میکرد و پیوندش را با فضای دینی و فرهنگی مشهد حفظ کرد. بعدها تولیت حسینیه آیتالله سیدجواد خامنهای در مشهد را بر عهده گرفت و از خادمان باسابقه آستان قدس رضوی شد.
بخشی از این زندگی در کتاب «متولد چهلودو» روایت شده است؛ خاطراتی از سالهای مبارزه و حوادث تاریخ معاصر مشهد که به زبان اولشخص روایت میشود و از خیابانهای ملتهب آن سالها تا دوران پیش از انقلاب، تبعیدها و حوادث پس از پیروزی انقلاب را دربرمیگیرد.
در میان این خاطرات، ماجرای عکس امام خمینی(ره) در مغازهاش ساده است، اما تمام زندگی او را در چند خط نشان میدهد. افسر جوان به عکس اشاره کرد و گفت: «بردار.» شمقدری جواب داد: «این عکس مرجع تقلید من است؛ برنمیدارم.» صبح روز بعد، شیشه مغازه شکسته بود. پلاستیکی روی شیشه کشید، عکس را دوباره سر جایش گذاشت و زیر آن نوشت: «شیشههای مغازه به خاطر تمثال مبارک امام خمینی شکسته شده است.»
حاج علی شمقدری ۲۷ شهریور ۱۳۹۹، در ۸۶ سالگی از دنیا رفت. در پیام تسلیت، از او بهعنوان «دوست و همراه قدیمی» یاد شد و از پایداری، غیرت، صدق و وفایش گفتند.
شاید زندگی او را بتوان در همان ایستادگی ساده خلاصه کرد؛ مردی که یک روز راهش را پیدا کرد و تا آخر، همان راه را ادامه داد.