مریم شیعهزاده - ویدئوی عذرخواهی وزیر بهداشت از یک بیمار، بابت نبود بالشت در بیمارستان و دعوای او با مدیر بیمارستان، دیروز جزو ویدئوهای داغ فضای مجازی بود و واکنشهای زیادی را بهدنبال داشت؛ واکنشهایی که بیشترشان مثبت بود و انگار که این ویدئو برای کاربران فضای مجازی، نویددهنده روزهای بهتر است. بالاخره دربین همه خبرهای بد و بدتر اقتصادی و حرفهای ناراحتکننده برخی مسئولان و سلبریتیها در این چندوقت، یک اتفاق حالخوبکن و البته امیدوارکننده رخ داد.
بالشت بیمار کجاست؟
دو روز پیش آقای وزیر برای سرکشی از بیمارستان امامعلی(ع) رودان راهی استان کرمان شد. سعید نمکی با مردم گفتوگو میکند و احوالشان را جویا میشود که متوجه نبود بالشت، زیر سر یک بیمار میشود. بیمار بهسختی گردنش را بالا میآورد تا با وزیر گفتوگو کند و اینجاست که وزیر حسابی عصبانی میشود. سرپرستار و رئیس بخش را فرامیخواند و از آنها سوال میکند که بالشت بیمار کجاست. مسئولان بیمارستان سعی میکنند با گفتن بالشت کم داریم و باید بشویند و میرسد و الان میآورم و... به ادامه گفتوگو پایان دهند اما وزیر بیخیال ماجرا نمیشود و جلوی دوربینها، مسئولان بیمارستان را بهشدت سرزنش و توبیخ میکند. در آخر هم میگوید که بهخاطر یک بالشت، آبروی کشور را نبرید. ویدئو در شبکههای مجازی دستبهدست میشود و روی سایت خبرگزاریها قرار میگیرد. در سطح وسیع دیده میشود و حالا نوبت واکنشهاست. واکنشها غالبا مثبت است و در آنها از اقدام وزیر قدردانی میشود؛ مثل کاربری که نوشته بود: «دم شما گرم آقای نمکی! کاش همه مسئولان به جزئیات توجه کنند. همین جزئیات هستند که ما را به آینده دلگرم میکنند یا ناامیدمان میکنند.». کاربر دیگری با مقایسه رفتار وزیر فعلی و وزیر قبلی نوشته بود: «دمت گرم! خیلی سال بود از این رفتارها از دولتیها ندیده بودیم. اگه وزیر بهداشت قبلی بود، میگفت بالش نداری؟ اشکال نداره، بمالش خوب میشه».
قدمهای کوچک
نمیدانم گذرتان به بیمارستانهای دولتی افتاده است یا نه. امیدوارم که این اتفاق هیچوقت برایتان نیفتد اما کسانی که پایشان به فضای بیمارستان باز شده است، حال بیماری را که بالشت ندارد، خوب درک میکنند. یک بالشت برای من و شمایی که سالم و سلامت هستیم و مشکلی نداریم، به نظر پیشپاافتاده میآید اما همین اسباب کوچک است که از درد و رنج بیمار میکاهد. دستوپنجه نرم کردن آدمها با بیماری آنقدر تلخ است که نباید بیمار و خانوادهاش، دغدغههای کوچک و بزرگ دیگر را هم متحمل شوند. از دغدغه پرداخت هزینههای بیمارستان و کمبود دارو بگیرید تا رسیدگی به بیمار، کیفیت غذای بیمارستان، نظافت اتاقها و هزارویک چیز دیگر. قطعا تبدیل مراکز بهداشتی و درمانی کشورمان به مراکزی بیعیب و نقص، بسیار زمانبر است اما همین توجههای کوچک است که دلمان را گرم میکند و امیدمان را برای رسیدن به چنین روزی، بیشتر. اگر در محیط بیمارستان با مشکلی مواجه شدید، این مشکلات را به مدیران ارشد و دستگاههای ناظر گزارش دهید تا مطالبهگری ما مردم، کمکی باشد برای شناخت بهتر و بیشتر کمیها و کاستیها.
جنس متفاوت این ویدئو
برای برخیهایمان، تلختر از مشکلات معیشتی و تورمی که در چند ماه اخیر متحمل شدیم، اظهارات تعدادی از مسئولان بود؛ اینکه مردم چین چند وعده غذا میخورند و مردم یمن چه میپوشند. اینکه مسئولان بهجای پذیرش اوضاع کنونی کشور و عذرخواهی از مردم بابت تنگنایی که در آن هستند، با حرفهای عجیبوغریب بهسراغشان بروند، انصاف نیست. چنین ویدئوها و اظهاراتی کم نیستند و با کمی جستوجو میتوانید به تعداد زیادی از آنها دست پیدا کنید. این ماجراها تا آنجایی پیش رفت که بسیاری از اصحاب رسانه و مردم، واکنش نشان دادند و از مسئولانی نوشتند که سکوتشان، راهگشاتر از اظهارنظر کردنشان است. ویدیوئی که این روزها از وزیر بهداشت دستبهدست میشود، جنس متفاوتی دارد. یک جورهایی دلگرمکننده و دوستداشتنی است. نشان میدهد که در بین همه بازدیدهای تشریفاتی مسئولان، بازدیدهایی هم هست که منجر به خوب شدن حال یک نفر، حتی با یک بالشت، شود. امیدواریم که این نکتهسنجی آقای وزیر بهداشت، همیشگی باشد و کموکاستیهای دیگر هم به چشمشان بیاید؛ به چشم همه مسئولانی که گوشهای از کار را گرفتند تا خدمتگزار مردم باشند؛ مردم صبور و نجیبی که قطعا لیاقتشان بیشتر از اینهاست.