«گر مرا بکشند، قطرات خونم کلمه ایران را ترسیم خواهند کرد و اگر بسوزانندم، خاکسترم نام وطن را تشکیل خواهد داد»؛ این جملات معروفترین یادگار باقیمانده از کلنل محمدتقیخان پسیان است.
بازخوانی آنچه علامه محمدرضا حکیمی درباره مشهد گفته است تا حد بسیاری مخاطب را با افراد و حلقههای دینی این شهر در دهه ۲۰ تا اواخر ۴۰ قرن ۱۴ خورشیدی آشنا میکند.
کوچه «منبر گِلی» از معدود کوچههای مشهد است که در عمر بهنسبت طولانی خود -که از ۱۵۰سال فراتر میرود- تنها با یک نام شناخته شده است و میشود؛ براساس اسناد موجود این کوچه پس از ایجاد مسجدی در آن (مسجد در اواخر دوره قاجار ساخته شده است) دارای نامی مشخص شد؛ این نام همان نام مسجد مورداشاره، یعنی «مسجدمنبرگلی» است.
حاجحسین آقاملک، بدون هیچاغراقی مهمترین فرد غیرمشهدی است که بر فرهنگ عمومی مردم این شهر تأثیر گذاشته است. حضور او در مشهد چنان پررنگ است که هیچ مجاور یا مقیم و حتی زائری را نمیتوان سراغ گرفت که بهنوعی با یادبودهای عمومی این بزرگمرد مواجهه نداشته باشد.
در نقشه هرتسفلد که سال۱۳۰۳ یک سال قبل از پایان دوره حکومت قاجارها بر ایران ترسیم شده است، کوچه «حاج حسن» تاحد زیادی شکل گرفته است و این یعنی کوچه حاج حسن از مسیرهای ایجادشده شهر مشهد در روزگار نزدیک به عهد مشروطه است.
این کوچه که اکنون تابلوی «وحدتیک» با زیرنویس «شهید مهدی محبتی» را در ابتدای دیوار خود دارد، در ابتدایِ ایجاد به کوچه «پشتبهره» معروف بود. دلیل این نامگذاری هم قرار گرفتن این کوچه در پشت دیوار یا در لهجه مشهدی «بهره» مشهد بود که روزگاری بر دورتادور شهر کشیده شده بود.
نخستین حکم صادره از سوی رهبر کبیر انقلاب اسلامی بازگوکننده نگاه خاص و عمیق ایشان به جایگاه آستان قدس رضوی در منظومه فرهنگی سیاسی جدید ایران اسلامی است. ایشان سه روز بعد از به ثمر نشستن انقلاب مردم بر ضد خاندان پهلوی در روز ۲۵ بهمن ۱۳۵۷، زمانی که هنوز در مدرسه علوی تهران ساکن بودند، طی حکمی حجت الاسلام شیخ عباس واعظ طبسی را به عنوان سرپرست آستان قدس منصوب کردند.
سعی کردیم نگاهی هرچند گذرا به سالهای نخست زندگی رئیسجمهور تازه ازدنیارفته ایران، یعنی شهید آیتا... سیدابراهیم رئیسی، بیندازیم تا شاید بدینگونه، کمی بیشتر مردم را با اویی که دیگر نیست، آشنا کنیم.
کوچه شهید سالاریمقدم ۵ یا وحدت ۲۵ کنونی، یکی از این کوچههای قدیمی مشهد محسوب میشود، با این تفاوت که بخشی از آن در گذشته، مسیر کنار بارو بوده و بهعبارت بهتر این کوچه، تلفیقی از کوچههای پشت بهره و کنار بهره است.