میکائیل دیانی

هنوز یک سال نشده بود که وارد ستاد انجمن سینمای جوانان ایران شده بودم. بحث ارتباطات با مراکز مختلف را شروع کرده بودم و یکی از آنها آستان قدس رضوی بود.

سرسره بازی روی سنگ‌های مرمر حرم، خیره ماندن به ایوان طلای باعظمت صحن عتیق و بازی با کبوتر‌های جلد حضرتش در صحن انقلاب! اینها خلاصه‌ای است از آنچه در حال و هوای کودکی ما در حرم امام رئوف می‌گذشت.

اگر سفر به مشهد الرضا (ع) قسمتتان شده باشد، اگر به صحن انقلاب رفته باشید، اگر رو به حرم آقا بایستید، پنجره فولاد را می‌بینید، آنجا که هر کس بیماری داشته باشد، دخیل بسته و چسبیده به حرم تا حاجتش با توسل به حضرت روا شود.