نقلی معروف در تاریخ جهان است که میگوید گام اول سقوط امپراتوریهای بزرگ، همیشه در زمانی رقم خورده است که آنها در اوج قدرت بودهاند. این اصل عجیب که نمونههای واضحی در تاریخ ملل دارد، عجیب به حالوروز تیم فوتبال پیام مشهد مینشیند. تیمی که در بیشتر دوران حیات خود در تبوتاب رسیدن به سطح اول فوتبال کشور میسوخت، ولی وقتی که بالاخره به کام دلش رسید، آنچنان با سر به زمین خورد که دودمانش برای همیشه برچیده شد. کم نیستند کسانی که میگویند اگر پیام در ۲۲ خرداد سال ۱۳۷۸ به لیگ برتر صعود نمیکرد میتوانست به زندگی خود ادامه دهد و بهجای حضور یکساله در لیگ برتر، دستکم چند سال دیگر در لیگیک میماند، آنهم در قواره یک تیم همیشه مدعی صعود! در تابستان داغ ۱۱ سال پیش خوزستان، پیام که بهمصاف فولاد اهواز پرستاره رفته بود، از هر سال دیگری برای صعود به لیگ برتر کمشانستر بود؛ اما در مسابقهای که میشد با یک نتیجه پرگل به نفع میزبان تمام شود، ۱ بر ۱ تمام شد تا سبزپوشان با توجه به تساوی بدون گل در بازی رفت، ناباورانه به لیگ برتر صعود کنند. عکسی که میبینید، مربوط به پایان همان بازی است که خداداد عزیزی، مجید حسینیپور و رضا صاحبی، اشک شوق بر چشم دارند و چهره مصطفی صداقت، محمد سهیمی و یونس مسعودی را بهتی آغشته با شادی فرا گرفته است. این جمع در آن روز خیلی خوشحال بودند، اما چند ماه بعد همه این دوستیها رنگ باخت!