نقاش ساختمان‌های مخروبه!

سـحر نیکو عقیده| تمام تنهایی او در نقاشی‌هایش خلاصه شده است، نقاشی‌هایی که روی در و دیوار می‌کشد. گاهی هم با شعرهایی که می‌گوید دلخوش است. تنهایی او در اتاقک نگهبانی یک ساختمان نیمه‌تمام می‌گذرد. در نقاشی‌های این پیرمرد شصت‌وهشت‌ساله، جوان‌ها پدر را تا مریض‌خانه بر دوش می‌کشند، دخترها چای به دست مادرشان می‌دهند و خلاصه همه آدم‌ها هوای یکدیگر را دارند.
نوروزعلی شمس‌طلب، معروف به عمو نوروز، نقاش و شاعری خودآموز است که بدون هیچ سوادی تنها بر حسب ذوق، قریحه و علاقه خودش شروع می‌کند به نقاشی کشیدن و شعر سرودن.
او دوران کودکی‌اش را در مزرعه پدری طی کرد. در نقاشی‌های او هم می‌توان تصویر طبیعت را دید، هم تصویر عروس و دامادی که در کنارشان بیتی شعر نوشته شده است. در نقاشی‌های او انبوه رزمنده‌های تفنگ و بی‌سیم به دست هم می‌توان یافت. این نقاشی‌ها حاصل حضور پررنگ او در جبهه است و اتفاقا چشمه ذوق شعر و شاعری‌اش هم از همان زمان شروع به جوشیدن کرده است. مدتی بعد از جبهه هم در کلاس‌های نهضت سوادآموزی شرکت کرد، شعر سرودن را هم در همان دوران تمرین کرد. مشروح این گفت‌وگو را فردا در شهرآرا محله منطقه 6 بخوانید.