معنای واقعی نبرد تاریخی

تیم ملی آرژانتین با پیروزی 2بر0 مقابل ونزوئلا، حریف برزیل در نیمه‌نهایی کوپاآمه‌ریکا شد. شاگردان لیونل اسکالونی که با دشواری از مرحله گروهی صعود کرده بودند، در دیدار مقابل ونزوئلا نمایش بهتری داشتند و درنهایت با 2 گل لائوتارو مارتینس و جیووانی لو سلسو راهی مرحله نیمه‌نهایی شدند؛ جایی که باید مقابل برزیل قرار بگیرند. به‌همین‌بهانه نگاهی نوستالژیک می‌اندازیم به رویارویی 2 تیم در رقابت‌های گوناگون. دشمنی دیرینه بزرگ‌ترین تیم‌ها و ملت‌های آمریکای‌جنوبی اجازه نمی‌دهد حتی معدودجدال‌های دوستانه هم خالی از حساسیت باشد، چه رسد به بازی‌های رسمی. از این نبرد رؤیایی که «سوپرکلاسیکو»ی ملی قاره آمریکای‌جنوبی نام دارد، 5 خاطره خاص برجای مانده است.

شاعرانه‌ترین برزیل تاریخ
برزیل زیرنظر تله سانتا با برخورداری از بازیکنانی مانند تولستائو، زیکو، ادر، ریولینو، دکتر سوکراتس و چند ستاره مشهور دیگر، مدعی بزرگ جام‌جهانی 1982 بود و وقتی در دور دوم گروهی به آرژانتین برخورد کرد، هوش از سر جهان فوتبال پرید. آرژانتین به‌عنوان مدافع عنوان قهرمانی چهره نوظهوری به نام مارادونا را در ترکیب داشت؛ پسر جوانی که در آن بازی اخراج شد و در سوی مقابل، برزیل با درخشش فوق‌العاده ستارگانش، برتری 3بر1 را به دست آورد. آرژانتین در مرگ‌آورترین گروه مرگ تاریخ فوتبال شامل برزیل، آرژانتین و ایتالیا راه به جایی نبرد و برزیل هم با ازدست‌دادن برتری مقابل ایتالیا و شکست 3بر2 مقابل این تیم حذف دردناکی را تجربه کرد.

انتقام با جادوی مارادونا
آرژانتین برای گرفتن انتقام آن شکست در جام‌جهانی 8 سال صبر کرد و در مرحله یک‌هشتم‌نهایی جام سال1990 موفق به شکست‌ یک برزیل نه‌چندان‌جذاب شد. بازی در حال رفتن به وقت اضافه بود که مارادونا 3 بازیکن رقیب را جا گذاشت و با ارسال یک پاس طلایی به کانیگیا اجازه گل‌زنی داد. آزژانتین با تیمی پر از مصدوم و متفاوت از گروه قهرمان 4 سال قبل پس از حذف برزیل تا فینال پیش رفت و آنجا مغلوب پنالتی بحث‌برانگیز برمه برای آلمان شد. هنوز برزیلی‌ها اعتقاد دارند آب حاوی داروهای خواب‌آور در بین 2 نیمه آن بازی، شکست زردها را رقم زد.

فرار در آخرین ثانیه‌ها
دست تقدیر، 2 دشمن بزرگ را در فینال روز 25 جولای سال 2004 مقابل هم قرار داد؛ فینالی در چهارچوب کوپاآمه ریکا. برزیل کارلوس آلبرتو درست مانند تیم تحت‌رهبری مارچلو بیلسا داعیه قهرمانی داشت. بازی با پنالتی دقیقه21 کیلی گونزالس برای آرژانتین و گل لوئیزائو برای برزیل در دقیقه45 در حال رفتن به وقت اضافه بود که دلگادو در دقیقه87 گل برتری آرژانتین را به ثمر رساند. همه‌چیز آماده جشن قهرمانی سفیدپوست‌ترین ملت آمریکای‌جنوبی بود که آدریانو در لحظه نزدیک‌شدن سوت به دهان داور در آخرین ثانیه‌ها گل تساوی برزیل را به ثمر رساند. بازی به وقت اضافه رفت، اما ثمری نداشت و درنهایت با ازدست‌رفتن پنالتی‌های دی‌الساندرو و هاینزه، برزیل قهرمانی دراماتیکی به دست آورد. خشم و ناراحتی آرژانتینی‌ها در لحظه نپذیرفتن مدال نقره بیش ازپیش هویدا شد.

ساز رونالدینیو
تنهاتقابل 2 تیم در فینال جام کنفدراسیون‌ها هم تاریخی شد. رقبای دیرینه در بازی نهایی رقابت‌ها در سال2005 به میدان رفتند و برزیل در رقابتی که تا امروز کمتر نظیرش را از این تیم دیده‌‍‌ایم، با «جوگوبونیو» (استعاره‌ای از فوتبال زیبا به زبان محلی) موفق به برتری قاهرانه 4بر1 مقابل رقیب سنتی شد. آدریانو (2 بار) و کاکا و رونالدینیو یک بار برای برزیل گل زدند و تنهاگل آرژانتین هم توسط آیمار زده شد؛ اما آنچه در پایان بازی هم تماشاگران را غافل‌گیر کرد، جشن و شادی خاص رونالدینیو با ادوات مختلف موسیقی بود! می‌توان گفت آن شب جهان به ساز سامبا رقصید.

شکوه آرژانتینی
برای به‌دست‌آوردن ردپایی از بهترین پیروزی تاریخ آرژانتین مقابل برزیل باید به دهه 40 میلادی برگردیم؛ روز 4 مارس 1940. در جدال بین 2 تیم در چهارچوب جام منحل‌شده «ژولیو روکا»، آرژانتین سنگین‌ترین شکست برزیل در یک بازی ملی مهم تا قبل از بازی معروف این تیم مقابل آلمان را رقم زد و 6بر1 سلسائو را خرد کرد. هت‌تریک پیوسله، 2 گل از ماسانتونیو و یک گل از بالدونده، اجازه نداد تنهاگل ژیر برای برزیل به چشم بیاید و درنهایت چندین سال قبل از ظهور پله و در اولین دوره قدرت‌نمایی آرژانتین در فوتبال دنیا (دوران سیاه جنگ جهانی دوم) یک نبرد تاریخی بین 2 تیم شکل گرفت.